Translation to other languages

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013

Υπάρχει ζωή στις 4 διαστάσεις;

Σύμφωνα με την Γενική Θεωρεία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν, το Σύμπαν στο οποίο ζούμε δεν είναι τρισδιάστατο όπως το αντιλαμβάνουν οι αισθήσεις μας, αλλά τετραδιάστατο. Ζούμε σε ένα σύμπαν με τέσσερεις διαστάσεις οπού εμείς μπορούμε να προσδιορίσουμε μόνο τις τρεις (μήκος, πλάτος και ύψος). Υπάρχουν όμως ζωντανοί οργανισμοί που ζουν σε 4 διαστάσεις; Αν ναι, πώς θα είναι και τι θα μπορούν να κάνουν;

Ας φανταστούμε έναν επίπεδο κόσμο με δύο μόνο διαστάσεις, το μήκος και το πλάτος. Ας φανταστούμε μάλιστα πως υπάρχουν όντα σε αυτόν τον κόσμο που δεν θα αντιλαμβάνουν το ύψος. Εμείς μπορούμε να είμαστε από πάνω τους χωρίς να μας καταλάβουν. Μπορούμε μάλιστα να τους δούμε χωρίς να μας δούνε. Αν τραβήξουμε μία απλή γραμμή στον κόσμο τους, τα όντα θα δουν την γραμμή να εμφανίζεται από το πουθενά, αφού δεν θα μπορούν να δουν το μολύβι ή τον άνθρωπο που το κρατάει. Επίσης δεν θα μπορέσουν να διαπεράσουν την γραμμή αυτή, αλλά θα πρέπει να κάνουν τον γύρω για να την διασχίσουν. Αν κάτι μας φωτίσει και πέσει η σκιά μας πάνω στον κόσμο τους, τα όντα θα δουν μόνο την σκιά και όχι εμάς. Ένας χώρος κλειστός από όλες τις μεριές είναι αδιαπέραστο για τα δυσδιάστατα όντα και δεν θα μπορούν να δουν τι έχει μέσα. Εμείς όμως όχι μόνο μπορούμε να δούμε τι έχει μέσα, αλλά μπορούμε και να πάρουμε αυτό που είναι μέσα.



Τι μπορεί να κάνει τώρα ένα τετρασδιάστατο ον; Θα είναι δίπλα μας χωρίς να το καταλάβουμε, θα μας βλέπει χωρίς να το δούμε, θα μπορεί να διαπεράσει τείχους ενώ εμείς όχι, αν φωτιστεί θα δούμε μόνο την σκιά του και όχι το ίδιο το ον και θα μπορεί να βγάλει τον κρόκο ενός αβγού χωρίς να σπάσει το τσόφλι!

Όλες τις παραπάνω ικανότητες έχουν τα φαντάσματα, οι νεράιδες, τα ξωτικά, οι άγγελοι, οι δαίμονες, οι εξωγήινοι κ.λ.π.. Αυτό σημαίνει πως τα φαντάσματα είναι τετραδιάστατα όντα άρα υπάρχουν, σωστά; Μάλλον όχι. Τετραδιάστατος κόσμος μπορεί να υπάρχει, αλλά όχι και τετραδιάστατα όντα. Γιατί;

Σύμφωνα με τον Βρετανό επιστήμονα Stephen Hawking, δεν υπάρχουν τετραδιάστατα όντα. Αν υπήρχαν 4 ή περισσότερες διαστάσεις η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο αντικειμένων θα αυξάνονταν με ρυθμό πολύ μεγαλύτερο από το κανονικό καθώς θα ερχόντουσαν ποιο κοντά. Έτσι οι τροχιές των πλανητών στο διάστημα και των ηλεκτρονίων στα άτομα δεν θα ήταν σταθερές. Οι πλανήτες ή θα έπεφταν στο άστρο τους ή θα ξέφευγαν από την βαρύτητα του και τα ηλεκτρόνια ή θα έπεφταν στον πυρήνα του ατόμου ή θα ξέφευγαν μακριά. Άντε να εμφανιστεί ζωή σε αυτό το μπάχαλο.



Και τι γίνεται με τη ζωή σε δύο διαστάσεις; Σύμφωνα με τον Stephen Hawking ο πεπτικός σωλήνας και μόνο θα ήταν αρκετός να χωρίζει το πλάσμα στα δύο και να το κομματιάζει. Μια πιθανή λύση στο πρόβλημα θα ήταν η λειτουργία του πεπτικού συστήματος όχι σαν ενιαίος αγωγός, αλλά σαν κανάλι με θυροφράγματα, που ανοίγουν και κλείνουν στο πέρασμα της τροφής. Φανταστείτε το σαν ένα είδος φερμουάρ που αποτρέπει το πλάσμα να κοπεί στα δύο.  Προσωπικά είμαι περίεργος να δω πως θα ήταν αν βάζαμε και τους αναπνευστικούς σωλήνες και το κυκλοφορικό σύστημα κ.λ.π..

Συμπέρασμα: Η χαώδης φυσική των 4 διαστάσεων θα απέτρεπαν την εμφάνιση ζωής στις 4 διαστάσεις, οπότε η ζωή υπάρχει μόνο σε τρεις διαστάσεις. Διαβάστε το βιβλίο «Το Σύμπαν σε ένα καρυδότσουφλο» του Stephen Hawking  και το "Η τέταρτη διάσταση" του Raul Ibanez για επιπλέον πληροφορίες.

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Το Σύμπαν μέσα μου


Κάθε φορά που χαζεύω τα άστρα στον ουρανό, κάθε φορά που κάνω τα εικονικά μου ταξίδια στο Σύμπαν με το Celestia, κάθε φορά που κοιτάζω τις φωτογραφίες από τα διαστημικά τηλεσκόπια και τα αστεροσκοπεία, πάντα μου έρχονταν μια σειρά ερωτημάτων. Τι είμαι; Ποια είναι η θέση μου στο Σύμπαν; Ποιος ο ρόλος μου σε αυτό;

Εγώ και άλλοι 7.000.000.000 άνθρωποι ζούμε σε έναν πλανήτη, τη Γη. Η Γη έχει διάμετρο 12.760 χιλιόμετρα και γυρίζει γύρω από ένα άστρο, τον Ήλιο. Ο Ήλιος είναι 100 φορές μεγαλύτερος από τη Γη, αλλά δεν είναι παρά ένας κίτρινος νάνος χαμένος κάπου στον Γαλαξία μας. Ο Γαλαξίας μας αποτελείται από 500.000.000.000 άστρα και με τη σειρά του δεν είναι παρά ένας ασήμαντος γαλαξίας, χαμένος ανάμεσα στους δισεκατομμύρια γαλαξίες με τα δισεκατομμύρια άστρα τους ο καθένας κάπου στο Σύμπαν. Κι αν σκεφτούμε τις αποστάσεις που μας χωρίζουν από τα υπόλοιπα άστρα, που ακόμη και με τη μέγιστη ταχύτητα θέλουμε αιώνες να τις καλύψουμε, ποιο είναι το μέγεθος της ανθρωπότητας; Σε ένα απέραντο Σύμπαν, τι δουλειά έχω εγώ; Δεν είμαι ούτε καν κόκκος άμμου, ούτε καν σταγόνα στον ωκεανό. Νιώθω το βάρος του Σύμπαντος να με συντρίβει, νιώθω πως ότι και να κάνω θα είναι μάταιο. Ακόμη και η ίδια η ζωή μου είναι μάταιη. Κι όμως υπάρχω!


Αφού το Σύμπαν είναι αχανές, ποια είναι η θέση μου και ο ρόλος μου; Ξέρω ότι τα πάντα στο Σύμπαν δημιουργήθηκαν στις θερμοπυρηνικές καρδιές των άστρων. Το οξυγόνο στον αέρα, ο πυρίτιο στους βράχους, ο άνθρακα στο D.N.A. κάθε μορφής ζωής (όπως εγώ), ο χρυσός στα κοσμήματα, ο υδράργυρος στα θερμόμετρα, το ουράνιο στα εργαστήρια, όλα δημιουργήθηκαν στους πυρηνικούς κλιβάνους των άστρων. Με τον θάνατο τους τα αστέρια εμπλουτίζουν το διαστρικό χώρο με υλικά για νέα άστρα, νέους πλανήτες, νέες μορφές ζωής και νέους πολιτισμούς. Όλοι εμείς στη Γη είμαστε αστρόσκονη. Είμαι και εγώ αστρόσκονη. Υπάρχω χάρις τα άστρα, οπότε μήπως δεν ζω στα κουτουρού; Μήπως η ζωή μου δεν είναι τόσο μάταιη όσο φοβόμουν;


Κατά κάποιο τρόπο, το Σύμπαν θέλησε να ζω. Γιατί; Ο μεγάλος αστροφυσικός Carl Sagan είχε πει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε το μέσο με το οποίο το Σύμπαν ανακαλύπτει τον εαυτό του. Αν είναι έτσι, τότε η ζωή μου δεν είναι μάταιη. Διαθέτω νοημοσύνη, την αξιοποιώ για να μαθαίνω και να ζω, κι όμως το ίδιο κάνει και το Σύμπαν μέσω εμένα. Δεν είμαι απλά ένα κομμάτι του Σύμπαντος, είμαι ένα από τα χιλιάδες πρόσωπα του. Κι όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο μεγαλώνει ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι σε οτιδήποτε. Αυτό που νιώθω δεν μπορώ να το περιγράψω με το πιθηκανθρωπίστικο λεξιλόγιο μου, ούτε να το συλλάβω με τον καθυστερημένο μου εγκέφαλο, κι όμως κάτι υπάρχει.


Κι αν στη Γη υπάρχουν αμέτρητοι άνθρωποι και κοσμοθεωρίες, τι γίνεται πέρα από τον πλανήτη μας; Γιατί να περιορίζουμε τη φράση του Sagan μόνο στον άνθρωπο; Γιατί να μην ισχύει και για όλους τους εξωγήινους πολιτισμούς που βρίσκονται εκεί έξω και περιμένουν υπομονετικά να τους ανακαλύψουμε; Ανάμεσα στις βίαιες καταστάσεις γέννησης, εξέλιξης και θανάτου που ξεσπούν στο Σύμπαν, υπάρχει κρυμμένο ανάμεσα στα ζεστά νέφη αερίων και σκόνης το αίσθημα της αγάπης και της αδελφότητας, γιατί όλοι μας στο Σύμπαν είμαστε κάτι παραπάνω από αδέλφια. Είμαστε ένα, και εγώ είμαι ένα από το ένα.


Υπάρχω. Υπάρχω για να εξερευνώ και να θαυμάζω το Σύμπαν. Υπάρχω για να διαδώσω και σε όλους το αίσθημα που νιώθω, ένα αίσθημα τόσο απόκοσμο και θαυμαστό που ως γνήσιος Homo Sapiens δεν μπορώ να το περιγράψω. Υπάρχω για έναν ανώτερο σκοπό και το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με όλους τους κατοίκους της Γης, ανεξαρτήτου καταγωγής και απόψεων. Υπάρχω και δημιουργώ... χάρις το Σύμπαν.

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Πως να επιβιώσουμε απ' την τηλεόραση


Η τηλεόραση είναι ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα. Προβάλει εικόνες και ήχους απ' όλες τις γωνιές της Γης, φέρνοντας τους ανθρώπους ακόμη ποιο κοντά. Ψυχαγωγεί και ενημερώνει τους ανθρώπους, απλά και μόνο με το πάτημα ενός πλήκτρου. Από την άνεση του σαλονιού, μπορούμε πλέον να μαθαίνουμε τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε κάποια απομακρυσμένη γωνιά του πλανήτη μας. Γεγονότα μακρινά που όμως συνήθως επηρεάσουν και τις ζωές μας, με αποτέλεσμα να συνειδητοποιούμε σε πόσο μικρό πλανήτη ζούμε και πως όλα είναι μια αλυσίδα, όπου ένας χαλασμένος κρίκος μπορεί να αποσαθρώσει και τους υπόλοιπους. Σκέψεις, που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τον ανθρώπινο πολιτισμό και την πορεία μας στο μέλλον. Και όλα αυτά, με αφορμή κάτι που είδαμε στην τηλεόραση.


Αυτό μπορεί να συμβεί με την ορθολογική χρήση της τηλεόρασης, κάτι που σπανίζει όλο και περισσότερο. Την ανάβεις και αμέσως πνίγεσαι στο infojunk, στην πολιτική και θρησκευτική προπαγάνδα, στην κάθε μορφής μπουρδολογία, στις διαφημίσεις άχρηστων προϊόντων που προσβάλουν την νοημοσύνη σου, στην επιβολή κάθε νέας πλαστικής μόδας, στην άκυρη λογοκρισία και επιβολή της "ελεύθερης έκφραση" (κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους όπως πάντα), στη μιζέρια των σαπουνόπερων και σε ότι άλλη μαλακία φαντάζεσαι. Κάτι σαν το Facebook αλλά ποιο καθυστερημένο, γιατί στο Facebook τουλάχιστον έχεις την ευκαιρία να πάρεις θέση και να σχολιάζεις όποιον λέει βλακείες. Στην τηλεόραση όμως είσαι απλά δέκτης, χωρίς την ευκαιρία απαντήσεις και συμπληρώσεις.


Σήμερα η τηλεόραση χρησιμεύει μόνο όταν είναι συνδεδεμένη με D.V.D. player, δορυφορική κεραία και παιχνιδομηχανή. Μπορεί όμως να γίνει χρήσιμη και αλλιώς. Πως; Εσείς έχετε το τηλεχειριστήριο, εσείς θα ελέγξετε την τηλεόραση. Όχι αυτή εσάς. Πως; Να μερικές συμβουλές...

1) Σκεφτείτε ότι η τηλεόραση απευθύνεται σε εσάς και επιλέξτε πρόγραμμα, ανάλογα με το τι σας ενδιαφέρει. Το πλήθος των ανθρώπων στο οποίο αποσκοπεί, αποτελείται από ξεχωριστές προσωπικότητες, όπως και εσείς. Άρα και σε εσάς προσωπικά. Όταν βλέπετε κάτι, ακόμη κι αν ενδιαφέρει τους περισσότερους, σκεφτείτε αν σας νοιάζει εσάς προσωπικά. Αν κάτι δεν σας αρέσει, αλλάξτε κανάλι, βάλτε D.V.D. ή σβήστε την. Μην είστε παθητικοί δέκτες των πάντων. Επειδή κάτι αφορά τους περισσότερους, δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε πρέπει ν' αφορά εσάς.

2) Το ότι κάτι το είπε η τηλεόραση, δεν σημαίνει ότι είναι και αλήθεια. Από τη στιγμή που ακούγονται ψέματα και ραδιοαρβύλες στην προσωπική σας ζωή, γιατί να αποτελεί εξαίρεση η τηλεόραση; Οτιδήποτε βλέπετε και σας βάζει σε υποψίες, μη το αφήνετε μετέωρο. Ψάξτε, διασταυρώστε τις πληροφορίες. Η τηλεόραση μιλάει την γλώσσα του ψέματος. Δεν είναι τυχαίο που οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι με την παραμικρή αφορμή, κατηγορούν το διαδίκτυο και την ικανότητα του για διαδραστικότητα και έρευνα. Όπως δεν είναι υγιές να είστε παθητικοί δέκτες των όσων σας δείχνουν, έτσι δεν είναι υγιές να είστε παθητικοί δέκτες των όσων σας λένε. Εκπαιδεύστε το μυαλό σας.

3) Καταλάβετε επιτέλους ότι η τηλεόραση δεν είναι τρόπος ζωής. Υπάρχουν πάρα πολλές εναλλακτικές πλην της τηλεόρασης, όπως ο κινηματογράφος και η ζωγραφική. Δεν υπάρχει τηλεόραση χωρίς το πλήκτρο Off, και υπάρχει λόγος που υπάρχει αυτό το πλήκτρο. Από τη στιγμή που η τηλεόραση δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον να δείτε, μην βλέπετε μαλακίες με την κλασσική δικαιολογία "δεν έχει τίποτ' άλλο, οπότε θα δω ότι σκατά μου πετάνε στη μούρη". Είπαμε, ο εγκέφαλος είναι δικός σας, το τηλεχειριστήριο δικό σας. Εσείς είστε υπεύθυνοι για το τι θα δείτε και τι θα βάλετε στη κεφάλι σας. Και τουλάχιστον μη κλαίγεστε για τα ξερατά που πετάνε τα κανάλια στα μούτρα σας. Δεν γουστάρεις Τούρκικες σαπουνόπερες; Μη της βλέπεις, γαμώ την τρέλα μου!!!

Ήδη ζούμε έναν παγκόσμιο πόλεμο. Τον ζούμε καθημερινά και επί εικοσιτετραώρου βάσης. Το πεδίο μάχης όμως δεν είναι στο Αιγαίο Πέλαγος, ούτε στον Περσικό Κόλπο. Το πεδίο μάχης είναι ο εγκέφαλος μας. Όταν βλέπω βλαμμένους λάτρεις της τηλεόρασης, νιώθω ότι χάνουμε τη μάχη. Είναι όμως έτσι;

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Το θαύμα των βιβλίων


Πολλοί λένε ότι οι χρονομηχανές δεν μπορούν να επινοηθούν. Στην πραγματικότητα δεν ισχύει, μιας και η χρονομηχανή ήταν ουσιαστικά μια απ' τις πρώτες εφευρέσεις του ανθρώπου. Λέγεται "γραπτός λόγος". Το βιβλίο είναι μια χρονομηχανή, αφού με το πρώτο ξεφύλλισμα ταξιδεύεις στο μυαλό ενός ανθρώπου, που μπορεί να έχει πεθάνει αιώνες πριν. Τα βιβλία είναι σαν τους σπόρους, μπορούν να μείνουν για καιρό σε αδράνεια, αλλά πάντα θα είναι έτοιμοι να καρποφορήσουν. Επίσης τα βιβλία είναι και προσβάσιμα σε όλους, π.χ. ένα μικρό βιβλίο με την ιστορία της Ρώμης μπορεί να κοστίσει όσο ένα γεύμα σε ταχυφαγείο.

Το ποιο ενδιαφέρον είναι ότι τα βιβλία αποτελούν έναν κρίκο στην αλυσίδα της εξέλιξης της αποθήκευσης πληροφοριών. Μια εξέλιξη ολοένα και επιταχυνόμενη. Απλά σκεφτείτε το εξής:

Δισεκατομμύρια χρόνια πριν, η Φύση επινόησε τα γονίδια για την αποθήκευση βασικών πληροφοριών.
Εκατομμύρια χρόνια πριν, η Φύση επινόησε τον εγκέφαλο για την αποθήκευση και επεξεργασία περισσότερων και ποιο ευέλικτων πληροφοριών.
Αιώνες πριν, ο ανθρώπινος εγκέφαλος επινόησε τα βιβλία για την αποθήκευση ακόμη περισσότερων και ποιο ευέλικτων πληροφοριών.
Δεκαετίες πριν, ο ανθρώπινος εγκέφαλος επινόησε τους υπολογιστές για την αποθήκευση και επεξεργασία ακόμη περισσότερων και ποιο ευέλικτων πληροφοριών.
Αύριο; Ποιος ξέρει;

Είμαστε λοιπόν μάρτυρες του εξελικτικού ταξιδιού της γνώσης από τα γονίδια στους υπολογιστές, και ποιος ξέρει ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Μη ξεχνάτε ότι ο άνθρωπος είναι κομμάτι του Σύμπαντος. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελεί προϊόν της εξέλιξης της ζωής πάνω στη Γη, ο οποίος με την σειρά του δημιούργησε την επιστήμη, την τεχνολογία, τις τέχνες, την φιλοσοφία, τον αθλητισμό και όχι μόνο. Δεν είναι παράξενο λοιπόν να σκεφτούμε ότι οι υπολογιστές και τα βιβλία αποτελούν ξαδέλφια των γονιδίων και των εγκεφάλων.

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Τηλεπάθεια: Είναι Εφικτή;

Τι είναι η τηλεπάθεια; Πως θα ήταν αν την είχαμε; Μπορεί να υπάρξει βιολογική τηλεπάθεια; Αν ναι, πως; Αν όχι, μπορούμε να την αποκτήσουμε μέσω της τεχνολογίας;


Η τηλεπάθεια είναι ένα απ' τ' αγαπημένα θέματα της επιστημονικής φαντασίας και της παραψυχολογίας. Πρόκειται για την δυνατότητα της άμεσης επικοινωνίας χωρίς τη χρήση βιολογικών στοιχείων (στόμα, χέρια) ή μιας οποιαδήποτε μορφή τηλεπικοινωνίας (τηλέφωνο, διαδίκτυο), αλλά με ένα είδους εγκεφαλικής σύνδεσης, που επιτρέπει στους τηλεπαθητικούς να επικοινωνούν από οποιαδήποτε απόσταση χωρίς τον παραμικρό περιορισμό. Αν η τηλεπάθεια ήταν βιολογικώς εφικτή, τότε θα υπάρξουν σημαντικά εξελικτικά πλεονεκτήματα. Ένα ον θα μπορεί να διαβάσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του άλλου, ενώ μια αγέλη τηλεπαθητικών όντων θα μπορούν να επικοινωνούν χωρίς τον παραμικρό ήχο εξασφαλίζοντας την επιτυχία του κυνηγιού. Αν μάλιστα η τηλεπάθεια είναι εφικτή και σε νοήμων όντα, τότε οι δυνατότητες φαντάζουν απεριόριστες. Ένας ολόκληρος πολιτισμός που λειτουργεί σαν ένας ενοποιημένος εγκέφαλος. Φανταστείτε τι δυνάμεις θα είχε.


Όμως η βιολογική τηλεπάθεια είναι εφικτή; Οι επιστήμονες δεν μπορούν να εξηγήσουν πως μπορεί να γίνει εφικτό. Γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος παράγει ένα ασθενές ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, αλλά ακόμη κι αν υπάρχει εγκέφαλος αρκετά ευαίσθητος στο πεδίο αυτό δεν θα μπορεί να αντλήσει πληροφορίες. Επίσης ενώ κάποια πλάσματα, όπως τα μυρμήγκια, φαίνονται σαν να έχουν κάποια μορφή τηλεπάθειας, ακόμη δεν είναι σίγουρο αν πράγματι ακολούθησαν ένα εντελώς διαφορετικό εξελικτικό μονοπάτι ή αν απλώς χρησιμοποιούν λιγότερο προφανή μεθόδους επικοινωνίας (τα μυρμήγκια για παράδειγμα χρησιμοποιούν την όσφρηση για να αναγνωρίζονται). Επίσης οι διάφορες περιπτώσεις τηλεπάθειας από ανθρώπους αποδείχτηκαν αναληθή.


Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν είναι εφικτή η βιολογική τηλεπάθεια, μπορούμε όμως να ξέρουμε ότι σύντομα θα την αποκτήσουμε με την βοήθεια της τεχνολογίας. Οι σημερινές έρευνες σύνδεσης του ανθρώπινου εγκεφάλου με την κόσμο των υπολογιστών θα επιτρέψουν στους ανθρώπους του μέλλοντος να είναι πάντα σε επαφή με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, να διαβάσουν τις σκέψεις των άλλων για μια ποιο πολιτισμένη επικοινωνία και άλλες δυνατότητες που εμείς ούτε να τις φανταστούμε δεν μπορούμε. Κάτι τέτοιο όμως απαιτεί υπευθυνότητα, ώστε ν' αποτραπούν καφρίλες όπως ο έλεγχος του νου, η στρατιωτική του χρήση και το εγκεφαλικό spamming.

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Το "καημένο" σπουργιτάκι


Είσαι στον δρόμο. Βλέπεις ένα σπουργίτι στο πεζοδρόμιο να ψάχνει για ψίχουλα. Το βλέπεις, το θαυμάζεις, το λυπάσαι. "Αχ το καημένο, το άμοιρο, το δόλιο, το κακόμοιρο, το δύστυχο" κ.λ.π..

Μετά όμως σκέφτεσαι. Το σπουργιτάκι δεν έχει την νοημοσύνη σου, ούτε πρόσβαση σε γνώσεις και ικανότητες που έχεις εσύ. Είναι όμως ελεύθερο, πετάει όπου γουστάρει και δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν.
Εσύ έχεις νοημοσύνη και πρόσβαση σε γνώσεις και ικανότητες, αλλά εκπαιδεύτηκες από μικρός να μην ασχολείσαι με αυτά. Γονείς, σχολείο, εργοδότες, κυβέρνηση, γείτονες, Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης, ακόμη και άσχετοι άγνωστοι, όλοι σου έμαθαν να μην είσαι ελεύθερος, να σκέφτεσαι μόνο με τον δικό τους τρόπο, να δουλεύεις ποιο σκληρά και από ρομπότ για να έχεις πρόσβαση ακόμη και στον αέρα που αναπνέεις, να μη μιλάς και να ζεις για ν' αγοράσεις.

Ποιος από τους 2 λοιπόν είναι ο πραγματικός δυστυχισμένος;