Translation to other languages

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κράξιμο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κράξιμο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Το χορταράκι της Γραμματικής

 Πριν ξεκινήσω το σημερινό θάψιμο, θα ήθελα να ευχαριστήσω τα παιδιά του Ελληνικά hoaxes που κοινοποίησαν το προηγούμενο μου άρθρο στην σελίδα τους στο Facebook και να τους ευχηθώ να συνεχίσουν το αγώνα τους για ένα λογικότερο διαδίκτυο. Το Terrng's Terrible Blog είναι δίπλα τους και στηρίζει την προσπάθεια τους.



Πάμε τώρα στο θέμα μας. Τι έχουνε πάθει όλοι τους τώρα τελευταία; Ολοένα και περισσότεροι δίνουν ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση στα τυχόν ορθογραφικά λάθη του κειμένου και όχι στο περιεχόμενο του, με αποτέλεσμα να επικεντρώνονται στο δέντρο και όχι στο δάσος. Και δεν μιλάω για χοντρά λάθη, όπως θα δούμε σε λίγο, αλλά κυριολεκτικά για ψείρες. Δηλαδή πρέπει να έχουμε 32 διπλώματα Ελληνικής φιλολογίας και να έχουμε διαβάσει 630 βιβλία γραμματικής για να μπορούμε να πούμε τις απόψεις μας; Μήπως να περνάμε ακόμη και τα ποιο απλά μας σχόλια σε ελέγχους, να δούμε αν όντως πρέπει να δημοσιευτούν; Αυτό από ένα σημείο και μετά καταντάει κουραστικό και το θεωρώ προσβλητικό για τον ίδιο τον συγγραφέα του κειμένου, που μπορεί ακόμη και να απογοητευτεί και να τα παρατήσει επειδή έτσι ήθελε ένα σμήνος αυτόκλητων Γλωσσικών Μπάτσων.

Τον τελευταίο καιρό δέχομαι επικρίσεις και "διορθώσεις" από ανθρώπους που αρνούνται να διαβάσουν τις απόψεις μου και προτιμούν να επικεντρώνονται στο πρώτο λάθος που ίσως κάνω. Για το καλό μου όμως, ε; Για να με βοηθήσουν. Άνθρωπος είμαι και εγώ, δεν είμαι τέλειος. Και παραδέχομαι ότι μπερδεύω το "πια" με το "ποια", μπορεί να βάλω το τελικό νι εκεί που δεν πρέπει ή το αντίθετο, ή να βάζω πολλά κόμματα ή να μπερδεύω τις λέξεις. Αυτό σημαίνει ότι είμαι ένας αμόρφωτος κρετίνος, που πρέπει να στερηθώ το δικαίωμα έκφρασης; "Είναι στίχοι και όχι στοίχοι Ελληνάρα μου". Πριν από καιρό μια θείτσα μου έλεγε πόσο πολύ την... μπέρδεψα, επειδή έγραψα "νισάφι ποια" και όχι "νισάφι πια", προσπαθώντας μάλιστα να μου πει έμμεσα πόσο αμόρφωτος είμαι. Καλύτερα "αμόρφωτος" παρά ηλίθιος κυρά μου!



Θα συμφωνήσω φυσικά στο ότι υπάρχουν πάρα πολλοί εδώ στο διαδίκτυο που πρέπει να ξαναπάνε σχολείο, και μάλιστα στο Δημοτικό, γιατί τα λάθη που κάνουν με κάνουν να τηγανίσω τα μάτια μου. Για παράδειγμα, ρήμα σε παθητική φωνή το κλείνουμε με άλφα γιώτα (γίνεται - φαίνεται), ενώ σε δεύτερο πληθυντικό βάζουμε έψιλον (γίνεστε - φαίνεστε). Τόσο δύσκολο είναι; Επίσης ή θα γράψουμε "το ποιο μεγάλο πλοίο" ή "το μεγαλύτερο πλοίο". Ποτέ "το ποιο μεγαλύτερο πλοίο"!! Ααργκ, τα μάτια μου!!! Και το κερασάκι στην τούρτα είναι το όμικρον στα ρήματα, με αποτέλεσμα να βλέπουμε εκτρώματα του τύπου "σ' αγαπό" ή "ευχαριστό". ΑΑΑ, ΦΤΑΝΕΙ!!! Και μετά λέτε ότι οι ξένοι κακοποιούν την Ελληνική γλώσσα; Οι ίδιοι οι Έλληνες, και μάλιστα οι εθνικιστές Ελληναράδες, είναι που την κάνουν κιμά για κρεατόπιτες.




 (χαζή ερώτηση. από πότε η αξία ενός ανθρώπου μετριέται σε likes;)

Αλλά το χειρότερο όλων είναι η επιβίωση των γραικοεγγλέζικων, γνωστών και ως greeklish. Τα greeklish ήταν κάποτε ο μόνος τρόπος επικοινωνίας, μιας και τότε οι υπολογιστές δεν είχαν ελληνικούς χαρακτήρες και δεν μπορούσαν να τους διαβάσουν. Σήμερα όμως έχουν ελληνικούς χαρακτήρες και μπορούν να τους διαβάσουν. Ποιος ο λόγος ύπαρξης λοιπόν των γραικοεγγλέζικων; Η ερώτηση δυστυχώς είναι ρητορική, γιατί έχω διαβάσει πολλές "απαντήσεις". "Einai poio eykola", "etsi ego madei" και άλλες δικαιολογίες. Έχει πλάκα πάντως να προσπαθείς να διαβάσεις τα γραφόμενα τους. "Έτσι έγκο μάντει". Κοροϊδεύουν τους Αλβανούς και τους Πακιστανούς που προσπαθούν να μάθουν τη γλώσσα μας, αλλά στο διαδίκτυο γράφουν ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ! Και μετά θα σου 'ρθουν να σε διορθώσουν. "Re malaka amorfvte einai oi oxi u". Ναι, το είδα και αυτό...

Και όχι Mikeuis, στα γραικοεγγλέζικα δεν υπάρχει ορθογραφία. Γιατί; Γιατί δεν είναι καν γλώσσα!!




Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βελτιώσει κανείς την ορθογραφία του. Οι ειρωνικές "διορθώσεις" δεν είναι λύση. Ούτε εμένα μου αρέσει η κακοποίηση της Ελληνικής γλώσσας, αλλά εδώ μιλάμε για αρρώστια! Έχω δει ανθρώπους να στήνονται στον τοίχο και να διασύρονται από τον κάθε λογής όχλο για ένα γαμημένο λάθος, που κανένας σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θα έδινε σημασία. Δεν μιλάμε λοιπόν για "διορθωτές" μα για κάτι αρρωστημένο και πολύ χειρότερο. Μιλάμε για ανθρώπους που χρησιμοποιούν τυχόν αδυναμίες για να ξεσπάνε στους συνανθρώπους τους, καλυμμένοι απ' την διαδικτυακή ανωνυμία. Επικεντρώνονται όχι στο δέντρο, μα στο χορταράκι, για να κάψουν στο τέλος όλο το υπόλοιπο δάσος. Ένα φρικτό παρακλάδι της κακοπροαίρετης κριτικής, να σχολιάσεις κάποιον για να φανείς ανώτερος του, γιατί έτσι έμαθες από μικρός, να κατακρίνεις τους πάντες, να κόβεις γέφυρες και να χτίσεις τοίχους γύρω σου, να θεωρείς τα πάντα ανεξάρτητα από εσένα, να αντιμετωπίσεις τα πάντα σύμφωνα με τα δικά σου μέτρα και σταθμά, να έχεις παρωπίδες, να θεωρείς τους πάντες κατώτερους σου και να τους "διορθώνεις" για να φανείς ανώτερος. Και έχεις μια καλή δικαιολογία. Για το καλό τους, να τους βοηθήσεις. Έχεις όλο το δικαίωμα να τους βρίσεις και να τους προσβάλλεις, αρκεί να νιώσεις ότι το κάνεις για το καλό τους.



Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχεις και τον Σαμαρά να σου παίρνει το ψωμί απ' το στόμα και να σε μπουκώνει με Wi-Fi! Ε άι σιχτίρ ποια!!!

Αμάν, μόλις έκανα ορθογραφικό λάθος! Τώρα θα έρθουν οι grammar Nazis να με διορθώσουν, να με ειρωνευτούν, να με προσβάλουν. Μπα, αποκλείεται. Ζούμε σε δημοκρατική χώρα. Ποιο πιθανό είναι να μπουκάρουν στο σπίτι μου, να με δείρουν, να με σείρουν μέχρι την πλατεία Συντάγματος, να με ξαναδείρουν, να μου πετάξουν υδροχλωρικό οξύ στο πρόσωπο, να με κρεμάσουν, να με κάψουν, να τινάξουν το κρανίο μου στον αέρα με καραμπίνα και στο τέλος να με ανοίξουν και να πετάνε τα σωθικά μου στον μονίμως διψασμένο για αίμα όχλο. Ε ΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΟΙΗΥΙΑ!!!



Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

Κοσμικό νέφος θα σκορπίσει μαλακίες στη Γη το 2014 και εμείς θα χεστούμε πάνω μας!



Νέες παπαριές για να κράξουμε. Δείτε τι μπαρούφα ανακάλυψα μόλις τώρα. Διαβάστε με δική σας ευθύνη...

Πάλι θα καταστραφεί ο κόσμος…

Ο Δρ ‘Αλμπερτ Σερβίνσκι, ένας αστροφυσικός που εργάζεται στο Κέιμπριτζ και με τη NASA, δήλωσε, ότι  τον Ιούνιο του 2014 το ηλιακό σύστημα θα καταστραφεί από ένα όξινο νέφος.

Ο επιστήμονας είναι βέβαιος ότι αυτή τη στιγμή κινείται προς τον πλανήτη και το καλοκαίρι θα επέλθει η σύγκρουση, συνέπεια της οποίας θα είναι ο θάνατος όλων των έμβιων όντων.

Επιπλέον, ο Σερβίνσκι σημείωσε ότι η ανακάλυψη αυτού του νέφους επιβεβαιώνει «κάποιες αιχμηρές ιδέες της θεωρητικής φυσικής» .

Από τη NASA δήλωσαν, ότι δεν διαθέτουν κανένα στοιχείο περί όξινου νέφους. Διάχυτη είναι όμως η γνώμη, ότι οι ειδικοί αποκρύπτουν σκοπίμως τις κακές ειδήσεις, έτσι ώστε να μην προκληθεί πανικός.

Πηγή: Η Φωνή της Ρωσίας


Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν υπάρχει κάποιο λινκ που να το πατάμε και να πηγαίνουμε κατευθείαν στην "είδηση". "Πηγή: Η Φωνή της Ρωσίας". Χαίρω πολύ! Τι είναι αυτό; Ιστοσελίδα; Εφημερίδα; Περιοδικό; Μήπως είναι η περιβόητη Pravda, που μόνο βλακείες ξέρει να γράφει; Και γιατί δεν έκαναν κάποια σχετική έρευνα, να δουν τι πραγματικά παίζει; Ορίστε φίλοι μου η πραγματική εξήγηση. Ξέρετε Αγγλικά, έτσι δεν είναι;

The chaos cloud is a hoax that originated in a Weekly World News article in September 2005. It was published online at Yahoo! Entertainment News. According to the article, the chaos cloud is a massive object in outer space that "dissolves everything in its path, including comets, asteroids, planets and entire stars", and is due to reach Earth in 2014.

The hoax article generated a large amount of discussion online, as people attempted to discern whether or not it was genuine. Articles on the subject appeared at a diverse range of sites, such as Bad Astronomy, Whirlpool, Free Republic and Overclockers Australia. It has been debunked on Snopes and other urban legends sites.


Η πηγή του κειμένου είναι http://en.wikipedia.org/wiki/Chaos_cloud (ορίστε γατάκια, εγώ τουλάχιστον βάζω και λινκς!) και από εκεί θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες. Μου κάνει εντύπωση ότι κανένα τηλεσκόπιο δεν εντόπισε το νέφος αυτό όλο αυτόν τον καιρό. Μήπως επειδή δεν υπάρχει καν; Δεν είμαι δημοσιογράφος και δεν πληρώνομαι για να γράφω τις απόψεις μου. Ωστόσο έκανα έρευνα και βρήκα τι παίζει, με μόλις 5 δευτερόλεπτα αναζήτησης στο Google! 5 γαμημένα κωλοδευτερόλεπτα ρε πούστη μου, γαμώ την τρέλα μου σ' αυτόν τον ταλαίπωρο από εμάς πλανήτη, που ακόμα απορώ πως μας ανέχεται ακόμη!!

Κάτι άλλο που θέλω να σχολιάζω. Ανακάλυψα αυτήν τη μπουρδοείδηση σε μια σελίδα με το όνομα diaforetiko.gr και έχει σλόγκαν "κάνουμε τη διαφορά". ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ; Ποια διαφορά κάνετε μωρέ; Ότι κάνουν τόσοι άλλοι κάνετε κι εσείς, αναμετάδοση μπουρδολογείας χωρίς καμία έρευνα. Δεν διαφέρετε καθόλου από κανέναν! Δίνετε τροφή στον κάθε ψυχάκια να το παίζει "επαναστάτης" και "ψαχμένος", τρώγοντας αμάσητη σαν πρόβατο κάθε "ανατρεπτική" παπαριά που βρίσκει, να αναδημοσιεύσει κείμενα του τύπου "Η Κίνα κατέρριψε αεροπλάνο αεροψεκασμού", χωρίς ποτέ του να σκεφτεί έστω και για λίγο μήπως είναι το θύμα του συστήματος που δήθεν πολεμά. Και στο τέλος απειλεί να δείρει όποιον δεν τρώει το παραμύθι των αεροψεκασμών.


Ε ΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΟΙΑ!!!


...
Ο.Κ., ας ηρεμήσω λιγάκι...
...

Καταλαβαίνω ότι ακούγομαι σκληρός, κακοπροαίρετος, κακιασμένος, σκατόψυχος, ξερόλας και σνομπαρία, που νομίζει ότι είναι ο Θεός και έχει το δικαίωμα να κράζει και να κρίνει τους πάντες, όπως ο Sheldon Cooper από τη σειρά The Big Bang Theory. Δεν είναι έτσι. Ξέρω ότι όλοι μας (ανεξαρτήτου απόψεων, εθνικότητας, χρώματος δέρματος κ.λ.π.) είμαστε αδέλφια, αποτελούμενοι από αστρόσκονη και συγκάτοικοι στον ίδιο πλανήτη. Είμαστε όλοι μας παιδιά της Γης και τ' Ουρανού. Τα κοινά μας σημεία είναι πολύ περισσότερα και σημαντικότερα απ' τις διαφορές μας. Είμαστε όλοι μας μέλη μιας οικογένειας και έτσι θα έπρεπε να προχωρήσουμε στο μέλλον, με μόνη μας θρησκεία την καλοσύνη. Η βία, ακόμη και η λεκτική, φέρνει βία. Με το να βρίζεις σαν πίθηκας τον συνάνθρωπο σου δεν κερδίζεις τίποτα. Ο καλύτερος τρόπος καταπολέμησης της κάθε μορφής παράνοιας είναι η λογική, τα επιχειρήματα και προπαντός η ευγένεια. Αλλά βρε παιδιά, δεν αντέχω άλλο! Πάντα φροντίζω να είμαι ευγενικός όταν εξηγώ κάτι σε κάποιον, αλλά ώρες ώρες βγαίνω απ' τα ρούχα μου!

Δεν είμαι κακός. Αγανακτισμένος είμαι!

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

Μόνο τόσο την αγαπάς;




Ένα απ' τα τραγουδάκια που έκαναν θραύση όλο το καλοκαίρι, και που ακούγονται ακόμη και τώρα, είναι το "Τόσο περίπου σ' αγαπώ" του Νίνο Ξιπολιτά. Στο συναρπαστικό και βαθυστόχαστο αυτό άσμα, ο ξυπόλητος πρίγκηψ πετάει το εξής κορυφαίο...

"Από τη Γη ως το Φεγγάρι και απ το Φεγγάρι πίσω εδώ και όλο αυτό κάν' το επί 1.000 τόσο περίπου σ’ αγαπώ"


Ας κάνουμε τα μαθηματικά, να δούμε πόσο αγαπάει την κοπελιά του ο ξυπόλητος φίλος μας. Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι περίπου 384.000 χιλιόμετρα. Επί δύο μας κάνει 768.000 χιλιόμετρα. Επί χίλια μας κάνει 768.000.000 χιλιόμετρα.

768 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτή είναι περίπου η μέση απόσταση Δίας - Ήλιος. Ο Δίας όμως δεν είναι ότι ποιο μακρινό υπάρχει στο Ηλιακό μας Σύστημα. Ακόμη όμως κι αυτό δεν είναι ούτε καν σταγόνα στον ωκεανό του Σύμπαντος, όπου θα συναντήσουμε αποστάσεις που μετριούνται σε τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα! Μάλιστα το ποιο μακρινό αντικείμενο που έχουμε βρει μέχρι τώρα είναι ένας μικρός γαλαξίας με το όνομα UDFj-39546284. Ο γαλαξίας αυτός απέχει από εμάς 13,42 δισεκατομμύρια έτη φωτός, δηλαδή 13,42 δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα! Όμως παράλληλα το Σύμπαν φουσκώνει σαν μπαλόνι, με αποτέλεσμα η πραγματική του απόσταση να υπολογίζεται στα 32,7 δισεκατομμύρια έτη φωτός. Σωστά καταλάβατε, μιλάμε για... 32,7 δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα!!

Μια ακτίνα φωτός, η οποία ταξιδεύει με 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, καλύπτει την απόσταση του ξυπόλητου Καζανόβα μας σε λιγότερο από 1 ώρα. Ωστόσο θέλει πάνω από 32 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στο UDFj-39546284. Και εδώ θα κάνω μια μικρή ερώτηση...

ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΣΟΥ ΡΕ;

Είτε μας αρέσει είτε όχι, κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Η αγάπη είναι ένα απ' αυτά. Δεν τη μετράς, λες και είναι πατάτες. Την προσφέρεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι κολοκύθια τούμπανα.

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

Περηφάνια και προκατάληψη



Μη φοβάστε, δεν θ' αναφερθούμε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν, αλλά σε ένα ενδιαφέρον κειμενάκι που είχα διαβάσει σήμερα. Ήταν ουσιαστικά μια λίστα με συμβουλές από έναν άγιο (δεν θυμάμαι ποιον) που είναι αναρτημένο σε ένα μαγαζί στον Πειραιά. Το κείμενο αυτό αναφέρονταν στη υπερηφάνεια και στον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές απ' αυτές τις συμβουλές. Θα τις γράψω με δικά μου λόγια καθαρά λόγο μνήμης, χωρίς ν' αλλάξω το νόημα τους. Δεν σκοπεύω να προσθέσω, ν' αφαιρέσω ή ν' αλλάξω κάτι. Αυτά τα κάνουν μερικά βλίτα, που βάζουν τις "απόψεις" τους πάνω απ' την αλήθεια. Απ' όσα θα διαβάζετε, τίποτα δεν έβγαλα απ' το ξερό μου κεφάλι!

1) Αν κάνεις κάτι καλό, μη το πεις σε κανέναν. Κράτα το για τον εαυτό σου.
2) Απέφυγε σαν τη φωτιά τους επαίνους.
3) Να θυμάσαι μόνο τις πολλές σου αμαρτίες και να ντρέπεσαι πάντα για αυτές.
4) Αν νιώσεις περηφάνια για κάτι, στην μετά θάνατον ζωή ο Θεός θα σε τιμωρήσει.
5) Να ζεις πάντα στο σκοτάδι.

6) Να θαυμάζεις πάντα τους αγίους και τα έργα τους.


Κι άλλες τέτοιες αηδίες. Για κάποιους, είναι προτροπή για να ζήσεις σεμνά. Για μένα, είναι μια απαράδεκτη μορφή λοβοτομής και αυτοευνουχισμού. Ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις λοιπόν είναι να μη κάνεις απολύτως τίποτα στη ζωή σου και να κλαις τη μοίρα σου. Ρε μπετόβλακες, γιατί πρέπει να ντρέπομαι για ότι κάνω; Γιατί πρέπει να ζω στα σκοτάδια; Είμαι ένας απλός άνθρωπος, κάνω αυτό που θεωρώ ωραίο και σωστό και τίποτα παραπάνω. Γιατί πρέπει να ντρέπομαι και για αυτό; Υπάρχουν εκεί έξω κάτι ποζέρια, που αγοράζουν και κάνουν μαλακίες απλά και μόνο για να παριστάνουν τους μουράτους. Κούφιοι άνθρωποι, που παριστάνουν τους θεούς χωρίς να κάνουν τίποτα. Αυτούς τους καραγκιόζηδες γιατί δεν τους τραβάτε απ' τ' αυτάκι; Γιατί τα χώνετε σε 'μένα; Κι αν όντως είναι αμαρτία η εξωτερίκευση των πράξεων μας, πως ξέρουμε τόσα πολλά για τις πράξεις των παπάδων και των αγίων; Γιατί να θαυμάσουμε τους αγίους και όχι π.χ. τον πυροσβέστη που ρίσκαρε τη ζωή του για να σώσει ένα παιδάκι από πυρκαγιά; Μας κοροϊδεύετε;

Θυμήθηκα τον Άρθουρ Κλαρκ, που είχε πει ότι η οργανωμένη θρησκεία είναι ότι χειρότερο υπάρχει σήμερα. Μήπως είχε ένα δίκιο;

Ένας επιστήμονας ανακαλύπτει ένα απ' τα μυστικά του Σύμπαντος, μια νέα γνώση που θ' αλλάξει και τη ζωή μας άμεσα ή έμμεσα. Πρέπει να ντρέπεται γι' αυτό; Μια φίλη μου είχε σώσει ένα γατάκι από βέβαιο θάνατο. Πρέπει να τιμωρηθεί για αυτό; Ένα παιδάκια φτιάχνει μια υπέροχη ζωγραφιά. Πρέπει να πάει στη κόλαση για αυτό το λόγο; Ένας συγγραφέας έδωσε τον καλύτερο του εαυτό για ένα βιβλίο, το οποίο τελικά θα μείνει στην ιστορία. Θα τιμωρηθεί απ' τον Θεό; Δηλαδή όποιος ανακαλύπτει-εξερευνά-επινοεί-δημιουργεί, θεωρείται εχθρός της ανθρωπότητας;


ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Δεν υπάρχει λόγος να ευνουχίσουμε τη φαντασία μας και την ελευθερία έκφρασης μας για να ζήσουμε ταπεινά ταπεινωμένα, ούτε υπάρχει λόγος για να γίνουμε σκλαβάκια του Lifestyle ή των ρασοφόρων. Ούτε θα ντρεπόμαστε για αυτό που είμαστε, ούτε θα δείχνουμε και το πουλί μας ακόμη για να το παίξουμε μούρες. Προτείνω αυτό που είχε πει ο Ισαάκ Ασίμοφ, ότι η έλλειψη μετριοφροσύνης είναι πολύ καλύτερη από την υποκρισία.

Τετάρτη 14 Αυγούστου 2013

Τέλος πάντων...




Εκεί που κάθομαι χαλαρός και παρασιτώ στην "τέλεια" κοινωνία στην οποία ζούμε, ακούω μια συζήτηση. Μπορεί να είναι τηλεφωνική ή διαπροσωπική, Το θέμα; Κλασσικά, τα προβλήματα που αντιμετωπίσουμε. Η κατάληξη της συζήτησης; Άκρως ενδιαφέρουσα. Ορίστε ένα παράδειγμα.

"Εμένα μου λες; Όλο προβλήματα. Κρίση, ανεργία, λιτότητα, νέα μέτρα. Εμείς πεινάμε και αυτοί καλοπερνάνε. Τρώνε και τρώνε και ξανατρώνε. Που να τους κοπεί η ανάσα! Τίποτα σωστό δεν γίνεται σ' αυτή τη χώρα, όλα πάνε κατά διαόλου. Είμαστε καταδικασμένοι, σιγά μην αλλάξει τίποτα. Αλλά τέλος πάντων..."

Σ' ελεύθερη μετάφραση:

"Άσε, τρώμε συνέχεια αγγούρια στον κώλο μας, αλλά εμείς στ' αρχίδια μας. Βαριόμαστε να κάνουμε κάτι. Και στο κάτω κάτω, γιατί ν' αλλάξουμε την κατάσταση; Έτσι μας έμαθαν, έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τ' αφήσουμε. Είναι στη φύση μας άλλωστε, στο D.N.A. μας, όπως μας έμαθαν στο σχολείο. Τέλος πάντων."

Ουσιαστικά ξέρουμε ότι τα πάντα είναι σκατά, αλλά δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Και το κορυφαίο απ' όλα; Τα σκατά που τρώμε στη μούρη αφορούν εμάς! Η καλή μας κυβέρνηση, που τόσο πολύ μας αγαπάει (θα ξεράσω...), μας ρημάζει για το καλό μας. Για να μη χρεοκοπήσουμε, για να μη πεινάσουμε. Και φτάσαμε στο σημείο να πεινάμε για να μη πεινάσουμε. Και αυτό το θεωρούμε "φυσιολογικό". Και δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Και πάντα λέμε στο τέλος "τέλος πάντων", νομίζοντας ότι τα προβλήματα θα τα πάρει μακριά μια νεράιδα.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ;



Κατηγορούμε την κοινωνία, την κυβέρνηση και το γενικό σύστημα για τα χάλια μας, ξεχνώντας ότι είμαστε και εμείς αναπόσπαστο τμήμα τους. Από εμάς ζει το σύστημα και το σύστημα ζει από εμάς. Πολλοί λένε ότι αλλάζοντας το σύστημα, αλλάζουμε και τους ανθρώπους. Συμφωνώ, αλλά ισχύει και το αντίθετο. Αλλάζοντας τους ανθρώπους, αλλάζουμε και το σύστημα. Δεν υπάρχουν 2 ξεχωριστές οντότητες που τσακώνονται μεταξύ τους, αλλά μια ενιαία μονάδα που ουσιαστικά πολεμά τον εαυτό της. Ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της μάχης; Από εμάς θα εξαρτηθεί. Από τις σκέψεις μας και τις πράξεις μας. Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα μας κράζουν τα παιδιά μας. Και καλά θα μας κάνουν.

Τέλος πάντων, τι κάθομαι και λέω; Φοβάμαι ότι θα συνεχίσουμε να κλαιγόμαστε και να κατηγορούμε άλλους για τα χάλια μας. Τώρα ειλικρινά, προσπαθώ να καταλάβω τι με τρομάζει περισσότερο. Η ενεργητικότητα του δράστη ή η απάθεια του θύματος;

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

Άγιο Βαλεντίνος τώρα και τ' αφτιά μας κουνιούνται


Μου αρέσει να γίνομαι δικαστής των άλλων και να κατακρίνω τους άπαντες, χωρίς να κοιτάω τη δική μου καμπούρα μου. Σήμερα λοιπόν ως μίζερος που είμαι, θα σχολιάζω την μανία του Άγιου Βαλεντίνου. Ήρθε λοιπόν η μέρα αυτή και κλασσικά γίνεται της τρελής. Αρκουδάκια, καρδούλες, γλυκανάλατα τραγουδάκια, σέξι εσώρουχα, προφυλακτικά με ανοιχτήρι κονσέρβας και γεύση χοιρινό με σέλινο, αφιερώματα, ευχές και κάθε άλλη μπουρδίτσα που γίνεται μόδα της μιας ημέρας. Ναι, μπούρδα! Μ' εκνευρίζει η θεοποίηση της "γιορτής" αυτής, και ακόμη περισσότερο οι λοβοτομημένοι που γιορτάζουν την ημέρα αυτή και μόνο. Άνθρωποι που περιμένουν μια συγκεκριμένη μέρα για να τιμήσουν και να αναζωπυρώσουν τον έρωτα τους, ο οποίος στο μεταξύ είναι έτσι κι αλλιώς ποιο τραγικά βυθισμένος και απ' τον Τιτανικό, θα έπρεπε να βαφτούν μπλε και να πέσουν στη θάλασσα. Όχι άλλη υποκρισία γαμώτο μου!!!

Νομίζετε ότι τελειώσαμε; Όχι βέβαια! Μη ξεχνάμε μερικούς σκοταδόψυχους, που έχουν κηρύξει πόλεμο στην αγάπη και θέλουν τους πάντες δυστυχισμένους. Σαν τα μούτρα τους δηλαδή, μιζέρια και κατάθλιψη. Και φυσικά δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν την μανία να ψάχνουν τον οικουμενικά τέλειο έρωτα (άσχετα αν δεν υπάρχει) και μάλιστα μέσα σε περιοδικά, εκπομπές και ιστοσελίδες. Προβατάκια του κάθε άσχετου δηλαδή. Και μη ξεχνάμε μερικούς "προχωρημένους" που με την επική και βαθυστόχαστη φιλοσοφία "κάθε μέρα μακαρόνια;" κάνουν ότι γουστάρουν, παίζουν με τα συναισθήματα των συνανθρώπων τους και μετά τους πετάνε σαν στημένη λεμονόκουπα. Κλασσικοί παρτάκιδες που εξισώσουν ένα όμορφο συναίσθημα... μ' ένα πιάτο φαΐ. Και κλείνουμε με τους "κριτές των πάντων" που όχι μόνο νομίζουν ότι ξέρουν πως θα έπρεπε να αγαπάνε οι ερωτευμένοι, αλλά μας σπάνε και τα νεύρα με το να μας επισυνάπτουν οτιδήποτε θεωρούν "ελαττωματικό" σ' εμάς. "Δεν αγαπάτε σωστά γιατί μπλα μπλα μπλα, ενώ θα έπρεπε να αγαπάτε αλλιώς δηλαδή μπλα μπλα μπλα", με ύφος 100 καρδιναλίων να προσβάλει την νοημοσύνη μας.

Κολοκύθια τούμπανα! Εγώ προσωπικά γουστάρω αγνή, πραγματική, ειλικρινή αγάπη. Η αγάπη είναι ελευθερία και η ελευθερία είναι αγάπη. Όλα τα υπόλοιπα είναι μαλακίες...



Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Η δικτατορία του "ρεαλισμού"

Κακά τα ψέματα, όλοι μας ζούμε σε μια μπαλίτσα πεταμένη κάπου στο Σύμπαν. Αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος. Από τη στιγμή που ζούμε σ' αυτόν, οφείλουμε οι σκέψεις και οι κινήσεις μας να είμαι άμεσα συνυφασμένες σ' αυτόν. Αυτό λέγεται "προσαρμοστικότητα", "επιβίωση", ή ακόμη καλύτερα, "ορθολογική σκέψη". Αυτό σημαίνει ότι σκεφτόμαστε με βάση τα δεδομένα που έχουμε, ώστε να προτείνουμε λύσεις και ιδέες που "στέκουν κάπου". Η αποδοχή όμως της πραγματικότητας και η ανάλυση της αφορά το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου μας. Το δεξί ημισφαίριο αφορά την δημιουργικότητα και την γέννηση και ανάλυση νέων ιδεών, όχι απαραίτητα βασισμένες στην πραγματικότητα. Μέσα στο κεφάλι μας έχουμε έναν ρεαλιστή ερευνητή κι έναν σουρεαλιστή καλλιτέχνη. Ο υπέρτατος συνδυασμός και των 2 είναι ο επιστημονικός τρόπος σκέψης, μιας και αναλύει το Σύμπαν όπως είναι, χωρίς ωστόσο να καταφεύγει σε καλούπια και δογματισμούς. Κάθε νέα ιδέα γίνεται ευπρόσδεκτη, αρκεί να είναι βασισμένη σε αυτά που γνωρίζουμε.


Δεν έχουν όμως όλοι οι άνθρωποι ισορροπημένο τρόπο σκέψης, με αποτέλεσμα ή να δίνουν έμφαση μόνο σε ότι υπάρχει, ή να βλέπουν το Σύμπαν όπως θέλουν. Στην δεύτερη περίπτωση βλέπουμε πυροβολημένους που στ' αλήθεια πιστεύουν ότι η Γη είναι επίπεδη, πράσινοι ιπτάμενοι πίθηκοι εξουσιάσουν τους ανθρώπους με μικροτσίπ στον δεξί γλουτό και ότι άλλη ασυναρτησία μπορείτε να φανταστείτε. Π.χ. ...






Εδώ όμως θ' αναφερθούμε στην πρώτη περίπτωση, σε ανθρώπους που πέταξαν την φαντασία απ' το παράθυρο και αρνούνται την αλλαγή. Ακόμη και η ίδια η επιστήμη απέδειξε το αυτονόητο, ότι τα πάντα ρει. Το μόνο πράγμα στο Σύμπαν που παραμένει αμετάβλητο είναι η αλλαγή. Αυτό το συναντάμε παντού, από την εξέλιξη της ζωής πάνω στη Γη ως τις καθημερινές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές. Δεν μπορείς ν' απορρίψεις κάτι εξ αρχής μόνο και μόνο επειδή "δεν είναι ρεαλιστικό". Τι κόλλημα είναι αυτό με τον "ρεαλισμό"; Όλοι μας οφείλουμε να έχουμε τα πόδια μας στο έδαφος, αλλά τίποτα δεν μας υποχρεώνει να έχουμε τα μάτια μας καρφωμένα σ' αυτό! Αντ' αυτού, έχεις μερικούς βλαμμένους ν' απορρίπτουν το νέο, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να το μελετήσουν και να δουν αν πράγματι ισχύει!! Άνθρωποι με καλούπια, που τσακώθηκαν με την φαντασία και απαιτούν τα πάντα να είναι "ρεαλιστικά" (απ' την δική τους μεριά φυσικά). Και το κακό είναι ότι αυτούς τους ανθρώπους τους συναντάς παντού, ιδίως εκεί που η δημιουργικότητα είναι απαραίτητη.

Οι χειρότεροι είναι στην επιστημονική έρευνα. Δεν είναι λίγες οι φορές που μια νέα επιστημονική θεωρία χλευάζεται επειδή "δεν είναι ρεαλιστική". Γιατί το λένε αυτό; Την μελετήσανε; Όχι! Απλά ότι τους φαίνεται "τρελό", δεν είναι άξιο επιπλέον έρευνας. Το πίστευε και μη ερεύνα δεν έχει καμία θέση στην επιστήμη, κι όμως υπάρχει ακόμη και σήμερα. Σαν τους αστρονόμους στις αρχές του 20ου αιώνα, που δήλωναν κατηγορηματικά ότι η αεροναυπηγική δεν έχει μέλλον και ότι τα ταξίδια στη Σελήνη είναι ανέφικτα. Σήμερα θα τους συναντήσουμε σε πανεπιστήμια να δηλώνουν παντογνώστες και ν' απορρίπτουν κάθε τι καινούριο. Πριν από μερικά χρόνια οι "ρεαλιστές" κορόιδευαν όσους ονειρεύονταν μαθήματα πληροφορικής στα σχολεία. Σήμερα θα τους δούμε να παρασιτούν εκεί που έφτυναν, κάνοντας Like στις κλανιές τους. Με τόσες γνώσεις που έχουν, απορώ γιατί δεν γνωρίσουν ότι τα μισά πράγματα που έμαθαν όταν ήταν 20 δεν ισχύουν πλέον στα 40 τους.


"Όταν ένας διακεκριμένος, αλλά ηλικιωμένος, επιστήμονας δηλώνει ότι κάτι είναι δυνατό να γίνει, είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχει δίκιο. Όταν δηλώνει ότι κάτι είναι αδύνατο, πιθανότατα κάνει λάθος."
Άρθουρ Κλαρκ


Μια παραλλαγή αυτών των ανθρώπων την συναντάμε καθημερινά, από τους παππούδες στο λεωφορείο ως τον πιτσιρίκο στο Facebook. Άνθρωποι με παρωπίδες, που "προστατεύουν" τον εγκέφαλο τους από "επικίνδυνες" ιδέες με το να χτίσουν μια φυλακή για το μυαλό τους. Οτιδήποτε υπάρχει εκτός συνόρων θεωρείται απαράδεκτο γιατί "δεν είναι ρεαλιστικό". Με σοβαροφάνεια 100 καρδιναλίων στηρίζουν το γενικό αίσχος στ' οποίο ζούμε και κλείνουν τ' αφτιά τους σε "μη ρεαλιστικές" ιδέες. Τα τέλεια θύματα των κάθε λογής απατεώνων. Καμιά φορά αναρωτιέμαι μήπως το φαινόμενο αυτό δεν υπάρχει έτσι απλά, μα ενθαρρύνεται από το εμετικό σύστημα στο οποίο ζούμε. Φανατισμένοι με πολιτικές, θρησκευτικές, οικονομικές, φιλοσοφικές και κοινωνικές παραδόσεις περασμένων αιώνων, εξαρτημένοι από την "ρεαλιστική" μορφή της καθημερινότητας που ζούμε. Σύμφωνα με αυτούς, αυτά...




... πρέπει να υπάρχουν γιατί "είναι ρεαλιστικά" και "τίποτα δεν μπορεί ν' αλλάξει γιατί έτσι είμαστε εμείς, πάει και τελείωσε". Αντιθέτως αυτά...



... δεν είναι παρά "ανέφικτες ανωριμότητες ονειροπόλων". Συγνώμη που σας ξύπνησα, συνεχίστε τον ύπνο σας.

Στο μεταξύ αυτό το φαινόμενο της αρτηριοσκλήρωσης στο μυαλό δεν κάνει διακρίσεις, ούτε στην ηλικία, ούτε στις απόψεις. Πάνω στην ίδια ξεπερασμένη βάση θα χτίσει τις αηδίες του και ο φανατισμένος Χριστιανός που θέλει να κάψει βιβλία και ομοφυλόφιλους, και ο φανατισμένος πατριώτης που θέλει να κάψει Γερμανούς και μαύρους, και ο φανατισμένος βάζελος που θέλει να κάψει γαύρους και αεκτζήδες. Και το χειρότερο είναι ότι το φαινόμενο του ευνουχισμού της ελεύθερης σκέψης δεν συναντάται μόνο σε μεγάλους ενήλικες και ηλικιωμένους, μα και σε μικρά παιδιά και σε εφήβους. Τι διάολο μαθαίνουν στα παιδιά μας οι γονείς και τα σχολεία; Πως να είναι δουλάκια της μιζέριας και του καθωσπρεπισμού; Καιάδας!!! (όχι ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής)


Αν οι χειρότεροι "ρεαλιστές" είναι στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, οι ποιο εκνευριστικοί είναι αυτοί που κράζουν θέματα στα οποία ο ρεαλισμός κι επισήμως παίρνει πόδι. Ταινίες, βιβλία, κόμικς, ποιήματα, τραγούδια, μουσικές, ζωγραφιές, γλυπτά, φωτογραφίες, κτήρια, βιντεοπαιχνίδια, δημιουργίες σε βιντεοπαιχνίδια... Πάντα θα υπάρχει και ο κλασσικός ηλίθιος ν' αποδοκιμάζει οτιδήποτε "δεν είναι ρεαλιστικό" (για εκείνον). Όλοι έχουν το δικαίωμα να πουν την άποψη τους, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να βάζει όρια στην φαντασία των συνανθρώπων του. Αν εγώ γράψω ένα τραγούδι για μια σουρεαλιστική κατάσταση εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, μη τολμήσεις να με βρίζεις επειδή "οι στίχοι δεν είναι ρεαλιστικοί". Αυτό είναι τέχνη! Που κολλάει ο "ρεαλισμός";

Εγώ προσωπικά αποβλακώνομαι στο Simcity 4 και χτίζω παπάδες. Μου αρέσει να φτιάχνω φουτουριστικές πόλεις στη Γη ή στον Άρη, με cyberpunk κτήρια περιτριγυρισμένα από καταπράσινους κήπους. Για παράδειγμα...



(η πόλη στην δεύτερη εικόνα μου πήρε σχεδόν μισό χρόνο για να τη χτίσω. και ναι, έβγαινα κι έξω. οπότε τα get a life να τα πείτε αλλού)

Σαν μικρό ενθουσιώδες παιδάκι που είμαι, ανεβάζω τις εικόνες στο διαδίκτυο. Τα σχόλια πολλά και διάφορα. Επιδοκιμαστικά σχόλια, συμβουλές που μου δίνουν φρέσκες ιδέες... και οι κλασσικοί κωλορεαλιστές με σχόλια όπως "έβαλες πολύ πράσινο, ξέρεις πολλές πόλεις με τόσο πράσινο;", "πολύ μακριά απ' την πραγματικότητα", "πανάκριβο και χαζό", "πολύ ουτοπικό", "δεν είναι ρεαλιστικό".

Για να καταλάβω...

Ζω σε μια γκρίζα κοινωνία μιζέριας και κατάθλιψης, με λίγα ψήγματα ομορφιάς και καλοσύνης (εκτός κι αν είναι περισσότερα μα καλά κρυμμένα) τα οποία αποτελούν τον λόγο για τον οποία δεν πήδηξα από κανένα μπαλκόνι και δεν σκοπεύω να το κάνω. Ένα αισχρότατο Matrix, χειρότερο από το αντίστοιχο της ομώνυμης ταινίας. Αρνητικές ειδήσεις, απαισιοδοξία για όλα, καταστροφή του περιβάλλοντος, εξαθλίωση, πόλεμοι, ρατσισμός. Για να μην τρελαθώ και δεθώ μ' εκρηκτικά, χρειάζομαι κάτι για να δραπετεύω απ' την πραγματικότητα. Η κατασκευή ιδανικών πολιτειών σ' ένα παιχνίδι, με τα δικά μου χρώματα και την δική μου φιλοσοφία, είναι μια διέξοδος απ' το αίσχος που τρώω στη μούρη καθημερινά. Μια όαση για το μυαλό και την ψυχή μου.

Κι εσύ θες να τα πετάξω όλα επειδή "δεν συμβαδίσουν με την πραγματικότητα"; Άντε και γαμήσου μαλάκα! Γιατί δεν κάνεις εγχείρηση στον εγκέφαλο σου και ν' αφαιρέσεις το δεξιό ημισφαίριο; Αν είσαι τόσο στόκος σ' ένα μέσο ψυχαγωγίας, τρέμω να φανταστώ πόσο στόκος είσαι στην πραγματικότητα. Αν όλοι οι άνθρωποι ήταν σαν τα μούτρα σου, θα ζούσαμε ακόμη στα δέντρα,θα ζούσαμε το πολύ μέχρι τα 20, θα φοβόμασταν τον ίσκιο μας και θα ήμασταν κολατσιό για τους αετούς. Πάρ' τ' αρχίδια μου λοιπόν και πήδα από ταράτσα!


Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ εκείνου που έχει τα πόδια του στη Γη και τα μάτια του στο Σύμπαν, κι εκείνου που αρνείται την εξέλιξη. Κι ευτυχώς ή δυστυχώς (βασικά ευτυχώς) η εξέλιξη δεν σταματά. Μπορεί να καθυστερήσει λιγάκι αλλά τίποτα δεν την σταματά. Ο ανθρώπινος πολιτισμός οφείλει να το καταλάβει αυτό και να μάθει να εξελίσσεται. Ο χειρότερος αναλφάβητος δεν είναι αυτός που δεν ξέρει ανάγνωση, γραφή, αγγλικά και υπολογιστές. Είναι αυτός που δεν έμαθε να σκέφτεται, αυτός που δεν ξεκλείδωσε τις δυνάμεις του μυαλού του, αυτός που δεν έμαθε να μαθαίνει, να ξεμαθαίνει και να ξαναμαθαίνει. Οπότε τι είναι όσοι απορρίπτουν μια νέα ιδέα ή προσέγγιση, μόνο και μόνο επειδή "δεν είναι ρεαλιστική", αντιδρώντας μηχανικά επειδή έτσι έμαθαν και χωρίς καν να μπουν στον κόπο να την μελετήσουν; Σωστά μαντέψατε... ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΙ!

Και φτάνει ποια με τον "ρεαλισμό"! Τον τρώω κάθε μέρα στη μούρη και καταντάει βαρετός. Στην "ρεαλιστική" πραγματικότητα δεν υπάρχουν καταπράσινες φουτουριστικές πόλεις, ούτε γενναίοι υπερήρωες να δίνουν επικές μάχες με επικίνδυνους δικτάτορες, ούτε μπορείς να εξερευνήσεις νέους κόσμους, ούτε να κλέψεις οχήματα και να τρέξεις στους αυτοκινητόδρομους με την ταχύτητα του φωτός, ούτε φυσικά να πάρεις ένα Apocalypse Tank και να τα διαλύσεις όλα επειδή έτσι γουστάρεις. Η ζωή είναι έτσι κι αλλιώς ξενέρωτη, αλλά ρε πούστη μου μη μου την κάνετε ακόμη ποιο ξενέρωτη!!!


Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013

Απαράδεκτη συμπεριφορά του Yahoo! News




Πριν ξεκινήσω, επιτρέψτε μου να σας ευχηθώ ολόψυχα μια ευτυχισμένη και καλύτερη χρονιά :-)


Ο.Κ., πίσω στο θέμα μας. Με ενδιαφέρον ποδαρικό μπήκε η χρονιά για εμένα. Χτες το βράδυ μπήκα στο Yahoo για να ελέγξω τυχών μηνύματα και να καθαρίσω το ταχυδρομικό μου κουτί από τα σκουπίδια των spammers. Στην κεντρική σελίδα βρίσκω τίτλο είδησης "Πώς να σωθείτε εάν πάθετε έμφραγμα και είστε μόνοι σας". Σε περίπτωση που έχει σβηστεί το κείμενο, το παραθέτω όπως είναι.

Ας υποθέσουμε ότι είναι 6.15 πμ και επιστρέφετε με το αυτοκίνητο από την δουλειά. 


Είστε μόνος. Έχετε περάσει μια σκληρή ημέρα, είστε κουρασμένος και ψυχολογικά είστε χάλια. Το άγχος σας είναι μεγάλο και δεν υποχωρεί με τίποτε. Ξαφνικά αισθάνεστε ένα φοβερό πόνο στο στήθος ο οποίος επεκτείνεται στον βραχίονα και στο σαγόνι. Παθαίνετε έμφραγμα. Βρίσκεστε μόλις 5 χιλιόμετρα από το πλησιέστερο νοσοκομείο. Δυστυχώς όμως δεν ξέρετε εάν θα τα καταφέρετε να φτάσετε ως εκεί....

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νο 240, του Νοσοκομείου του Ρότσεστερ και είναι ουσιαστικά οι πρώτες βοήθειες που μπορεί κάποιος να δώσει στον εαυτό του όταν πάθει έμφραγμα και είναι μόνος. Πρώτες βοήθειες που μπορεί να σταθούν απαραίτητες για την επιβίωση του. Πολλοί άνθρωποι παθαίνουν έμφραγμα και είναι μόνοι και αβοήθητοι. Από τη στιγμή που θα νιώσουν ότι η καρδιά τους δεν λειτουργεί κανονικά και θα νιώσουν τον πόνο, τους απομένουν μόνο 10 δευτερόλεπτα μέχρι να χάσουν τις αισθήσεις τους. Αυτά τα 10 δευτερόλεπτα που φυσικά είναι γεμάτα πόνο και τρομερό στρες, ίσως αποδειχτούν σημαντικά για την ίδια τους τη ζωή.

Όταν κάποιος νιώσει το έμφραγμα δεν πρέπει να πανικοβληθεί. Πρέπει αμέσως να αρχίσει να βήχει έντονα, δυνατά και επαναλαμβανόμενα. Πριν τον βήχα να προηγείται βαθιά ανάσα και να προσπαθεί ο βήχα να είναι βαθύς και παρατεταμένος, όπως όταν θέλουμε να βγάλουμε φλέμα. Η βαθιά ανάσα και ο βήχας να επαναλαμβάνεται κάθε 2 δευτερόλεπτα, χωρίς κανένα σταματημό. Αυτό πρέπει να γίνεται συνέχεια μέχρι να έρθει η βοήθεια ή να επανέλθει η καρδιά σε σωστή λειτουργία. Οι βαθιές ανάσες μεταφέρουν οξυγόνο στους πνεύμονες ενώ οι κινήσεις που προκαλεί ο βήχας πιέζουν την καρδιά και εξασφαλίζουν την κυκλοφορία του αίματος. Ο βήχας επίσης, βοηθάει την καρδιά να ανακτήσει τον φυσιολογικό της ρυθμό. Αυτή η κίνηση μπορεί να σώσει ζωές. Τα εμφράγματα πλέον δεν “κοιτάζουν” ηλικίες. Χτυπούν τους πάντες, λόγω των αλλαγών στον τρόπο ζωής.



Ισχύουν όμως τα παραπάνω; Όντως μπορείς να διαγνώσεις στον εαυτό σου κίνδυνο εμφράγματος; Κι όμως, το παραπάνω είναι μια άθλια απάτη! Πέτυχα άρθρο στο http://taxalia.blogspot.com με τίτλο "Πώς θα επιβιώσω εάν πάθω έμφραγμα και είμαι μόνος/η; ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΠΑΤΗ!" το οποίο εξηγεί τι πραγματικά συμβαίνει. Διαβάστε το οπωσδήποτε και προστατέψτε τη ζωή σας από επιτήδειους ψευτογιατρούς. Επειδή όμως δεν μπορούσα να γράψω το link αυτό στα σχόλια του Yahoo, αντέγραψα το κείμενο αυτό και το επικόλλησα, με δικά μου όμως λόγια για να μη φανεί σαν spam. Αυτό που τους έγραψα ήταν:

Πρέπει να σας λέει ένας άκυρος όπως εγώ, πριν να δημοσιεύσετε ένα άρθρο να ελέγξετε την εγκυρότητά τους; Συμβουλευτήκατε έναν γιατρό για επαλήθευση; Δεν παίζουμε με θέματα υγείας. Σκεφτείτε να διαβάσει κάποιος το άρθρο αυτό, να το "τυπώσει" στο μυαλό του και μια μέρα να έρθει σε μια τέτοια κατάσταση.

Κατ΄αρχήν ο "ασθενής" δεν μπορεί να κάνει διάγνωση! Πού να ξέρει ο ασθενής ότι έπαθε έμφραγμα; Ακόμη και οι "οδηγίες" είναι απαράδεκτες. Αν κάποιος πάθει οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, έχει τρομερούς πόνους στο στήθος και φυσικά δεν μπορεί να βήχει κάθε δύο δευτερόλεπτα. Και κάτι άλλο. Αν δεν είναι έμφραγμα αλλά, ας πούμε, αυτόματος πνευμονοθώρακας; Αν πας να βήξεις θα πεθάνεις!

Άσε που το μήνυμα λέει "έχεις μόνο 10 δευτερόλεπτα" κι άλλα απείρως επικίνδυνα.
Πρόκειται λοιπόν για ένα άκρως επικίνδυνο μήνυμα, το οποίο αναφέρει πως είναι από το περιοδικό της κλινικής Rochester. Αυτή η απάτη κυκλοφορεί πάνω από 10 χρόνια, ενώ το νοσοκομείο αναγκάστηκε να κάνει διάψευση και πολύ ορθά συμβουλεύει:

"Please help us combat the proliferation of this misinformation. We ask that you please send this e-mail to anyone who sent you the article, and please ask them to do the same."

Και δεν είμαι ούτε γιατρός μα ούτε και δημοσιογράφος, μα αγανακτισμένος με την άκριτη διασπορά επικήνδυνων απατών.

Αυτό έγινε χτες. Σήμερα το πρωί το σχόλιο μου σβήστηκε! Σβήστηκαν επίσης όσα σχόλια επιθυμούσαν την αφαίρεση αυτής της επικίνδυνης απάτης που ανάρτησε το Yahoo. Ξαναπροσπάθησα να το επικολλήσω στα σχόλια και ξανασβήστηκε. Πλάκα μας κάνουνε; Τι είδους συμπεριφορά είναι αυτή;


Αγαπητοί υπεύθυνοι του Yahoo! News, όταν δημοσιεύετε μια είδηση πάντα πρέπει να ερευνάτε και να διασταυρώνετε τις πληροφορίες για ευνόητους λόγους εγκυρότητας. Από τη στιγμή μάλιστα που αναρτάτε συμβουλές για επείγουν ιατρικά θέματα, έπρεπε να συμβουλευτείτε έναν ειδικό σε θέματα εμφράγματος. Στην αρχή υπέθεσα ότι θέλατε να βοηθήσετε τους συνανθρώπους σας για έκτακτες καταστάσεις και πάνω στην βιασύνη σας ξεχάσατε να το ερευνήσετε. Πολύ κακή κίνηση αλλά σκέφτηκα ότι είχατε καλές προθέσεις. Κάποιοι όμως από εμάς γνώριζαν την απάτη αυτή και σας προειδοποιήσανε να κατεβάσετε την ανάρτηση αυτή, γιατί στην πραγματικότητα είναι επικίνδυνη και όχι σωτήρια.

Η κίνηση από εσάς που περίμενα ήταν να ψάξετε λίγο το θέμα, να δείτε ότι πράγματι το κείμενο που αναρτήσατε είναι απάτη και να το σβήσετε, φροντίζοντας να μην επαναλάβετε το ίδιο σφάλμα. Το κάνατε; ΟΧΙ! Αντιθέτως μάλιστα, σβήσατε τα σχόλια μας! Και όχι μόνο τα σβήσατε, αλλά εξακολουθείτε να σβήνετε κάθε σχόλιο που σας φωνάζει "ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΗ!". Είχαμε την πρόθεση να σας βοηθήσουμε να διορθώσετε ένα λάθος, που μπορεί να αποβεί θανάσιμο για όποιον το διαβάζει, και εσείς συνεχίσετε να μας φιμώνετε.

Είναι συμπεριφορά αυτή για δημοσιογραφική σελίδα; Η δουλειά σας είναι η διάδοση της αλήθειας, όχι η υποστήριξη του ψέματος. Έπρεπε να ξεβρακώνετε τους απατεώνες, όχι να τους στηρίζετε. Με τις κινήσεις σας ξέρετε τι υποθέτω; Ότι γνωρίζετε πως είναι απάτη, ότι σκόπιμα την αναρτήσατε και ότι δεν νοιάζεστε καθόλου για την αλήθεια και την ελευθερία του λόγου. Θα πεθάνουν άνθρωποι εξαιτίας σας. Αυτό θέλετε;


Ωπ, ενημέρωση. Απενεργοποιήθηκαν τα σχόλια από την απάτη αυτή. Ο.Κ. οργανοπαίχτες του Yahoo News, το λάβαμε το μήνυμα. Ξέρουμε ότι είναι απάτη, αλλά απαιτούμε να την δεχτείτε χωρίς να μιλήσετε. Τέτοια επαγγελματική δεοντολογία να τη χέσω μαλάκες, που σας πήρα και στο ευγενικό. Γύφτοι!

Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικο κράξιμο


Λατρεύω τα Χριστούγεννα. Είναι μια χαρούμενη γιορτή που οι Χριστιανοί τιμούν την γέννηση του Ιησού Χριστού. Εγώ προσωπικά δεν είμαι άνθρωπος της εκκλησίας, ενώ με τις απόψεις μου θα έκλεινα πρώτο τραπέζι πίστα στην Κόλαση... αυτή καλέ που δεν υπάρχει παρά μόνο στα μυαλά των ηλιθίων, που βοηθούν υποκριτικά τους συνανθρώπους τους μόνο και μόνο για να κερδίσουν κάποια ανταμοιβή. ΚΑΙΑΔΑΣ! Δεν ξέρω αν όντως υπήρξε ο Ιησούς, μα αν υπήρχε θα ήταν το ποιο φευγάτο αλάνι της ιστορίας. Καλόκαρδος και σοφός, ο Ιησούς αγκάλιασε όλους τους ανθρώπους χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις κι έγραφε... εκεί που δεν πιάνει μελάνι (έπεσε λογοκρισία στο κείμενο :-Ρ) τον κάθε οπισθοδρομικό βρομύλο του εκάστοτε συστήματος. Αν ο Ιησούς επέστρεφε σήμερα, θα τον σταύρωνε η Χριστιανική εκκλησία και οι χιλιάδες επί χιλιάδων ψευτοπιστοί. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Σήμερα δεν θα κραξουμε τον σουρεαλισμό των οργανωμένων θρησκειών, μα ούτε και τα Χριστούγεννα. Σήμερα θα κράξουμε απαράδεκτες συμπεριφορές που βαρέθηκα να τρώω στη μούρη κάθε χρόνο. Και κάτι μου λέει ότι δεν θα είμαι ο μόνος. Να ξεκαθαρίσω ότι το κράξιμο που κάνω δεν είναι κακοπροαίρετο, απλώς αυθόρμητο. Έχω βαρεθεί κάτι ηλίθιους που αποφοίτησαν από σχολές τύπου "Θέμος Αναστασιάδης" και "Νίκος Μουρατίδης", που το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν είναι να κοροϊδεύουν όποιον βρουν μπροστά τους, απλά και μόνο για να το παίξουν ανωτερότητα και να πουλήσουν μούρη. ΚΑΙΑΔΑΣ! Μπορεί να Χριστούγεννα να έχουν περάσει, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε σε εορταστική περίοδο. Οπότε δεν είναι αργά για να κράξουμε Χριστουγεννιάτικες ηλιθιότητες.

Κράξιμο στον υλισμό των Χριστουγέννων. Τα Χριστούγεννα από μόνα τους είναι μια όμορφη εορτή της αδελφοσύνης και της αλληλεγγύης, αλλά πλέον δεν αρκεί. Σήμερα ο σκατόφλωρος άνθρωπος έχει συνδέσει τα Χριστούγεννα με πανάκριβα δώρα, πάρτι χοληστερίνης, πλαστικούρα μέχρι εσχάτων, κακόγουστα πάρτι επίδειξης ελιτισμού και πλήρη αντικατάσταση των συναισθημάτων με υλικές και ψυχρές παπαριές. Μα τι κάθομαι και λέω; Ποιος Χριστός; Ποια γέννηση; Ποιο "αγάπα τον πλησίον σου"; Σήμερα δεν είναι Χριστούγεννα μα X-Mas. Η αγάπη πέθανε κι έδωσε τη θέση της στα Playstation και στα Dolce & Gabbana! Το νόημα των Χριστουγέννων δεν είναι η αδελφοσύνη και ο σεβασμός, μα τα πανάκριβα δώρα.


Κράξιμο στο κιτσαριό του στολισμού. Ο Αθηναίος νομοθέτης Σόλων, ο οποίος έζησε το 639 με 559 π.Χ., είχε πει κάτι πολύ απλό και σωστό. Μηδέν άγαν. Τίποτα σε υπερβολικό βαθμό. Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και με τον Χριστουγεννιάτικο στολισμό. Ένα όμορφα στολισμένο δέντρο και μερικά στολίδια αρκούν και με το παραπάνω. Η γύφτικη υπερβολή όμως με κάνει να βγάζω αφρούς. Όταν π.χ. βλέπω κάτι τέτοιο...


... θέλω να ρίξω βόμβα και να δείρω τον διακοσμητή. Συχαίνομαι την εκμετάλλευση των Χριστουγέννων για επίδειξη του πόσο ποζέρας μπορείς να γίνεις.

Κράξιμο στην Χριστουγεννιάτικη φωτορύπανση. Δεν μπαίνεις στο πνεύμα των ημερών με το να έχεις παντού δισεκατομμύρια φώτα αναμμένα όλο το 24ωρο. Ο περιττός φωτισμός με τον οποίον έχεις στολίσει ακόμη και το αμάξι σου επιβαρύνει το περιβάλλον, την δημόσια υγεία και την τσέπη σου. Και είναι και απαίσιος! Δεν είναι τυχαίο που η Δ.Ε.Η. πάντα κάνει αυξήσεις των τιμολογίων της κατά την εορταστική περίοδο. Έχεις βάλει φώτα ακόμη και στον σκύλο σου και μετά θα παραπονεθείς για τους λογαριασμούς και τα χαράτσια, αφού βέβαια σβήσεις τα φώτα σου στην Ώρα της Γης σαν καλό προβατάκι που είσαι, πουλώντας ανωτερίλα για το πόσο "αγαπάς το περιβάλλον". ΚΑΙΑΔΑΣ!

Κράξιμο στην επιβολή των παραδόσεων. Υπάρχει πουθενά κάποιος κώδικας που επιβάλει να στολίσουμε δέντρα, να τρώμε μελομακάρονα και να κάνουμε φιλανθρωπίες, μόνο και μόνο επειδή είναι Χριστούγεννα; ΟΧΙ! Οι παραδόσεις δεν είναι κανόνες που τιμωρείσαι αν δεν τους υπακούσεις. Μερικές είναι όμορφες, άλλες πάλι μου είναι παντελώς αδιάφορες. Αυτό που μ' ενοχλεί λοιπόν δεν είναι οι παραδόσεις, αλλά οι παραδοσιακοί τύποι που κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. "Πρέπει να το κάνεις, γιατί είναι παράδοση και γιατί έτσι κάνουν όλοι". Αν εγώ όμως δεν πάω στην εκκλησία για να κοινωνήσω και θέλω να φάω μελομακάρονα και το καλοκαίρι γιατί είναι γαμάτα γλυκά και τα λατρεύω, μη τολμήσεις να με στραβοκοιτάξεις λες και σκότωσα τους γονείς σου. Και τώρα κάνε ότι κάνουν και οι άλλοι, ρακοσυλλέκτη του παρελθόντος. ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!


Κράξιμο στους ψευτοφιλάνθρωπους. Προφανώς δεν αναφέρομαι σε όσους είναι κοντά στον πλησίον τους όλο τον χρόνο, μα σε όσους τον θυμούνται μόνο τα Χριστούγεννα. Και να σου βομβαρδισμός κοινωνικών μηνυμάτων στη τηλεόραση, και να σου ξαφνικές φιλανθρωπίες σε ορφανοτροφεία και συσσίτια, και να σου οι πλούσιοι τραγουδιστές και ηθοποιοί να ενθαρρύνουν τους "κοινούς θνητούς" να βάλουν ποιο βαθιά το χέρι στη τσέπη. Και όλα αυτά μόνο τα Χριστούγεννα. Μόνο τότε υπάρχουν άνθρωποι που μας έχουν ανάγκη; Ποζεράδες όλοι σας!

Κράξιμο στον πανικό του Χριστουγεννιάτικου τραγουδιού. Πετάγεται σαν κλανιά ένας ατάλαντος κλώνος του Justin Bieber, βιάζει τα αφτιά μας όλο τον χρόνο και τώρα θέλει να βγάλει και Χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Έλεος! Μέχρι και το Πουλάκι Τσίου έβγαλε Χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Στο φούρνο με πατάτες βρωμόπουλο!


Και σαν να μη μου έφτανε τα παραπάνω, πρέπει να υποστώ και τα μαρτύρια των παλιών Χριστουγεννιάτικων μπουρδοτράγουδων με τα οποία μας βομβαρδίσουν κάθε χρόνο. Last Christmas I gave you my heart, φέτος πάρ' τ' αρχίδια μου. Όχι άλλοι Wham!!! Και τι μουσική προτείνω εγώ; Ξεκινάμε με κάτι χαρούμενο...


Συνεχίζουμε με κάτι παλαβούτσικο...


Και κλείνουμε με κάτι επίκαιρο και διαχρονικό...


Κάθε άλλη πρόταση είναι δεκτή.

Κράξιμο σε όσους νοσταλγούν το παρελθόν, όπου πετάγαμε τα λεφτά μας σε κακόγουστες επιδείξεις χρημάτων και ποζεριάς. Και κλασσικά ποιος φταίει που δεν γιορτάζουμε πλέον σαν λατέρνες; Η κακιά οικονομική κρίση, που δεν μας αφήνει να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα. Για όνομα ποια, ακούτε τι λέτε; Νοσταλγείτε το πάρτι κιτσαριού και κακογουστιάς που μόλις σχολίασα στην αρχή του κειμένου. Αυτό εσείς το λέτε Χριστούγεννα; ΚΑΙΑΔΑΣ!

Κράξιμο στους ξεχασμένους, που σου στέλνουν ψυχρές ευχές στο κινητό σου και τον υπόλοιπο χρόνο σ' έχουν χεσμένο. Ουδέν σχόλιο παραπάνω...

Κράξιμο στους διοργανωτές άθλιων διαγωνισμών και διαφημίσεων που προσβάλουν την νοημοσύνη μας. Σ' εσάς μιλάω κύριοι των Jumbo. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις σιχαμένες ραδιοφωνικές διαφημίσεις σας όπως αυτό το αίσχος...


... αλλά και στην φετινή απαίσια ιδέα που πετάξατε στα μούτρα των παιδιών μας. "Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό και 50 τυχεροί θα μιλήσουν στο τηλέφωνο με τον Άι Βασίλη". Ξερνάω ρε πούστη μου!!!

Κράξιμο σε όσους γκρινιάζουν για την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς τους, αφού βέβαια σήκωσαν όλο τον φούρνο από γλυκά και κάθε μαγαζί που βρήκαν από δώρα. Μπράβο μάγκες. Τώρα ξοδέψτε 5 μισθούς στα σκυλάδικα και μετά ξαναβγείτε να κλαψουρίσετε μπροστά απ' τις κάμερες. Μήπως τελικά έχετε την κυβέρνηση που σας αξίσει; Και από τη στιγμή που παραδέχεστε ότι είναι πανάκριβα, γιατί τα παίρνετε ρε γαμώτο; ΚΑΙΑΔΑΣ!

Κράξιμο σε όσους προτιμούν να περνάνε τις ημέρες αυτές... κολλημένοι στο Facebook! Είναι οι ίδιοι που όταν πηγαίνουν καλοκαιρινές διακοπές, το πρώτο πράγμα που ψάχνουν δεν είναι τα αξιοθέατα, αλλά υπολογιστή για να συνεχίσουν τον εθισμό τους στο Μπουρδοβιβλίο. Ωραίες διακοπές κάνετε βρε. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα μ' αρέσει να περνάω τις γιορτές με την οικογένεια μου και όχι καλλιεργώντας ψηφιακές ντομάτες και κάνοντας like στις μαλακίες που εγώ ο ίδιος γράφω.

Και τέλος, κράξιμο σε όσους λένε ότι μισούν τα Χριστούγεννα, αλλά στα κρυφά τα γιορτάζουν. Δεν σου αρέσουν τα Χριστούγεννα; Κάνε ότι κάνεις καθημερινά. Άσε κάτω τους κουραμπιέδες και πήγαινε να δουλέψεις. Αν δεν μπορείς να πας στη δουλειά σου, επειδή το αφεντικό σου τα γιορτάζει, κάνε κάτι άλλο. Σταμάτα να με ζαλίσεις συνέχεια και τράβα κλείσου στο σπίτι σου.


Ζητώ συγνώμη αν ακούστηκα κακός και προσβλητικός, αλλά δεν άντεχα άλλο. Τα Χριστούγεννα τα γιορτάζω ως φόρο τιμής στην αλληλεγγύη και τον αλληλοσεβασμό. Δεν θέλω να υποβιβάζονται σε κακόγουστο πανηγύρι πιθηκισμών. Κι εμένα μου αρέσουν τα στολίδια, τα τραγούδια και οι μυρωδιές των Χριστουγέννων, αλλά όχι τα μαϊμουδίσματα. Εμένα πάντως θα μου επιτρέψετε να σας ευχηθώ κάθε μέρα να είναι Χριστούγεννα στην καρδιά σας.

"Christmas, my child, is love in action. Every time we love, every time we give, it's Christmas."
Dale Evan