Ένα απ' τα τραγουδάκια που έκαναν θραύση όλο το καλοκαίρι, και που ακούγονται ακόμη και τώρα, είναι το "Τόσο περίπου σ' αγαπώ" του Νίνο Ξιπολιτά. Στο συναρπαστικό και βαθυστόχαστο αυτό άσμα, ο ξυπόλητος πρίγκηψ πετάει το εξής κορυφαίο...
"Από τη Γη ως το Φεγγάρι και απ το Φεγγάρι πίσω εδώ και όλο αυτό κάν' το επί 1.000 τόσο περίπου σ’ αγαπώ"
Ας κάνουμε τα μαθηματικά, να δούμε πόσο αγαπάει την κοπελιά του ο ξυπόλητος φίλος μας. Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι περίπου 384.000 χιλιόμετρα. Επί δύο μας κάνει 768.000 χιλιόμετρα. Επί χίλια μας κάνει 768.000.000 χιλιόμετρα.
768 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτή είναι περίπου η μέση απόσταση Δίας - Ήλιος. Ο Δίας όμως δεν είναι ότι ποιο μακρινό υπάρχει στο Ηλιακό μας Σύστημα. Ακόμη όμως κι αυτό δεν είναι ούτε καν σταγόνα στον ωκεανό του Σύμπαντος, όπου θα συναντήσουμε αποστάσεις που μετριούνται σε τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα! Μάλιστα το ποιο μακρινό αντικείμενο που έχουμε βρει μέχρι τώρα είναι ένας μικρός γαλαξίας με το όνομα UDFj-39546284. Ο γαλαξίας αυτός απέχει από εμάς 13,42 δισεκατομμύρια έτη φωτός, δηλαδή 13,42 δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα! Όμως παράλληλα το Σύμπαν φουσκώνει σαν μπαλόνι, με αποτέλεσμα η πραγματική του απόσταση να υπολογίζεται στα 32,7 δισεκατομμύρια έτη φωτός. Σωστά καταλάβατε, μιλάμε για... 32,7 δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα!!
Μια ακτίνα φωτός, η οποία ταξιδεύει με 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, καλύπτει την απόσταση του ξυπόλητου Καζανόβα μας σε λιγότερο από 1 ώρα. Ωστόσο θέλει πάνω από 32 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στο UDFj-39546284. Και εδώ θα κάνω μια μικρή ερώτηση...
ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΣΟΥ ΡΕ;
Είτε μας αρέσει είτε όχι, κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Η αγάπη είναι ένα απ' αυτά. Δεν τη μετράς, λες και είναι πατάτες. Την προσφέρεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι κολοκύθια τούμπανα.
"Όλοι στο βούρκο είμαστε, κάποιοι όμως από εμάς κοιτάζουν τ' αστέρια" Όσκαρ Ουάιλντ
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη προπαγάνδα που τρώγαμε στη μούρη στο μάθημα των θρησκευτικών. Με το ζόρι μας επέβαλαν να πιστεύουμε ότι ο μόνος δρόμος που πρέπει ν' ακολουθήσουμε είναι ο ορθόδοξος χριστιανισμός, ενώ οτιδήποτε άλλο είναι άρρωστο και λανθασμένο. Από τότε μας μαθαίνανε να μισούμε τους άθεους, τους καθολικούς χριστιανούς και τους μουσουλμάνους. Το μόνο όμως καλό με το μάθημα αυτό ήταν οι όμορφες διδακτικές ιστορίες. Δεν αναφέρομαι μόνο στις παραβολές του Ιησού, που δυστυχώς οι περισσότεροι χριστιανοί τις γράφουν στ' αρχίδια τους. Μια από αυτές τις ιστορίες πρόκειται να σας θυμίσω. Έχουμε 2 έντομα, μια πεταλούδα και μια μύγα. Επίσης έχουμε 2 τοπία, έναν βόθρο και ένα λιβάδι. Ο βόθρος είναι γεμάτος με σκατά, ενώ το λιβάδι γεμάτο με λουλούδια. Ανάμεσα στα σκατά όμως θα βρούμε ένα τριαντάφυλλο, ενώ αντίστοιχα στο λιβάδι θα βρούμε μια ζεστή κουράδα ανάμεσα στα λουλούδια. Αφήνουμε τα 2 έντομα. Η πεταλούδα θα πάει στον βόθρο, θα προσπεράσει τη σκατίλα και θα καθίσει στο τριαντάφυλλο. Αντίστοιχα η μύγα θα πάει στο λιβάδι, θα προσπεράσει τα λουλούδια και θα καθίσει στην αχνιστή κουράδα. Από την ιστορία αυτή μαθαίνουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που, όπως η πεταλούδα, επικεντρώνουν την προσοχή τους στην ομορφιά του κόσμου, κι ας είναι λιγοστή, κι ας είναι περιτριγυρισμένη από ασχήμια και δυστυχία. Από την άλλη όμως υπάρχουν και άνθρωποι που συμπεριφέρονται σαν τη μύγα, δηλαδή αγνοούν επιδεικτικά τα όμορφα της ζωής και επικεντρώνονται στα άσχημα, μόνο στα άσχημα και σε τίποτα άλλο εκτός από τα άσχημα. Ανθρώπινες μύγες παντού, που έχουν αντικαταστήσει το χαμόγελο με τη θλίψη και την λύπη με τη χαρά. Δεν επιδιώκουν να βελτιώσουν τη ζωή τους, μα να κάθονται και να κλαίγονται για την κατάντια τους. Μόνο που οι ίδιοι κατά βάθος θέλουν να είναι θλιμμένοι και απαισιόδοξοι. Δεν έχουν γελάσει ποτέ, δεν ήταν ευτυχισμένοι ποτέ και ούτε θέλουν να γελάσουν ποτέ. Και το χειρότερο απ' όλα; Απαιτούν να είναι απαισιόδοξοι κλαψιάρηδες και όλοι οι υπόλοιποι. Γελούν όταν κάποιος κλαίει και κλαίνε όταν κάποιος γελάει! Το έχετε προσέξει κι εσείς; Έρευνες,
περιοδικά, βιβλία, ιστοσελίδες, εκπομπές κ.λ.π. που δήθεν εξειδικεύονται
στην ψυχολογία προσπαθούν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι έχεις πρόβλημα.
Διαβάζεις ένα άρθρο και στο τέλος νομίζεις ότι είσαι τόσο προβληματικός
που χρειάζεσαι όντως ψυχίατρο, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει το
ακριβώς αντίθετο. Έχω προσέξει ότι τέτοια άρθρα προσπαθούν να σου
επιβάλλουν την σκέψη ότι ο τρόπος ζωής σου είναι προβληματικός, ότι από
κάπου χάνεις μόνο και μόνο επειδή ζεις και σκέφτεσαι όπως εσύ έχεις
επιλέξει, ότι θα είσαι "υγιής" μόνο αν κάνεις ότι σου πουν οι άλλοι. Να
μου το θυμηθείτε, στο τέλος θα μας πούνε ότι και η ευτυχία είναι
πρόβλημα.
Ειδικά στην εποχή της οικονομικής κρίσης η κατάσταση έχει ξεφύγει. Όποιος είναι χαρούμενος θεωρείται βολεμένος εχθρός του έθνους. Όποιος τολμήσει να χαμογελάσει έστω και για λίγο, είναι τρομοκράτης και πρέπει να καεί στη πυρά, όπως στον Μεσαίωνα. Όποιος είναι αισιόδοξος, δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα. Τι λέτε μωρέ χαμένοι; Επειδή κάποιος ψάχνει για λύσεις αντί να είναι συνέχεια κολλημένος στο πρόβλημα, θεωρείται "άχρηστος ονειροπαρμένος"; Και στο κάτω κάτω, ποιος λέει ότι η αισιοδοξία δεν έχει σχέση με
την ρεαλιστική προσέγγιση των προβλημάτων που μας ταλαιπωρούν; Ποιος λέει ότι οι αισιόδοξοι ονειροβατούν και δεν έχουν
καμία σχέση με την πραγματικότητα; Μήπως αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν
περισσότερα απ' εμάς, τους "ρεαλιστές"; Ρίξτε μια ματιά σ' αυτό το άρθρο, μπας και ξυπνήσετε και σταματήσετε να είστε κλαψιάρηδες κριτές των πάντων!
Σε μια εποχή που το μίζερο ανθρώπινο κοπάδι
έμαθε να χαμογελά με υλιστικούς πιθηκισμούς και με τη μιζέρια των
συνανθρώπων του, κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν το νόημα της ζωής τους σε ένα
πραγματικό χαμόγελο. Το χαμόγελο είναι ένα από τα λίγα μα ουσιώδη
πράγματα που μπορείς να χαρίζεις και να μη σου εξαντληθεί ποτέ. Ένα χαμόγελο την ημέρα τον ψυχίατρο κάνει πέρα.
Δεν πέρασε ούτε μέρα από την δολοφονία του ράπερ Killah P από μέλος της Χρυσής Αυγής και κυκλοφόρησε η εξής είδηση...
ΣΟΚ! Χρυσαυγίτες ΜΑΧΑΙΡΩΣΑΝ μαθητή επειδή σχολίασε την Χρυσή Αυγή!!!
Σοκ έχει προκαλέσει το απίστευτο περιστατικό που εκτυλίχθηκε σε σχολείο του Παλαιού Φαλήρου. Όπως ανέφερε ο Παύλος Τσίμας στο δελτίο του Μega μαθήτρια σε Λύκειο του Παλαιού Φαλήρου έκανε σχέση με στέλεχος της Χρυσής Αυγής. Συμμαθητές της αγανακτισμένοι τη ρώτησαν «Μα καλά, με Χρυσαυγίτη μωρέ, δε ντρέπεσαι»; Όλα όσα ακολούθησαν ήταν φρικιαστικά αφού το επόμενο πρωί ομάδα Χρυσαυγιτών περίμενε έναν από τους συμμαθητές της έξω απ' το σχολείο. Άρπαξαν στην τύχη έναν μαθητή και τον ρώτησαν «Εσύ είπες ρε για μας»; Και πριν προλάβει να απαντήσει τον μαχαίρωσαν στο λαιμό! Η μητέρα του μαθητή υπέβαλε μήνυση και τότε τους βρήκε και εκείνη μπροστά της. «Να την αποσύρεις, γιατί θα έχεις σοβαρό πρόβλημα», της είπαν. «Κανείς δεν τα βάζει με τη Χρυσή Αυγή»!
Συνήθως αγνοώ ειδήσεις όπου στον τίτλο του βάζουν δισεκατομμύρια θαυμαστικά και ξεκινούν με τη λέξη ΣΟΚ!. Όμως η είδηση είναι πραγματική. Πράγματι αναφέρθηκε στο περιστατικό αυτό και ο Παύλος Τσίμας, ενώ πραγματοποιήθηκε και πορεία διαμαρτυρίας.
Πότε έγιναν όλα αυτά; Το περιστατικό αυτό έγινε στις 28/1/2013, όχι σήμερα! Η πορεία διαμαρτυρίας φυσικά κουκουλώθηκε. Μπορεί από τους ίδιους δημοσιοκάφρους, που θυμηθήκαν μια περσινή είδηση και την χρησιμοποίησαν για να δυναμιτίσουν ακόμη περισσότερο το κλίμα.
Είμαστε με τα καλά μας; Τις τελευταίες μέρες μαζεύονται παλαβοί ανεξαρτήτου ιδεολογίας και προσπαθούν να μας κάνουν ν' αλληλοσφαζόμαστε, λες και έτσι θα λυθούν τα προβλήματα μας. Το μίσος δεν λύνει προβλήματα, αλλά προκαλεί νέα. Το ξέσπασμα ενός νέου εμφυλίου πολέμου θα τα κάνει πολύ χειρότερα. Δεν θα υπάρχουν νικητές, μόνο ηττημένοι. Έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν, πολλές φορές. Κόφτε το λοιπόν!
Μη φοβάστε, δεν θ' αναφερθούμε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν, αλλά σε ένα ενδιαφέρον κειμενάκι που είχα διαβάσει σήμερα. Ήταν ουσιαστικά μια λίστα με συμβουλές από έναν άγιο (δεν θυμάμαι ποιον) που είναι αναρτημένο σε ένα μαγαζί στον Πειραιά. Το κείμενο αυτό αναφέρονταν στη υπερηφάνεια και στον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές απ' αυτές τις συμβουλές. Θα τις γράψω με δικά μου λόγια καθαρά λόγο μνήμης, χωρίς ν' αλλάξω το νόημα τους. Δεν σκοπεύω να προσθέσω, ν' αφαιρέσω ή ν' αλλάξω κάτι. Αυτά τα κάνουν μερικά βλίτα, που βάζουν τις "απόψεις" τους πάνω απ' την αλήθεια. Απ' όσα θα διαβάζετε, τίποτα δεν έβγαλα απ' το ξερό μου κεφάλι!
1) Αν κάνεις κάτι καλό, μη το πεις σε κανέναν. Κράτα το για τον εαυτό σου. 2) Απέφυγε σαν τη φωτιά τους επαίνους. 3) Να θυμάσαι μόνο τις πολλές σου αμαρτίες και να ντρέπεσαι πάντα για αυτές. 4) Αν νιώσεις περηφάνια για κάτι, στην μετά θάνατον ζωή ο Θεός θα σε τιμωρήσει. 5) Να ζεις πάντα στο σκοτάδι. 6) Να θαυμάζεις πάντα τους αγίους και τα έργα τους.
Κι άλλες τέτοιες αηδίες. Για κάποιους, είναι προτροπή για να ζήσεις σεμνά. Για μένα, είναι μια απαράδεκτη μορφή λοβοτομής και αυτοευνουχισμού. Ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις λοιπόν είναι να μη κάνεις απολύτως τίποτα στη ζωή σου και να κλαις τη μοίρα σου. Ρε μπετόβλακες, γιατί πρέπει να ντρέπομαι για ότι κάνω; Γιατί πρέπει να ζω στα σκοτάδια; Είμαι ένας απλός άνθρωπος, κάνω αυτό που θεωρώ ωραίο και σωστό και τίποτα παραπάνω. Γιατί πρέπει να ντρέπομαι και για αυτό; Υπάρχουν εκεί έξω κάτι ποζέρια, που αγοράζουν και κάνουν μαλακίες απλά και μόνο για να παριστάνουν τους μουράτους. Κούφιοι άνθρωποι, που παριστάνουν τους θεούς χωρίς να κάνουν τίποτα. Αυτούς τους καραγκιόζηδες γιατί δεν τους τραβάτε απ' τ' αυτάκι; Γιατί τα χώνετε σε 'μένα; Κι αν όντως είναι αμαρτία η εξωτερίκευση των πράξεων μας, πως ξέρουμε τόσα πολλά για τις πράξεις των παπάδων και των αγίων; Γιατί να θαυμάσουμε τους αγίους και όχι π.χ. τον πυροσβέστη που ρίσκαρε τη ζωή του για να σώσει ένα παιδάκι από πυρκαγιά; Μας κοροϊδεύετε;
Θυμήθηκα τον Άρθουρ Κλαρκ, που είχε πει ότι η οργανωμένη θρησκεία είναι ότι χειρότερο υπάρχει σήμερα. Μήπως είχε ένα δίκιο;
Ένας επιστήμονας ανακαλύπτει ένα απ' τα μυστικά του Σύμπαντος, μια νέα γνώση που θ' αλλάξει και τη ζωή μας άμεσα ή έμμεσα. Πρέπει να ντρέπεται γι' αυτό; Μια φίλη μου είχε σώσει ένα γατάκι από βέβαιο θάνατο. Πρέπει να τιμωρηθεί για αυτό; Ένα παιδάκια φτιάχνει μια υπέροχη ζωγραφιά. Πρέπει να πάει στη κόλαση για αυτό το λόγο; Ένας συγγραφέας έδωσε τον καλύτερο του εαυτό για ένα βιβλίο, το οποίο τελικά θα μείνει στην ιστορία. Θα τιμωρηθεί απ' τον Θεό; Δηλαδή όποιος ανακαλύπτει-εξερευνά-επινοεί-δημιουργεί, θεωρείται εχθρός της ανθρωπότητας; ΜΑΛΑΚΙΕΣ! Δεν υπάρχει λόγος να ευνουχίσουμε τη φαντασία μας και την ελευθερία έκφρασης μας για να ζήσουμε ταπεινά ταπεινωμένα, ούτε υπάρχει λόγος για να γίνουμε σκλαβάκια του Lifestyle ή των ρασοφόρων. Ούτε θα ντρεπόμαστε για αυτό που είμαστε, ούτε θα δείχνουμε και το πουλί μας ακόμη για να το παίξουμε μούρες. Προτείνω αυτό που είχε πει ο Ισαάκ Ασίμοφ, ότι η έλλειψη μετριοφροσύνης είναι πολύ καλύτερη από την υποκρισία.
Τι είναι το Ecolabel; Το Ecolabel είναι το οικολογικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γνωστό και ως "Λουλούδι". Το "Λουλούδι" θεσπίστηκε το 1992 και είναι το σήμα πιστοποίησης προϊόντων (εκτός από τρόφιμα, ποτά, φαρμακευτικά προϊόντα και ιατρικό εξοπλισμό) που σέβονται το περιβάλλον. Όλα τα προϊόντα που φέρουν το "Λουλούδι" έχουν ελεγχθεί, από ανεξάρτητους φορείς ως προς τη συμμόρφωσή τους, με αυστηρά οικολογικά κριτήρια και κριτήρια επίδοσης.
Σε τι χρησιμεύει; Σήμερα αντιμετωπίζουμε κάθε είδους περιβαλλοντικά προβλήματα, από την υπερθέρμανση του πλανήτη, την καταστροφή της στιβάδας του όζοντος και τη ρύπανση των ποταμών, έως την απώλεια βιοποικιλότητας και τις μεγάλες ποσότητες αποβλήτων. Ευτυχώς ωστόσο, οι καταναλωτές αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι μπορούν να επιτύχουν σημαντική διαφορά και να βοηθήσουν ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος, αγοράζοντας προϊόντα που βλάπτουν λιγότερο το περιβάλλον.
Ποια προϊόντα κατέχουν το "Λουλούδι"; Συνολικά 21 διαφορετικές ομάδες προϊόντων έχουν πιστοποιηθεί έως τώρα και έχουν ήδη χορηγηθεί περισσότερες από 160 άδειες για πολλές εκατοντάδες προϊόντα. Όταν σε ένα προϊόν έχει απονεμηθεί το οικολογικό σήμα της Ε.Ε., το προϊόν φέρει τον διακριτικό λογότυπο με το Λουλούδι σε κάποιο σημείο του.
Ποιοι το απονέμουν; Το "Λουλούδι" απονέμεται από το Συμβούλιο Οικολογικής Σήμανσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUEB) και υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ). Στο Συμβούλιο Οικολογικής Σήμανσης συμμετέχουν εκπρόσωποι της βιομηχανίας, περιβαλλοντικών οργανώσεων και οργανώσεων καταναλωτών.
Είναι τα οικολογικά προϊόντα ποιο ακριβά; Όχι απαραίτητα, αφού η συγκρισιμότητα των τιμών εξαρτάται από το προϊόν.
Που μπορώ να βρω περισσότερες πληροφορίες; Στην σελίδα http://ec.europa.eu/ecat/ , οπού υπάρχει επίσης και ένας πίνακας με τα προϊόντα που διαθέτουν το "Λουλούδι".
Το έζησα και αυτό. Θα λέω του κόσμου τ' απίστευτα στα παιδιά μου και θα με κοιτάνε σαν να 'μαι εξωγήινος. Για όσους αναρωτιούνται που αναφέρομαι, ρίξτε μια ματιά εδώ...
Νεκρός 18χρονος - Πήδηξε από το τρόλεϊ για να γλυτώσει τον έλεγχο Ο 18χρονος φίλος μας ήταν άλλο ένα θύμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εξαιτίας του οποίου είμαστε αναγκασμένοι να πληρώνουμε για να έχουμε πρόσβαση στ' αυτονόητα. Θέλουμε λεφτά για να έχουμε πρόσβαση ακόμη και στις βασικές μας ανάγκες, όπως η τροφή και το νερό. Σε λίγο θα πληρώνουμε και τον αέρα που αναπνέουμε! Όμως δεν θέλω ν' ασχοληθώ μ' αυτό.
Σύσσωμος ο κόσμος σκυλοβρίζει τον ελεγκτή και τον οδηγό, αλλά ουσιαστικά κοιτάει το δέντρο και χάνει το δάσος. Το δάσος στην υπόθεση αυτή είναι ο ανταγωνισμός που ενθαρρύνει η ύπαρξη του συστήματος αυτού. Και οι 2 τους δεν διαφέρουν από τον τεχνικό της Δ.Ε.Η., που πρόκειται να κόψει το ρεύμα σε μια φτωχή οικογένεια. Γιατί όμως το κάνει; Είναι κακός άνθρωπος; Τους μισεί; Έχει κάτι εναντίων τους; Είναι κάποιος άθλιος σαδιστής; Όχι! Το κάνει γιατί πήρε εντολές από ανώτερους, με απώτερο σκοπό την επιβίωση του. "Κάνε κακό σε κάποιον, αν θέλεις να ζήσεις. Μη βοηθάς, αν θες να ζήσεις". Το ίδιο έκαναν και ο οδηγός και ο ελεγκτής. Ακολουθούσαν εντολές. Δεν τους δικαιολογώ σε καμία περίπτωση. Τους αξίζει τιμωρία. Δεν θα είναι όμως οι μόνοι άνθρωποι που θα έπρεπε να τιμωρηθούν.
Πολλοί άνθρωποι υπακούν, βασανίσουν ή
και σκοτώνουν (!) συνανθρώπους τους, μόνο και μόνο επειδή δέχτηκαν εντολές από ανώτερους τους, με παράλληλο αποτέλεσμα να μην αισθάνονται τύψεις για ότι επακολουθήσει. Στο κάτω κάτω, ακολουθούν διαταγές! Σήμερα θεωρώ ότι είναι μια καλή ευκαιρία να ξεφύγουμε απ' αυτά που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε και να σκεφτόμαστε. Πιστεύω ότι ποιο σωστό θα ήταν να μάθουμε για το θρυλικό πείραμα του Μίλγκραμ, αντί να γκαρίζουμε σαν τα μοσχάρια απ' την ασφάλεια του Διαδικτύου.
Εκεί που κάθομαι χαλαρός και παρασιτώ στην "τέλεια" κοινωνία στην οποία ζούμε, ακούω μια συζήτηση. Μπορεί να είναι τηλεφωνική ή διαπροσωπική, Το θέμα; Κλασσικά, τα προβλήματα που αντιμετωπίσουμε. Η κατάληξη της συζήτησης; Άκρως ενδιαφέρουσα. Ορίστε ένα παράδειγμα.
"Εμένα μου λες; Όλο προβλήματα. Κρίση, ανεργία, λιτότητα, νέα μέτρα. Εμείς πεινάμε και αυτοί καλοπερνάνε. Τρώνε και τρώνε και ξανατρώνε. Που να τους κοπεί η ανάσα! Τίποτα σωστό δεν γίνεται σ' αυτή τη χώρα, όλα πάνε κατά διαόλου. Είμαστε καταδικασμένοι, σιγά μην αλλάξει τίποτα. Αλλά τέλος πάντων..."
Σ' ελεύθερη μετάφραση:
"Άσε, τρώμε συνέχεια αγγούρια στον κώλο μας, αλλά εμείς στ' αρχίδια μας. Βαριόμαστε να κάνουμε κάτι. Και στο κάτω κάτω, γιατί ν' αλλάξουμε την κατάσταση; Έτσι μας έμαθαν, έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τ' αφήσουμε. Είναι στη φύση μας άλλωστε, στο D.N.A. μας, όπως μας έμαθαν στο σχολείο. Τέλος πάντων."
Ουσιαστικά ξέρουμε ότι τα πάντα είναι σκατά, αλλά δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Και το κορυφαίο απ' όλα; Τα σκατά που τρώμε στη μούρη αφορούν εμάς! Η καλή μας κυβέρνηση, που τόσο πολύ μας αγαπάει (θα ξεράσω...), μας ρημάζει για το καλό μας. Για να μη χρεοκοπήσουμε, για να μη πεινάσουμε. Και φτάσαμε στο σημείο να πεινάμε για να μη πεινάσουμε. Και αυτό το θεωρούμε "φυσιολογικό". Και δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Και πάντα λέμε στο τέλος "τέλος πάντων", νομίζοντας ότι τα προβλήματα θα τα πάρει μακριά μια νεράιδα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ;
Κατηγορούμε την κοινωνία, την κυβέρνηση και το γενικό σύστημα για τα χάλια μας, ξεχνώντας ότι είμαστε και εμείς αναπόσπαστο τμήμα τους. Από εμάς ζει το σύστημα και το σύστημα ζει από εμάς. Πολλοί λένε ότι αλλάζοντας το σύστημα, αλλάζουμε και τους ανθρώπους. Συμφωνώ, αλλά ισχύει και το αντίθετο. Αλλάζοντας τους ανθρώπους, αλλάζουμε και το σύστημα. Δεν υπάρχουν 2 ξεχωριστές οντότητες που τσακώνονται μεταξύ τους, αλλά μια ενιαία μονάδα που ουσιαστικά πολεμά τον εαυτό της. Ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της μάχης; Από εμάς θα εξαρτηθεί. Από τις σκέψεις μας και τις πράξεις μας. Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα μας κράζουν τα παιδιά μας. Και καλά θα μας κάνουν. Τέλος πάντων, τι κάθομαι και λέω; Φοβάμαι ότι θα συνεχίσουμε να κλαιγόμαστε και να κατηγορούμε άλλους για τα χάλια μας. Τώρα ειλικρινά, προσπαθώ να καταλάβω τι με τρομάζει περισσότερο. Η ενεργητικότητα του δράστη ή η απάθεια του θύματος;
Περπατάς σ' ένα πεζόδρομο. Μπορεί να πηγαίνεις στη δουλειά σου, στο ραντεβού με τον ιατρό σου, να αγοράζεις κάτι, να συναντήσεις αγαπημένα σου πρόσωπα ή απλά να περπατήσεις. Το περπάτημα άλλωστε είναι εξαιρετικό για την υγεία. Εκεί που περπατάς λοιπόν, ακούς παράξενους ήχους. Σαν μια μαϊμού να ρίχνει ασυνάρτητες κραυγές. Καθώς συνεχίσεις τον περίπατο, συναντάς την πηγή των κραυγών. Είναι ένας χαμογελαστός κύριος, με απλό ντύσιμο, καθισμένος σ' ένα παγκάκι, και για κάποιον λόγο ρίχνει περίεργες κραυγές, σαν εξωγήινος που προσπαθεί να επικοινωνήσει με το μητρικό διαστημόπλοιο απ' το οποίο κατέβηκε. Κάποια στιγμή σκέφτεσαι. Ποιες θα είναι άραγε οι αντιδράσεις των περαστικών; Πως οι "φυσιολογικοί" θ' αντιδράσουν στη θέα ενός "τρελού"; Πολλοί απλά θ' αγνοήσουν τον φίλο μας. Απασχολημένοι και βυθισμένοι στις προσωπικές τους σκέψεις, δεν θα δώσουν ιδιαίτερη σημασία. Άλλοι θα το διασκεδάσουν λιγάκι. Στο κάτω κάτω ο φίλος μας δεν κάνει κακό σε κανέναν. Είναι χαμογελαστός, δεν προσβάλλει κανέναν, οπότε μάλλον μας ψυχαγωγεί με τον δικό του τρόπο. Κάτι σαν τους καλλιτέχνες των δρόμων, που προσφέρουν ένα χαμόγελο στους εκνευρισμένους οδηγούς. Και φυσικά δεν θα λείψουν και οι κριτές των πάντων, που θα βγάλουν τον ιεροεξεταστή από μέσα τους. Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς, ο φίλος μας είναι ένας τρελός του χωριού, που αρνείται να ζήσει λογικά και φυσιολογικά. Πρέπει να ζει και να σκέφτεται σαν όλους τους άλλους, τους φυσιολογικούς. Δεν πρέπει να ξεχωρίσει. Δεν πρέπει να είναι ο εαυτός του. Επιβάλλεται να είναι αρεστός στην κοινωνία, με κάθε τίμημα και με ότι αυτό συνεπάγεται.
Κολοκύθια στη λαδόκολλα!!! Θεωρούν τους πάντες παράλογους, λες και ζούμε σε μια λογική κοινωνία. Απορρίπτουμε τον επιστημονικό ορθολογισμό, προσκυνάμε πεθαμένες ιδέες όπως η ανάγκη για σύνορα και χρήματα, καταστρέφουμε τον πλανήτη μας λες και δεν ζούμε σε αυτόν, προσβάλουμε την ίδια μας τη νοημοσύνη μ' ένα κάρο αηδίες, απαιτούμε απ' όλο το Σύμπαν να περιστρέφεται γύρω απ' τις μίζερες ζωούλες μας, βαριόμαστε που ζούμε και γκρινιάζουμε για ψύλλου πήδημα. Και το χειρότερο απ' όλα; Όλα τα παραπάνω, τα "φυσιολογικά", τα μαθαίνουμε στα παιδιά μας σαν αναπόσπαστα κομμάτια της φύσης μας. "Είναι η φύση του ανθρώπου να τα κάνει όλα σκατά και μετά να κλαίγεται, οπότε ζήστε με αυτό και μη τολμήσετε καν να σκεφτείτε το αντίθετο, γιατί θα είστε τρελοί". Μαλακίες! Γι' αυτό φτάσαμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Γιατί θεωρούσαμε ως φυσιολογικές ότι προϊστορικές αηδίες βρίσκαμε μπροστά μας.
Όλο αυτό μου θύμισε τον Τηλέμαχο Νταλάκα, γνωστότερο ως Αρμάνδο Δελαπατρίδη. Γεννήθηκε στο Αδραμύττι της Μικράς Ασίας το 1895. Με τους διωγμούς του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, η οικογένεια Νταλάκα κατέφυγε στην Μυτιλήνη. Μετά από μερικά χρόνια έρχεται στην Αθήνα σε ηλικία 30 περίπου ετών. Από την πρώτη του εμφάνιση, ένα καλoκαιρινό βράδυ στην πλατεία Συντάγματος, ο Δελαπατρίδης έγινε δεκτός μ' ενθουσιασμό και απέκτησε αμέσως τον τίτλο του "Προέδρου".
Ο Δελαπατρίδης παρουσιάστηκε ως αρχηγός του Α’ Αναμορφωτικού Κόμματος, του "κόμματος των κυανόλευκων", αναπτύσσοντας το πολιτικό του πρόγραμμα, τ' οποίο μεταξύ άλλων περιελάμβανε και την σύσταση υπουργείου Έρωτος. Μόλις εμφανιζόταν τα βράδια στο Σύνταγμα, οι θαμώνες των καφενείων ξέσπαγαν σε χειροκροτήματα και κραυγές. "Λόγο! Λόγο, κύριε Πρόεδρε!". Και αφού απολάμβανε για λίγα λεπτά τη δημοτικότητά του, ανέβαινε σε μια καρέκλα και άρχιζε την αγόρευσή του σε άπταιστη καθαρεύουσα. Όταν τον ρωτούσαν τι θα έκανε αν εκλεγόταν πρωθυπουργός, απαντούσε:
"Πρώτα απ’ όλα θα βγάλω τα συρματοπλέγματα από το Δαφνί και θα τα βάλω στα ελληνικά σύνορα. Γιατί δεν επιτρέπεται να υπάρχουν Έλληνες διαβιoύντες εκτός συρματοπλέγματος. Αθηναίοι βγάλτε με και θα περνάτε φίνα, φρενοκομεία πάμπολλα θα κτίσω στην Αθήνα". Όμως το κοινό κάποια στιγμή τον βαρέθηκε. Το 1933 μπαίνει στο δημόσιο ψυχιατρείο στο Δαφνί, όπου και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής τoυ. Πέθανε ξεχασμένος στο Λαϊκό Νοσοκομείο, την 1η Ιουνίου 1960.
Η τραγική αυτό κατάληξη μου θύμισε μια νεότερη "τρελή του χωριού", την τραγουδίστρια Έφη Θώδη. Το 2006 έγινε ευρύτερα γνωστή τραγουδώντας στα αγγλικά το Can't Take My Eyes off You ("I Love You Babe") και το A Far L' amore Comincia Tu της Ραφαέλα Καρά, καθώς και άλλα ξενόγλωσσα τραγούδια. Από τότε δεν υπήρχε περίπτωση να μη την συναντήσεις κάπου στη τηλεόραση. Από το Μάρτιο του 2009 όμως η κατάσταση ξέφυγε για τα καλά. Η Θώδη έκανε αμφιλεγόμενες τηλεοπτικές εμφανίσεις που προξενούσαν αντιδράσεις και σχόλια. Σε αυτές τις εμφανίσεις η Θώδη ισχυριζόταν ότι έχει μεσσιανικές-θεραπευτικές ιδιότητες που ανακάλυψε μέσα της κάποιος πνευματικός οδηγός, καθώς και ότι έχει βιώσει οράματα. Τον Μάιο του ίδιου έτους, η Θώδη μπήκε στην ψυχιατρική κλινική του Σισμανογλείου νοσοκομείου. Την ίδια ώρα, όλο αυτόν τον καιρό, το "φυσιολογικό" κοινό διασκέδασε με τα καμώματα της Θώδη, ως άμεσος συνυπεύθυνος στο φινάλε αυτό.
Έτσι είναι φίλε μου. Έχεις μάθει από μικρό παιδί να είσαι πρόβατο. Να θεωρείς την κοινωνία μας ως "φυσιολογική", παρά την παράνοια στην οποία είναι βουτηγμένη. Έχεις μάθει να θεωρείς "τρελούς" όλους εκείνους που αντιδρούν στο "φυσιολογικό" χάλι που ζούμε. Έχεις μάθει μάλιστα να θεωρείς "τρελούς" όσους απλά δεν είναι σαν τα μούτρα σου, όσους διαφέρουν από εσένα ακόμη και στην ποιο άσχετη λεπτομέρεια. Αυτός που τραγουδάει, αυτός που κοιτάει ψηλά, αυτός που γελάει χωρίς εμφανή λόγο. Όλοι τρελοί, εσύ ο φυσιολογικός. Βγάζεις τον δικαστή από μέσα σου και με ύφος 100 καρδιναλίων τους κατακρίνεις και σχολιάζεις το κάθε τους "σφάλμα". Ακόμη χειρότερα, γελάς με τα "χάλια" τους. Του κοροϊδεύεις. "Αυτός είναι τρελός, οπότε ας σπάσω πλάκα μαζί του". Δεν έχουν συναισθήματα, δεν έχουν νοημοσύνη, δεν έχουν ψυχή. Δεν έχει σημασία αν κάποιοι έχουν νευρολογικά προβλήματα ή αν κατά βάθος έχουν σώας τας φρένας. Είναι παιχνίδια, που υπάρχουν για να γελάς. Και μετά θα τους βαρεθείς και θα τους πετάξεις σαν στημένη λεμονόκουπα. Και θα εξακολουθήσεις να θεωρείς τον εαυτό σου "λογικό" και "φυσιολογικό". Καλός μαλάκας είσαι κι εσύ!
Πίσω στον πεζόδρομο, πίσω στον φίλο μας. Γιατί άραγε να κάνει αυτές τις παράξενες φωνές; Μήπως επειδή έτσι απλά γούσταρε; Μια όαση αυθορμητισμού στη χωματερή του καθωσπρεπισμού; Ή μήπως άραγε κάτι ήθελε να μας πει; Αν ισχύει η φράση "από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια", μήπως ο φίλος μας έχει μια αλήθεια που θέλει να μοιραστεί μαζί μας; Θυμήθηκα τον Τρελαντώνη και τον Πουλόπουλο από το Καφέ της Χαράς. Εκ πρώτης όψεως είναι παλαβοί και ζουν στον κόσμο τους. Κι όμως οι 2 τους, μαζί με τον αριστερό γραμματικό του δημάρχου, είναι οι μόνες φωνές λογικής σ' ένα χωριό βουτηγμένο στη παράνοια και την προγονολαγνεία. Τυχαίο; ΟΧΙ!
Σε μια εποχή κατάθλιψης και απαισιοδοξίας, έχουμε την τάση να ξεχνάμε
τα αυτονόητα. Ψάχνουμε για θαύματα, αλλά το γεγονός ότι υπάρχουμε
αποτελεί ένα θαύμα. Όλες οι πιθανότητες ήταν εναντίων μας, κι όμως
υπάρχουμε! Καλό είναι, θαρρώ, να σταματήσουμε για λίγο τη γκρίνια και να
είμαστε ευγνώμονες για όλα όσα έχουμε. Και αυτά που έχουμε είναι πολύ
περισσότερα απ' αυτά που θα θέλαμε να έχουμε. Ας είμαστε ευγνώμονες για τον γαλαξία στον οποίο ζούμε. Ο
Γαλαξίας μας αποτελείται από 500.000.000.000 άστρα, ένα απ' τα οποία
είναι και ο Ήλιος μας. Ο Γαλαξίας μας χαρίζει τη λάμψη των άστρων του,
κάνοντας μας να ονειροπολούμε τη νύχτα, αρκεί να είμαστε μακριά από
φώτα. Επίσης το ασθενές μαγνητικό του πεδίο, μαζί με την πίεση όλων των
άστρων που τον αποτελούν, μας προστατεύει από τις διαγαλαξιακές κοσμικές
ακτίνες.
Ας είμαστε ευγνώμονες για την κβαντομηχανική. Το
γεγονός ότι τα σωματίδια συμπεριφέρονται κι ως κύματα δημιουργούν τα πιο
παράξενα και συναρπαστικά φαινόμενα πάνω στη Γη. Ένα από αυτά είναι
πείραμα της διπλής σχισμής, που κάνει πολλούς επιστήμονες ν'
αναρωτιούνται μήπως η ζωή και η νοημοσύνη έχουν μεγαλύτερη επίδραση στη
Φύση απ' ότι μπορούμε να φανταστούμε. Άλλωστε, κι εμείς είμαστε κομμάτια
της φύσης.
Ας είμαστε ευγνώμονες για τον τρίτο νόμο του Νεύτωνα,
ότι όλες οι δυνάμεις στη φύση συναντώνται ως ζευγάρια, ότι για κάθε
δράση υπάρχει και η αντίδραση. Είναι ο νόμος που επιτρέπει στη Σελήνη να
δημιουργεί παλίρροιες, να επιτρέπει τη σταθεροποίηση της κλίσης του
άξονα της Γης μας και έτσι να κάνει εφικτή τη ζωή στον πλανήτη μας.
Χάρις στο νόμο δράσης-αντίδρασης, μας επιτρέπει να εντοπίσουμε
εξωπλανήτες γύρω από άλλα άστρα μέσω της «μεθόδου ταλάντευσης», γιατί
και οι πλανήτες επιδρούν πάνω στα άστρα τους. Ο νόμος αυτός του Νεύτων
άλλωστε συναντάται και στην καθημερινότητα μας, στα κοινωνικά δρώμενα.
Ας
είμαστε ευγνώμονες για τα άστρα νετρονίων και τις μαύρες τρύπες, που
επιτρέπουν στους αστρονόμους να ελέγχουν τις επιστημονικές θεωρίες στις
υψηλότερες πυκνότητες που μπορεί να φανταστεί κανείς.
Ας είμαστε
ευγνώμονες για τις εκρήξεις σουπερνόβα, που παράγουν τους κοσμικούς
"σπόρους" με τα βαριά στοιχεία, εμπλουτίζοντας το Σύμπαν με τα υλικά για
την δημιουργία νέων άστρων, νέων πλανητών, νέων μορφών ζωής και
νοημοσύνης. Και εμείς άλλωστε δημιουργηθήκαμε από τα υλικά νεκρών
άστρων.
Ας είμαστε ευγνώμονες που είχαμε την σχετικά κοντινή μας
σουπερνόβα SN 1987A, για να τη μελετήσουμε λεπτομερώς. Αλλά ας είμαστε
ευγνώμονες και για το γεγονός που δεν την είχαμε πάρα πολύ κοντά, γιατί
τότε η ζωή στον πλανήτη μας θα είχε καταστραφεί!
Ας είμαστε
ευγνώμονες για τη σκοτεινή ύλη. Μπορεί να προκαλεί τεράστιους
πονοκεφάλους για τους αστρονόμους προσπαθώντας να καταλάβουν τι είναι,
αλλά αναγκάζει τους γαλαξίες να μην σκορπίζουν.
Ας είμαστε
ευγνώμονες για τον Ήλιο, που μας περιλούζει με ενέργεια 1.400 Watt ανά
τετραγωνικό μέτρο, κάνοντας εφικτή όλη τη ζωή στον πλανήτη.
Ας
είμαστε ευγνώμονες για την ατμόσφαιρα μας. Όχι μόνο μας παρέχει το
οξυγόνο που αναπνέουμε, αλλά εμποδίζει και τις ακτίνες UV να φτάσουν
στην επιφάνεια της Γης που προκαλούν καρκίνο.
Τέλος, ας είμαστε
ευγνώμονες για τη Γη, το μικρό μας κοσμικό σπιτάκι. Είναι ο πλανήτης
μας, ευλογημένος με το θαύμα της ζωής και της νοημοσύνης. Η Γη είναι η
αφετηρία μας για την εξερεύνηση του Διαστήματος, και συνάμα για την
εξερεύνηση του νου μας και το ξεκλείδωμα των δυνάμεων του μυαλού μας.
(Το
κείμενο γράφτηκε αρχικά από το Physics4u.gr , μια ιστοσελίδα που
αποτελεί φάρο γνώσης και ορθολογισμού στην ταραχώδη θάλασσα του
Ελληνικού διαδικτύου. Επιτρέψτε μου να το παραποιήσω λιγάκι, χωρίς να
αλλάξω το αρχικό του νόημα, και να το αφιερώσω στους συντελεστές του
Physics4u.gr και να τους ευχαριστήσω για όσα μας πρόσφεραν)
Ω ρε φίλε, γέμισε σκόνη και αράχνες το blog μου. Τουλάχιστον οι αράχνες χρησιμεύουν σε κάτι. Η σκόνη πάλι που κολλάει; Αμάν, με βάρεσε η ζέστη! Κανονικά μετά από τόσο καιρό απουσίας θα έπρεπε να σχολιάσω όλα τα απίστευτα που συμβαίνουν, αλλά θα γίνει και αυτό. Δεν μου αρέσει να ξεψειρίζω το κάθε θέμα ξεχωριστά, μιας και γνωρίζω ότι το κάθε θέμα δεν είναι παρά ένα απ' τ' αμέτρητα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας. Απ' αυτά δηλαδή που κόβεις ένα και βγαίνουν 2.
Επιτρέψτε μου σήμερα να σας δείξω ορισμένα βίντεο που έχω φτιάξει κατά καιρούς στο YouTube. Έφτιαξα το κανάλι μου στις 5/4/2008, για ν' ανεβάσω δικά μου βίντεο και ν' αποθηκεύω κάπου όσα μου αρέσουν. Το κανάλι μου είναι το Terring's Terrible Channel. Όποιος θέλει, μπορεί να του ρίξει μια ματιά. Θα δούμε μερικά βίντεο που έχω φτιάξει, αυτά που θεωρώ, ίσως, τα σημαντικότερα. Και θα ξεκινήσουμε με το πρώτο μου βίντεο, το οποίο είναι ουσιαστικά μια συλλογή τρισδιάστατων αναπαραστάσεων που βρήκα στο http://www.spacetelescope.org/videos/ . Τίποτα συναρπαστικό, αλλά σίγουρα μια καλή αρχή. Νομίζω...
Αυτό το βίντεο το έφτιαξα λίγο καιρό μετά τον θάνατο του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα Άρθουρ Κλαρκ. Μακάρι να τον είχα παππού μου. Θα μου έλεγε τις καλύτερες ιστορίες.
Δεν είναι λίγα τα βίντεο μου που ξεπέρασαν τις 1.000 προβολές. Πως γίνεται αυτό; Δεν έχω ιδέα. Κανένα όμως δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο το βίντεο που έφτιαξα για το τραγούδι In The Year 2525 των Zager and Evans. Αν και λάτρης της τεχνολογίας, αποφάσισα να φτιάξω βίντεο για αυτό το χίπικο τεχνοφοβικό τραγούδι, αλλάζοντας λιγάκι το νόημα των στίχων χωρίς να τους αλλάξω. Το βίντεο έχει 375.514 προβολές, τις περισσότερες που συγκέντρωσε ποτέ κάποιο βίντεο μου. Παρατήρησα μάλιστα ότι οι προβολές εκτινάχθηκαν αμέσως με την επίσημη έναρξη της οικονομικής κρίσης. Σύμπτωση;
Είναι όμως και το μοναδικό βίντεο στο οποίο αναγκάστηκα να μπλοκάρω τον σχολιασμό. Γιατί; Επειδή βαρέθηκα την μπουρδολογία του κάθε βλαμμένου γέρου! Το βίντεο αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον του κάθε παπάρα τεχνοφοβικού, κάνοντας κηρύγματα μίσους κατά της τεχνολογίας... μέσω του YouTube!!! Επίσης κάπου στο τραγούδι αναφέρεται η λέξη God 2 φορές. Αυτό ήταν υπεραρκετό για να μαζευτεί ο κάθε ψυχάκιας τραγόπαπας και να κάνει κηρύγματα μίσους κατά των αλλόθρησκων. Ένας μάλιστα που πρότεινε να αποδεχτώ τον Ιησού ως τον σωτήρα που χρειάζομαι, για να με απαλλάξει από τις αμαρτίες με τις οποίες γεννήθηκα. Να γαβγίσω τώρα ή μετά; Πειράζει που θέλω τον Ιησού για φίλο και όχι για μπαμπούλα; Και κάπου εκεί θα βρούμε τους κλασσικούς κλαψιάρηδες, που θεωρούν το μέλλον του ανθρώπου χαμένη υπόθεση. Είναι οι κλασσικοί ξεφτίλες που γλέντησαν τη ζωούλα τους, φόρτωσαν τα χρέη τους στις πλάτες των νέων ανθρώπων και σήμερα γκρινιάζουν για όλα όσα προκάλεσαν οι ίδιοι. ΚΑΙΑΔΑΣ!!!
Αλλά αυτά δεν ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Στο βίντεο υπάρχει και μια εικόνα του George W. Bush με μεγάλη μύτη σαν του Πινόκιο. Αυτή η εικόνα ήταν υπεραρκετή για να γκρινιάξουν μερικοί ηλίθιοι, με επικά σχόλια του τύπου "έπρεπε να βάλεις τον Barack Obama, όχι τον George Bush". Μόνο που το βίντεο αυτό το ανέβασα ΠΡΙΝ τις Αμερικάνικες εκλογές, απ' τις οποίες εκλέχθηκε ο Obama. Αντί λοιπόν να ανοίξουν τα στραβά τους και να κοιτάξουν την ημερομηνία μεταφόρτωσης, προτίμησαν να σχολιάζουν το δάχτυλο μου που τους έδειχνε τη Σελήνη. Ε άι στο διάολο λοιπόν! Έκλεισα τα σχόλια και ηρέμησε το κεφάλι μου. Επειδή σας ζάλισα με τη γκρίνια μου, πάμε να δούμε το βίντεο. Ίσως ανοίξω τα σχόλια κάποια στιγμή. Μάλλον είμαι μαζόχας και μου έλειψαν οι βλακείες που έγραφαν μερικοί...
Πριν από μερικά χρόνια είχαμε έναν διαγωνισμό στο φόρουμ του Aparadektoi.gr . Ο διαγωνισμός ήταν να πούμε μια ιστορία με εικόνες. Αποφάσισα να πάρω 2 από αυτές και να τις κάνω βίντεο, με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Πρωταγωνιστές των ιστοριών είναι 3 απ' τους καλύτερους ανθρώπους που έχω τη χαρά να γνωρίζω μέσω του διαδικτύου.
Καλή διασκέδαση ;-)
Στο επόμενο βίντεο θα δείτε το Celestia σε δράση, ένα κορυφαίο δωρεάν πρόγραμμα με το οποίο ταξιδεύετε όπου στο Σύμπαν θέλετε. Μπορείτε να κατεβάσετε addons απ' εδώ και να το φτιάξετε όπως θέλετε.
Το επόμενο βίντεο παρουσιάζει μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας με την οποία είχα ασχοληθεί και την παράτησα, αλλά λέω να επιστρέψω. Χρησιμοποιώντας το Simcity 4 και έναν σκασμό mods που έχω κατεβάζει, μπορώ να χτίσω ακόμη και αποικίες στον Άρη! Στην ιστορία μου αναφέρομαι στον αποικισμό του Άρη, την άνοδο μιας νέας κοινωνίας στην επιφάνεια του, τον Τρανσουμανισμό, την ανακάλυψη ζωής και αρχαίων μνημείων στον κόκκινο πλανήτη, καθώς και την γαιωδιαμόρφωση του σε δεύτερη Γη. Ένας πανικός επιστημονικής φαντασίας, που ούτε καν ξεκίνησε. Έχω πολλά ακόμη να γράψω και ίσως επιστρέψω σύντομα. Μπορείτε να της ρίξετε μια ματιά στο Simtropolis.com
Όταν έφτιαχνα το επόμενο βίντεο, είχα κατά νου ένα θέμα που ανέβηκε στο Astrovox.gr με τίτλο Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού. Η συζήτηση μπορεί να κλειδώθηκε λόγο ακραιοτήτων και διαφωνιών, αλλά το βίντεο παραμένει ανοιχτό για όλους. Τις περισσότερες εικόνες τις πήρα απ' το θέμα αυτό. Για όσους αναρωτιούνται, η μουσική είναι από έναν φίλο που γνώρισα στο διαδίκτυο. Χμμ... είμαι ο μόνος άνθρωπος σ' όλο το Υπερσμήνος της Παρθένου που γνωρίζει φοβερούς ανθρώπους μέσω του διαδικτύου και όχι εκτός αυτού;
Θα κλείσουμε με 2 χιουμοριστικά βίντεο που έφτιαξα πρόσφατα. Σας αφήνω να τ' απολαύσετε ;-)
