Κοσμικό νέφος θα σκορπίσει μαλακίες στη Γη το 2014 και εμείς θα χεστούμε πάνω μας!

Νέες παπαριές για να κράξουμε. Δείτε τι μπαρούφα ανακάλυψα μόλις τώρα. Διαβάστε με δική σας ευθύνη...

Πάλι θα καταστραφεί ο κόσμος…

Ο Δρ ‘Αλμπερτ Σερβίνσκι, ένας αστροφυσικός που εργάζεται στο Κέιμπριτζ και με τη NASA, δήλωσε, ότι  τον Ιούνιο του 2014 το ηλιακό σύστημα θα καταστραφεί από ένα όξινο νέφος.

Ο επιστήμονας είναι βέβαιος ότι αυτή τη στιγμή κινείται προς τον πλανήτη και το καλοκαίρι θα επέλθει η σύγκρουση, συνέπεια της οποίας θα είναι ο θάνατος όλων των έμβιων όντων.

Επιπλέον, ο Σερβίνσκι σημείωσε ότι η ανακάλυψη αυτού του νέφους επιβεβαιώνει «κάποιες αιχμηρές ιδέες της θεωρητικής φυσικής» .

Από τη NASA δήλωσαν, ότι δεν διαθέτουν κανένα στοιχείο περί όξινου νέφους. Διάχυτη είναι όμως η γνώμη, ότι οι ειδικοί αποκρύπτουν σκοπίμως τις κακές ειδήσεις, έτσι ώστε να μην προκληθεί πανικός.

Πηγή: Η Φωνή της Ρωσίας

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν υπάρχει κάποιο λινκ που να το πατάμε και να πηγαίνουμε κατευθείαν στην "είδηση". "Πηγή: Η Φωνή της Ρωσίας". Χαίρω πολύ! Τι είναι αυτό; Ιστοσελίδα; Εφημερίδα; Περιοδικό; Μήπως είναι η περιβόητη Pravda, που μόνο βλακείες ξέρει να γράφει; Και γιατί δεν έκαναν κάποια σχετική έρευνα, να δουν τι πραγματικά παίζει; Ορίστε φίλοι μου η πραγματική εξήγηση. Ξέρετε Αγγλικά, έτσι δεν είναι;

The chaos cloud is a hoax that originated in a Weekly World News article in September 2005. It was published online at Yahoo! Entertainment News. According to the article, the chaos cloud is a massive object in outer space that "dissolves everything in its path, including comets, asteroids, planets and entire stars", and is due to reach Earth in 2014.

The hoax article generated a large amount of discussion online, as people attempted to discern whether or not it was genuine. Articles on the subject appeared at a diverse range of sites, such as Bad Astronomy, Whirlpool, Free Republic and Overclockers Australia. It has been debunked on Snopes and other urban legends sites.

Η πηγή του κειμένου είναι http://en.wikipedia.org/wiki/Chaos_cloud (ορίστε γατάκια, εγώ τουλάχιστον βάζω και λινκς!) και από εκεί θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες. Μου κάνει εντύπωση ότι κανένα τηλεσκόπιο δεν εντόπισε το νέφος αυτό όλο αυτόν τον καιρό. Μήπως επειδή δεν υπάρχει καν; Δεν είμαι δημοσιογράφος και δεν πληρώνομαι για να γράφω τις απόψεις μου. Ωστόσο έκανα έρευνα και βρήκα τι παίζει, με μόλις 5 δευτερόλεπτα αναζήτησης στο Google! 5 γαμημένα κωλοδευτερόλεπτα ρε πούστη μου, γαμώ την τρέλα μου σ' αυτόν τον ταλαίπωρο από εμάς πλανήτη, που ακόμα απορώ πως μας ανέχεται ακόμη!!

Κάτι άλλο που θέλω να σχολιάζω. Ανακάλυψα αυτήν τη μπουρδοείδηση σε μια σελίδα με το όνομα diaforetiko.gr και έχει σλόγκαν "κάνουμε τη διαφορά". ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ; Ποια διαφορά κάνετε μωρέ; Ότι κάνουν τόσοι άλλοι κάνετε κι εσείς, αναμετάδοση μπουρδολογείας χωρίς καμία έρευνα. Δεν διαφέρετε καθόλου από κανέναν! Δίνετε τροφή στον κάθε ψυχάκια να το παίζει "επαναστάτης" και "ψαχμένος", τρώγοντας αμάσητη σαν πρόβατο κάθε "ανατρεπτική" παπαριά που βρίσκει, να αναδημοσιεύσει κείμενα του τύπου "Η Κίνα κατέρριψε αεροπλάνο αεροψεκασμού", χωρίς ποτέ του να σκεφτεί έστω και για λίγο μήπως είναι το θύμα του συστήματος που δήθεν πολεμά. Και στο τέλος απειλεί να δείρει όποιον δεν τρώει το παραμύθι των αεροψεκασμών.

Ε ΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΟΙΑ!!!

...
Ο.Κ., ας ηρεμήσω λιγάκι...
...

Καταλαβαίνω ότι ακούγομαι σκληρός, κακοπροαίρετος, κακιασμένος, σκατόψυχος, ξερόλας και σνομπαρία, που νομίζει ότι είναι ο Θεός και έχει το δικαίωμα να κράζει και να κρίνει τους πάντες, όπως ο Sheldon Cooper από τη σειρά The Big Bang Theory. Δεν είναι έτσι. Ξέρω ότι όλοι μας (ανεξαρτήτου απόψεων, εθνικότητας, χρώματος δέρματος κ.λ.π.) είμαστε αδέλφια, αποτελούμενοι από αστρόσκονη και συγκάτοικοι στον ίδιο πλανήτη. Είμαστε όλοι μας παιδιά της Γης και τ' Ουρανού. Τα κοινά μας σημεία είναι πολύ περισσότερα και σημαντικότερα απ' τις διαφορές μας. Είμαστε όλοι μας μέλη μιας οικογένειας και έτσι θα έπρεπε να προχωρήσουμε στο μέλλον, με μόνη μας θρησκεία την καλοσύνη. Η βία, ακόμη και η λεκτική, φέρνει βία. Με το να βρίζεις σαν πίθηκας τον συνάνθρωπο σου δεν κερδίζεις τίποτα. Ο καλύτερος τρόπος καταπολέμησης της κάθε μορφής παράνοιας είναι η λογική, τα επιχειρήματα και προπαντός η ευγένεια. Αλλά βρε παιδιά, δεν αντέχω άλλο! Πάντα φροντίζω να είμαι ευγενικός όταν εξηγώ κάτι σε κάποιον, αλλά ώρες ώρες βγαίνω απ' τα ρούχα μου!

Δεν είμαι κακός. Αγανακτισμένος είμαι!

Οι χειρότεροι εχθροί

Χτες στον αγώνα Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός (2/11/2013), φανατισμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκού έκαναν το θαύμα τους. Πέταξαν κροτίδα στο γήπεδο, σημαδεύοντας παίχτη του Ολυμπιακού. Αυτό από μόνο του είναι μια μαλακία και μισή, αλλά έχει και συνέχεια. Μαντέψτε ποιον χτύπησε η κροτίδα. Τον Πράνιτς, παίχτη του Παναθηναϊκού, ο οποίος μετά δήλωσε ότι παραλίγο να χάσει το χέρι του. Μπράβο μαλάκες. Πάνω στην φανατίλα σας, βλάψατε την αγαπημένη σας ομάδα!

Τέτοιου είδους συμπεριφορές συναντάς παντού. Δεν έχω πρόβλημα με το να λατρεύεις κάτι και να ψιλοπορώνεσαι με αυτό, όπως μια μάρκα αυτοκινήτου ή μια τηλεοπτική εκπομπή. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με τους φανατισμένους, που έχουν παρωπίδες στα μάτια τους και στο τέλος αναιρούν αυτά που στηρίζουν με τη συμπεριφορά τους και μόνο. Και το χειρότερο είναι ότι όλο αυτό το συναντάς παντού, από την πολιτική και των αθλητισμό μέχρι τη μουσική και τη θρησκεία. Από παραδείγματα, να φάνε και οι κότες...

Φανατισμένοι πατριδογνώστες. Θεωρούν την Ελλάδα ως την καλύτερη χώρα σε όλο το Σύμπαν, βρίζουν όλους τους υπόλοιπους λαούς και πάντα νιώθουν υπερηφάνεια για τα κατορθώματα των προγόνων τους. Και όχι, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να διαδώσουν απαράδεκτα ψέματα για να στηρίξουν τον φανατισμό και την προγονοπληξία τους. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι αρχαίοι φιλόσοφοι, όπως ο Σωκράτης, έγραψαν ότι θεωρούν τον εαυτό τους πολίτη του κόσμου και ότι είναι προσβολή να χρησιμοποιείς τα επιτεύγματα των προγόνων σου για να δικαιολογήσεις την σημερινή κατάντια σου. Αλλά σιγά μην τα ξέρουν όλα αυτά οι "οπαδοί" τους...

Και ναι, τις ίδιες βλακείες θα τις συναντήσουμε και στον υπόλοιπο πλανήτη.

Φανατισμένοι Χριστιανοί. Λατρεύουν τον Ιησού με τέτοιο ζήλο, που πετάνε την διδασκαλία του στα σκουπίδια. Από πότε το "αγαπάτε αλλήλους" έγινε "βρίστε τους αλλόθρησκους και κρίνετε τους υπόλοιπους"; Πηγαίνουν κάθε Κυριακή στην εκκλησία και κρίνουν όσους δεν το κάνουν, λες και το ζήτησε ο ίδιος ο Ιησούς, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κλέψουν ή να πουν ψέμματα. Κάποτε είχα πει ότι αν επιστρέψει ο Ιησούς, θα τον σταυρώσουν οι ίδιοι οι "πιστοί" του. Ιδού ο λόγος! Και ασφαλώς τα ίδια γίνονται και στις υπόλοιπες θρησκείες, όπως το Ισλάμ.

Φανατισμένοι μουσικόφιλοι και θαυμαστές τραγουδιστών. Είμαι μεγάλος λάτρης της ηλεκτρονικής μουσικής, αλλά σέβομαι βαθύτατα την classic rock, όπως τους Pink Floyd και τους Deep Purple. Δεν αντέχω όμως τους ξερόλες φανατίλες οπαδούς τους, που θεωρούν όλα τα υπόλοιπα σκουπίδια. Σύμφωνα με αυτούς, όποιος δεν ακούει Scorpions και Led Zeppelin είναι άμουσος, φλώρος και πρόβατο της ποπ. Με κάτι τέτοια όμως αποθαρρύνουν τους νέους ανθρώπους ν' ανακαλύψουν τον συναρπαστικό κόσμο της classic rock. Αυτά που είπα αφορούν και τις σνομπαρίες που ακούν κλασσική μουσική και την περιθωριοποιούν απ' το υπόλοιπο κοινό, καταδικάζοντας την αγαπημένη τους μουσική στην αφάνεια.

Κάπου εδώ θέλω να κάνω ένα ψιλοάσχετο σχόλιο. Είμαι μεγάλος θαυμαστής της Britney Spears και την πάω με 1.000. Δεν αντέχω όμως τους φανατισμένους οπαδούς της, που λένε ότι είναι καλύτερη ακόμη κι απ' τον Michael Jackson, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να την βρίσουν και να την κρίνουν με το παραμικρό. Ναι, το είδα και αυτό. Είμαι θαυμαστής της εδώ και περίπου 13 χρόνια και έχω δει και αυτή την σκατοκαφρίλα. Και κάπου εδώ καραδοκούν οι beliebers, τα φανατισμένα κοριτσάκια που θεωρούν ότι ο φλώρος τους είναι το μεγαλύτερο αριστούργημα στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής. Και μετά αναρωτιούνται γιατί τις κράζουμε.

 

Όλο αυτό δεν έχει τελειωμό και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί συμβαίνει όλο αυτό. Δεν συνειδητοποιούν ότι ο κάθε μορφής φανατισμός μόνο προβλήματα προκαλεί; Δεν καταλαβαίνουν ότι με το να πορώνονται για κάτι τόσο πολύ, στο τέλος καταστρέφουν αυτό για το οποίο πορώνονται; Ο φανατισμός το μόνο που προκαλεί είναι φθορά και αδικαιολόγητο μίσος προς τους "εχθρούς". Εμείς όμως είμαστε οι "εχθροί" μας! Ο "καλύτερος" φίλος είναι ο χειρότερος εχθρός. Όταν βλέπω fanboys να στηρίζουν με πάθος το νέο αίσχος που ακούει στ' όνομα Simcity 2013, θέλω να τους χαστουκίζω. Στηρίζοντας αυτή την αηδία, ουσιαστικά είναι συνένοχοι στον βιασμό του αγαπημένου μου παιχνιδιού! Τα ίδια βλέπω όχι μόνο στα βιντεοπαιχνίδια, αλλά και στα κόμικς, τις ταινίες, τις σειρές, παντού. Άνθρωποι που προσβάλουν και ντροπιάζουν ότι "αγαπούν".

Οπότε φίλε φανατίλα, την επόμενη φορά που θα ψάξεις για "εχθρούς" του έθνους ή της θρησκείας ή του Ολυμπιακού ή των Iron Maiden ή της σειράς Games of Throne ή της ιδεολογίας σου ή δεν ξέρω τι άλλο, ξεκίνα απ' τον καθρέφτη σου!

Μόνο τόσο την αγαπάς;

Ένα απ' τα τραγουδάκια που έκαναν θραύση όλο το καλοκαίρι, και που ακούγονται ακόμη και τώρα, είναι το "Τόσο περίπου σ' αγαπώ" του Νίνο Ξιπολιτά. Στο συναρπαστικό και βαθυστόχαστο αυτό άσμα, ο ξυπόλητος πρίγκηψ πετάει το εξής κορυφαίο...

"Από τη Γη ως το Φεγγάρι και απ το Φεγγάρι πίσω εδώ και όλο αυτό κάν' το επί 1.000 τόσο περίπου σ’ αγαπώ"

Ας κάνουμε τα μαθηματικά, να δούμε πόσο αγαπάει την κοπελιά του ο ξυπόλητος φίλος μας. Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι περίπου 384.000 χιλιόμετρα. Επί δύο μας κάνει 768.000 χιλιόμετρα. Επί χίλια μας κάνει 768.000.000 χιλιόμετρα.

768 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτή είναι περίπου η μέση απόσταση Δίας - Ήλιος. Ο Δίας όμως δεν είναι ότι ποιο μακρινό υπάρχει στο Ηλιακό μας Σύστημα. Ακόμη όμως κι αυτό δεν είναι ούτε καν σταγόνα στον ωκεανό του Σύμπαντος, όπου θα συναντήσουμε αποστάσεις που μετριούνται σε τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα! Μάλιστα το ποιο μακρινό αντικείμενο που έχουμε βρει μέχρι τώρα είναι ένας μικρός γαλαξίας με το όνομα UDFj-39546284. Ο γαλαξίας αυτός απέχει από εμάς 13,42 δισεκατομμύρια έτη φωτός, δηλαδή 13,42 δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα! Όμως παράλληλα το Σύμπαν φουσκώνει σαν μπαλόνι, με αποτέλεσμα η πραγματική του απόσταση να υπολογίζεται στα 32,7 δισεκατομμύρια έτη φωτός. Σωστά καταλάβατε, μιλάμε για... 32,7 δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα!!

Μια ακτίνα φωτός, η οποία ταξιδεύει με 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, καλύπτει την απόσταση του ξυπόλητου Καζανόβα μας σε λιγότερο από 1 ώρα. Ωστόσο θέλει πάνω από 32 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στο UDFj-39546284. Και εδώ θα κάνω μια μικρή ερώτηση...

ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΣΟΥ ΡΕ;

Είτε μας αρέσει είτε όχι, κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα μετρήσεις. Η αγάπη είναι ένα απ' αυτά. Δεν τη μετράς, λες και είναι πατάτες. Την προσφέρεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι κολοκύθια τούμπανα.

Μύγες και πεταλούδες

"Όλοι στο βούρκο είμαστε, κάποιοι όμως από εμάς κοιτάζουν τ' αστέρια"
Όσκαρ Ουάιλντ

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη προπαγάνδα που τρώγαμε στη μούρη στο μάθημα των θρησκευτικών. Με το ζόρι μας επέβαλαν να πιστεύουμε ότι ο μόνος δρόμος που πρέπει ν' ακολουθήσουμε είναι ο ορθόδοξος χριστιανισμός, ενώ οτιδήποτε άλλο είναι άρρωστο και λανθασμένο. Από τότε μας μαθαίνανε να μισούμε τους άθεους, τους καθολικούς χριστιανούς και τους μουσουλμάνους. Το μόνο όμως καλό με το μάθημα αυτό ήταν οι όμορφες διδακτικές ιστορίες. Δεν αναφέρομαι μόνο στις παραβολές του Ιησού, που δυστυχώς οι περισσότεροι χριστιανοί τις γράφουν στ' αρχίδια τους. Μια από αυτές τις ιστορίες πρόκειται να σας θυμίσω.

Έχουμε 2 έντομα, μια πεταλούδα και μια μύγα. Επίσης έχουμε 2 τοπία, έναν βόθρο και ένα λιβάδι. Ο βόθρος είναι γεμάτος με σκατά, ενώ το λιβάδι γεμάτο με λουλούδια. Ανάμεσα στα σκατά όμως θα βρούμε ένα τριαντάφυλλο, ενώ αντίστοιχα στο λιβάδι θα βρούμε μια ζεστή κουράδα ανάμεσα στα λουλούδια. Αφήνουμε τα 2 έντομα. Η πεταλούδα θα πάει στον βόθρο, θα προσπεράσει τη σκατίλα και θα καθίσει στο τριαντάφυλλο. Αντίστοιχα η μύγα θα πάει στο λιβάδι, θα προσπεράσει τα λουλούδια και θα καθίσει στην αχνιστή κουράδα. Από την ιστορία αυτή μαθαίνουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που, όπως η πεταλούδα, επικεντρώνουν την προσοχή τους στην ομορφιά του κόσμου, κι ας είναι λιγοστή, κι ας είναι περιτριγυρισμένη από ασχήμια και δυστυχία. Από την άλλη όμως υπάρχουν και άνθρωποι που συμπεριφέρονται σαν τη μύγα, δηλαδή αγνοούν επιδεικτικά τα όμορφα της ζωής και επικεντρώνονται στα άσχημα, μόνο στα άσχημα και σε τίποτα άλλο εκτός από τα άσχημα.

Ανθρώπινες μύγες παντού, που έχουν αντικαταστήσει το χαμόγελο με τη θλίψη και την λύπη με τη χαρά. Δεν επιδιώκουν να βελτιώσουν τη ζωή τους, μα να κάθονται και να κλαίγονται για την κατάντια τους. Μόνο που οι ίδιοι κατά βάθος θέλουν να είναι θλιμμένοι και απαισιόδοξοι. Δεν έχουν γελάσει ποτέ, δεν ήταν ευτυχισμένοι ποτέ και ούτε θέλουν να γελάσουν ποτέ. Και το χειρότερο απ' όλα; Απαιτούν να είναι απαισιόδοξοι κλαψιάρηδες και όλοι οι υπόλοιποι. Γελούν όταν κάποιος κλαίει και κλαίνε όταν κάποιος γελάει!

Το έχετε προσέξει κι εσείς; Έρευνες, περιοδικά, βιβλία, ιστοσελίδες, εκπομπές κ.λ.π. που δήθεν εξειδικεύονται στην ψυχολογία προσπαθούν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι έχεις πρόβλημα. Διαβάζεις ένα άρθρο και στο τέλος νομίζεις ότι είσαι τόσο προβληματικός που χρειάζεσαι όντως ψυχίατρο, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Έχω προσέξει ότι τέτοια άρθρα προσπαθούν να σου επιβάλλουν την σκέψη ότι ο τρόπος ζωής σου είναι προβληματικός, ότι από κάπου χάνεις μόνο και μόνο επειδή ζεις και σκέφτεσαι όπως εσύ έχεις επιλέξει, ότι θα είσαι "υγιής" μόνο αν κάνεις ότι σου πουν οι άλλοι. Να μου το θυμηθείτε, στο τέλος θα μας πούνε ότι και η ευτυχία είναι πρόβλημα.

Ειδικά στην εποχή της οικονομικής κρίσης η κατάσταση έχει ξεφύγει. Όποιος είναι χαρούμενος θεωρείται βολεμένος εχθρός του έθνους. Όποιος τολμήσει να χαμογελάσει έστω και για λίγο, είναι τρομοκράτης και πρέπει να καεί στη πυρά, όπως στον Μεσαίωνα. Όποιος είναι αισιόδοξος, δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα. Τι λέτε μωρέ χαμένοι; Επειδή κάποιος ψάχνει για λύσεις αντί να είναι συνέχεια κολλημένος στο πρόβλημα, θεωρείται "άχρηστος ονειροπαρμένος"; Και στο κάτω κάτω, ποιος λέει ότι η αισιοδοξία δεν έχει σχέση με την ρεαλιστική προσέγγιση των προβλημάτων που μας ταλαιπωρούν; Ποιος λέει ότι οι αισιόδοξοι ονειροβατούν και δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα; Μήπως αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν περισσότερα απ' εμάς, τους "ρεαλιστές"; Ρίξτε μια ματιά σ' αυτό το άρθρο, μπας και ξυπνήσετε και σταματήσετε να είστε κλαψιάρηδες κριτές των πάντων!

Σε μια εποχή που το μίζερο ανθρώπινο κοπάδι έμαθε να χαμογελά με υλιστικούς πιθηκισμούς και με τη μιζέρια των συνανθρώπων του, κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν το νόημα της ζωής τους σε ένα πραγματικό χαμόγελο. Το χαμόγελο είναι ένα από τα λίγα μα ουσιώδη πράγματα που μπορείς να χαρίζεις και να μη σου εξαντληθεί ποτέ. Ένα χαμόγελο την ημέρα τον ψυχίατρο κάνει πέρα.

Χαμογελάτε :-D

Κάνει τους άλλους ν' ανησυχούν ;-)

Ότι θυμάμαι χαίρομαι...

Δεν πέρασε ούτε μέρα από την δολοφονία του ράπερ Killah P από μέλος της Χρυσής Αυγής και κυκλοφόρησε η εξής είδηση...

 ΣΟΚ! Χρυσαυγίτες ΜΑΧΑΙΡΩΣΑΝ μαθητή επειδή σχολίασε την Χρυσή Αυγή!!!

Σοκ έχει προκαλέσει το απίστευτο περιστατικό που εκτυλίχθηκε σε σχολείο του Παλαιού Φαλήρου. Όπως ανέφερε ο Παύλος Τσίμας στο δελτίο του Μega μαθήτρια σε Λύκειο του Παλαιού Φαλήρου έκανε σχέση με στέλεχος της Χρυσής Αυγής. Συμμαθητές της αγανακτισμένοι τη ρώτησαν «Μα καλά, με Χρυσαυγίτη μωρέ, δε ντρέπεσαι»; Όλα όσα ακολούθησαν ήταν φρικιαστικά αφού το επόμενο πρωί ομάδα Χρυσαυγιτών περίμενε έναν από τους συμμαθητές της έξω απ' το σχολείο. Άρπαξαν στην τύχη έναν μαθητή και τον ρώτησαν «Εσύ είπες ρε για μας»; Και πριν προλάβει να απαντήσει τον μαχαίρωσαν στο λαιμό! Η μητέρα του μαθητή υπέβαλε μήνυση και τότε τους βρήκε και εκείνη μπροστά της. «Να την αποσύρεις, γιατί θα έχεις σοβαρό πρόβλημα», της είπαν. «Κανείς δεν τα βάζει με τη Χρυσή Αυγή»!

 Συνήθως αγνοώ ειδήσεις όπου στον τίτλο του βάζουν δισεκατομμύρια θαυμαστικά και ξεκινούν με τη λέξη ΣΟΚ!. Όμως η είδηση είναι πραγματική. Πράγματι αναφέρθηκε στο περιστατικό αυτό και ο Παύλος Τσίμας, ενώ πραγματοποιήθηκε και πορεία διαμαρτυρίας.

Πότε έγιναν όλα αυτά; Το περιστατικό αυτό έγινε στις 28/1/2013, όχι σήμερα! Η πορεία διαμαρτυρίας φυσικά κουκουλώθηκε. Μπορεί από τους ίδιους δημοσιοκάφρους, που θυμηθήκαν μια περσινή είδηση και την χρησιμοποίησαν για να δυναμιτίσουν ακόμη περισσότερο το κλίμα.

Είμαστε με τα καλά μας; Τις τελευταίες μέρες μαζεύονται παλαβοί ανεξαρτήτου ιδεολογίας και προσπαθούν να μας κάνουν ν' αλληλοσφαζόμαστε, λες και έτσι θα λυθούν τα προβλήματα μας. Το μίσος δεν λύνει προβλήματα, αλλά προκαλεί νέα. Το ξέσπασμα ενός νέου εμφυλίου πολέμου θα τα κάνει πολύ χειρότερα. Δεν θα υπάρχουν νικητές, μόνο ηττημένοι. Έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν, πολλές φορές.

Κόφτε το λοιπόν!

Περηφάνια και προκατάληψη

Μη φοβάστε, δεν θ' αναφερθούμε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν, αλλά σε ένα ενδιαφέρον κειμενάκι που είχα διαβάσει σήμερα. Ήταν ουσιαστικά μια λίστα με συμβουλές από έναν άγιο (δεν θυμάμαι ποιον) που είναι αναρτημένο σε ένα μαγαζί στον Πειραιά. Το κείμενο αυτό αναφέρονταν στη υπερηφάνεια και στον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές απ' αυτές τις συμβουλές. Θα τις γράψω με δικά μου λόγια καθαρά λόγο μνήμης, χωρίς ν' αλλάξω το νόημα τους. Δεν σκοπεύω να προσθέσω, ν' αφαιρέσω ή ν' αλλάξω κάτι. Αυτά τα κάνουν μερικά βλίτα, που βάζουν τις "απόψεις" τους πάνω απ' την αλήθεια. Απ' όσα θα διαβάζετε, τίποτα δεν έβγαλα απ' το ξερό μου κεφάλι!

1) Αν κάνεις κάτι καλό, μη το πεις σε κανέναν. Κράτα το για τον εαυτό σου.
2) Απέφυγε σαν τη φωτιά τους επαίνους.
3) Να θυμάσαι μόνο τις πολλές σου αμαρτίες και να ντρέπεσαι πάντα για αυτές.
4) Αν νιώσεις περηφάνια για κάτι, στην μετά θάνατον ζωή ο Θεός θα σε τιμωρήσει.
5) Να ζεις πάντα στο σκοτάδι.
6) Να θαυμάζεις πάντα τους αγίους και τα έργα τους.

Κι άλλες τέτοιες αηδίες. Για κάποιους, είναι προτροπή για να ζήσεις σεμνά. Για μένα, είναι μια απαράδεκτη μορφή λοβοτομής και αυτοευνουχισμού. Ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις λοιπόν είναι να μη κάνεις απολύτως τίποτα στη ζωή σου και να κλαις τη μοίρα σου. Ρε μπετόβλακες, γιατί πρέπει να ντρέπομαι για ότι κάνω; Γιατί πρέπει να ζω στα σκοτάδια; Είμαι ένας απλός άνθρωπος, κάνω αυτό που θεωρώ ωραίο και σωστό και τίποτα παραπάνω. Γιατί πρέπει να ντρέπομαι και για αυτό; Υπάρχουν εκεί έξω κάτι ποζέρια, που αγοράζουν και κάνουν μαλακίες απλά και μόνο για να παριστάνουν τους μουράτους. Κούφιοι άνθρωποι, που παριστάνουν τους θεούς χωρίς να κάνουν τίποτα. Αυτούς τους καραγκιόζηδες γιατί δεν τους τραβάτε απ' τ' αυτάκι; Γιατί τα χώνετε σε 'μένα; Κι αν όντως είναι αμαρτία η εξωτερίκευση των πράξεων μας, πως ξέρουμε τόσα πολλά για τις πράξεις των παπάδων και των αγίων; Γιατί να θαυμάσουμε τους αγίους και όχι π.χ. τον πυροσβέστη που ρίσκαρε τη ζωή του για να σώσει ένα παιδάκι από πυρκαγιά; Μας κοροϊδεύετε;

Θυμήθηκα τον Άρθουρ Κλαρκ, που είχε πει ότι η οργανωμένη θρησκεία είναι ότι χειρότερο υπάρχει σήμερα. Μήπως είχε ένα δίκιο;

Ένας επιστήμονας ανακαλύπτει ένα απ' τα μυστικά του Σύμπαντος, μια νέα γνώση που θ' αλλάξει και τη ζωή μας άμεσα ή έμμεσα. Πρέπει να ντρέπεται γι' αυτό; Μια φίλη μου είχε σώσει ένα γατάκι από βέβαιο θάνατο. Πρέπει να τιμωρηθεί για αυτό; Ένα παιδάκια φτιάχνει μια υπέροχη ζωγραφιά. Πρέπει να πάει στη κόλαση για αυτό το λόγο; Ένας συγγραφέας έδωσε τον καλύτερο του εαυτό για ένα βιβλίο, το οποίο τελικά θα μείνει στην ιστορία. Θα τιμωρηθεί απ' τον Θεό; Δηλαδή όποιος ανακαλύπτει-εξερευνά-επινοεί-δημιουργεί, θεωρείται εχθρός της ανθρωπότητας;

ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Δεν υπάρχει λόγος να ευνουχίσουμε τη φαντασία μας και την ελευθερία έκφρασης μας για να ζήσουμε ταπεινά ταπεινωμένα, ούτε υπάρχει λόγος για να γίνουμε σκλαβάκια του Lifestyle ή των ρασοφόρων. Ούτε θα ντρεπόμαστε για αυτό που είμαστε, ούτε θα δείχνουμε και το πουλί μας ακόμη για να το παίξουμε μούρες. Προτείνω αυτό που είχε πει ο Ισαάκ Ασίμοφ, ότι η έλλειψη μετριοφροσύνης είναι πολύ καλύτερη από την υποκρισία.

EcoLabel, το Ευρωπαϊκό λουλούδι

Τι είναι το Ecolabel; Το Ecolabel είναι το οικολογικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γνωστό και ως "Λουλούδι". Το "Λουλούδι" θεσπίστηκε το 1992 και είναι το σήμα πιστοποίησης προϊόντων (εκτός από τρόφιμα, ποτά, φαρμακευτικά προϊόντα και ιατρικό εξοπλισμό) που σέβονται το περιβάλλον. Όλα τα προϊόντα που φέρουν το "Λουλούδι" έχουν ελεγχθεί, από ανεξάρτητους φορείς ως προς τη συμμόρφωσή τους, με αυστηρά οικολογικά κριτήρια και κριτήρια επίδοσης.

Σε τι χρησιμεύει; Σήμερα αντιμετωπίζουμε κάθε είδους περιβαλλοντικά προβλήματα, από την υπερθέρμανση του πλανήτη, την καταστροφή της στιβάδας του όζοντος και τη ρύπανση των ποταμών, έως την απώλεια βιοποικιλότητας και τις μεγάλες ποσότητες αποβλήτων. Ευτυχώς ωστόσο, οι καταναλωτές αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι μπορούν να επιτύχουν σημαντική διαφορά και να βοηθήσουν ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος, αγοράζοντας προϊόντα που βλάπτουν λιγότερο το περιβάλλον.

Ποια προϊόντα κατέχουν το "Λουλούδι"; Συνολικά 21 διαφορετικές ομάδες προϊόντων έχουν πιστοποιηθεί έως τώρα και έχουν ήδη χορηγηθεί περισσότερες από 160 άδειες για πολλές εκατοντάδες προϊόντα. Όταν σε ένα προϊόν έχει απονεμηθεί το οικολογικό σήμα της Ε.Ε., το προϊόν φέρει τον διακριτικό λογότυπο με το Λουλούδι σε κάποιο σημείο του.

Ποιοι το απονέμουν; Το "Λουλούδι" απονέμεται από το Συμβούλιο Οικολογικής Σήμανσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUEB) και υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ). Στο Συμβούλιο Οικολογικής Σήμανσης συμμετέχουν εκπρόσωποι της βιομηχανίας, περιβαλλοντικών οργανώσεων και οργανώσεων καταναλωτών.

Είναι τα οικολογικά προϊόντα ποιο ακριβά; Όχι απαραίτητα, αφού η συγκρισιμότητα των τιμών εξαρτάται από το προϊόν.

Που μπορώ να βρω περισσότερες πληροφορίες; Στην σελίδα http://ec.europa.eu/ecat/ , οπού υπάρχει επίσης και ένας πίνακας με τα προϊόντα που διαθέτουν το "Λουλούδι".

Θύμα εντολών

Το έζησα και αυτό. Θα λέω του κόσμου τ' απίστευτα στα παιδιά μου και θα με κοιτάνε σαν να 'μαι εξωγήινος. Για όσους αναρωτιούνται που αναφέρομαι, ρίξτε μια ματιά εδώ...

Νεκρός 18χρονος - Πήδηξε από το τρόλεϊ για να γλυτώσει τον έλεγχο

Ο 18χρονος φίλος μας ήταν άλλο ένα θύμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εξαιτίας του οποίου είμαστε αναγκασμένοι να πληρώνουμε για να έχουμε πρόσβαση στ' αυτονόητα. Θέλουμε λεφτά για να έχουμε πρόσβαση ακόμη και στις βασικές μας ανάγκες, όπως η τροφή και το νερό. Σε λίγο θα πληρώνουμε και τον αέρα που αναπνέουμε! Όμως δεν θέλω ν' ασχοληθώ μ' αυτό.

Σύσσωμος ο κόσμος σκυλοβρίζει τον ελεγκτή και τον οδηγό, αλλά ουσιαστικά κοιτάει το δέντρο και χάνει το δάσος. Το δάσος στην υπόθεση αυτή είναι ο ανταγωνισμός που ενθαρρύνει η ύπαρξη του συστήματος αυτού. Και οι 2 τους δεν διαφέρουν από τον τεχνικό της Δ.Ε.Η., που πρόκειται να κόψει το ρεύμα σε μια φτωχή οικογένεια. Γιατί όμως το κάνει; Είναι κακός άνθρωπος; Τους μισεί; Έχει κάτι εναντίων τους; Είναι κάποιος άθλιος σαδιστής; Όχι! Το κάνει γιατί πήρε εντολές από ανώτερους, με απώτερο σκοπό την επιβίωση του. "Κάνε κακό σε κάποιον, αν θέλεις να ζήσεις. Μη βοηθάς, αν θες να ζήσεις". Το ίδιο έκαναν και ο οδηγός και ο ελεγκτής. Ακολουθούσαν εντολές. Δεν τους δικαιολογώ σε καμία περίπτωση. Τους αξίζει τιμωρία. Δεν θα είναι όμως οι μόνοι άνθρωποι που θα έπρεπε να τιμωρηθούν.

Πολλοί άνθρωποι υπακούν, βασανίσουν ή και σκοτώνουν (!) συνανθρώπους τους, μόνο και μόνο επειδή δέχτηκαν εντολές από ανώτερους τους, με παράλληλο αποτέλεσμα να μην αισθάνονται τύψεις για ότι επακολουθήσει. Στο κάτω κάτω, ακολουθούν διαταγές! Σήμερα θεωρώ ότι είναι μια καλή ευκαιρία να ξεφύγουμε απ' αυτά που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε και να σκεφτόμαστε. Πιστεύω ότι ποιο σωστό θα ήταν να μάθουμε για το θρυλικό πείραμα του Μίλγκραμ, αντί να γκαρίζουμε σαν τα μοσχάρια απ' την ασφάλεια του Διαδικτύου.

Τέλος πάντων...

 

Εκεί που κάθομαι χαλαρός και παρασιτώ στην "τέλεια" κοινωνία στην οποία ζούμε, ακούω μια συζήτηση. Μπορεί να είναι τηλεφωνική ή διαπροσωπική, Το θέμα; Κλασσικά, τα προβλήματα που αντιμετωπίσουμε. Η κατάληξη της συζήτησης; Άκρως ενδιαφέρουσα. Ορίστε ένα παράδειγμα.

"Εμένα μου λες; Όλο προβλήματα. Κρίση, ανεργία, λιτότητα, νέα μέτρα. Εμείς πεινάμε και αυτοί καλοπερνάνε. Τρώνε και τρώνε και ξανατρώνε. Που να τους κοπεί η ανάσα! Τίποτα σωστό δεν γίνεται σ' αυτή τη χώρα, όλα πάνε κατά διαόλου. Είμαστε καταδικασμένοι, σιγά μην αλλάξει τίποτα. Αλλά τέλος πάντων..."

Σ' ελεύθερη μετάφραση:

"Άσε, τρώμε συνέχεια αγγούρια στον κώλο μας, αλλά εμείς στ' αρχίδια μας. Βαριόμαστε να κάνουμε κάτι. Και στο κάτω κάτω, γιατί ν' αλλάξουμε την κατάσταση; Έτσι μας έμαθαν, έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τ' αφήσουμε. Είναι στη φύση μας άλλωστε, στο D.N.A. μας, όπως μας έμαθαν στο σχολείο. Τέλος πάντων."

Ουσιαστικά ξέρουμε ότι τα πάντα είναι σκατά, αλλά δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Και το κορυφαίο απ' όλα; Τα σκατά που τρώμε στη μούρη αφορούν εμάς! Η καλή μας κυβέρνηση, που τόσο πολύ μας αγαπάει (θα ξεράσω...), μας ρημάζει για το καλό μας. Για να μη χρεοκοπήσουμε, για να μη πεινάσουμε. Και φτάσαμε στο σημείο να πεινάμε για να μη πεινάσουμε. Και αυτό το θεωρούμε "φυσιολογικό". Και δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό. Και πάντα λέμε στο τέλος "τέλος πάντων", νομίζοντας ότι τα προβλήματα θα τα πάρει μακριά μια νεράιδα.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ;

Κατηγορούμε την κοινωνία, την κυβέρνηση και το γενικό σύστημα για τα χάλια μας, ξεχνώντας ότι είμαστε και εμείς αναπόσπαστο τμήμα τους. Από εμάς ζει το σύστημα και το σύστημα ζει από εμάς. Πολλοί λένε ότι αλλάζοντας το σύστημα, αλλάζουμε και τους ανθρώπους. Συμφωνώ, αλλά ισχύει και το αντίθετο. Αλλάζοντας τους ανθρώπους, αλλάζουμε και το σύστημα. Δεν υπάρχουν 2 ξεχωριστές οντότητες που τσακώνονται μεταξύ τους, αλλά μια ενιαία μονάδα που ουσιαστικά πολεμά τον εαυτό της. Ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της μάχης; Από εμάς θα εξαρτηθεί. Από τις σκέψεις μας και τις πράξεις μας. Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα μας κράζουν τα παιδιά μας. Και καλά θα μας κάνουν.

Τέλος πάντων, τι κάθομαι και λέω; Φοβάμαι ότι θα συνεχίσουμε να κλαιγόμαστε και να κατηγορούμε άλλους για τα χάλια μας. Τώρα ειλικρινά, προσπαθώ να καταλάβω τι με τρομάζει περισσότερο. Η ενεργητικότητα του δράστη ή η απάθεια του θύματος;

Ο τρελός (και ο λογικός) του χωριού

Περπατάς σ' ένα πεζόδρομο. Μπορεί να πηγαίνεις στη δουλειά σου, στο ραντεβού με τον ιατρό σου, να αγοράζεις κάτι, να συναντήσεις αγαπημένα σου πρόσωπα ή απλά να περπατήσεις. Το περπάτημα άλλωστε είναι εξαιρετικό για την υγεία. Εκεί που περπατάς λοιπόν, ακούς παράξενους ήχους. Σαν μια μαϊμού να ρίχνει ασυνάρτητες κραυγές. Καθώς συνεχίσεις τον περίπατο, συναντάς την πηγή των κραυγών. Είναι ένας χαμογελαστός κύριος, με απλό ντύσιμο, καθισμένος σ' ένα παγκάκι, και για κάποιον λόγο ρίχνει περίεργες κραυγές, σαν εξωγήινος που προσπαθεί να επικοινωνήσει με το μητρικό διαστημόπλοιο απ' το οποίο κατέβηκε. Κάποια στιγμή σκέφτεσαι. Ποιες θα είναι άραγε οι αντιδράσεις των περαστικών; Πως οι "φυσιολογικοί" θ' αντιδράσουν στη θέα ενός "τρελού";

Πολλοί απλά θ' αγνοήσουν τον φίλο μας. Απασχολημένοι και βυθισμένοι στις προσωπικές τους σκέψεις, δεν θα δώσουν ιδιαίτερη σημασία. Άλλοι θα το διασκεδάσουν λιγάκι. Στο κάτω κάτω ο φίλος μας δεν κάνει κακό σε κανέναν. Είναι χαμογελαστός, δεν προσβάλλει κανέναν, οπότε μάλλον μας ψυχαγωγεί με τον δικό του τρόπο. Κάτι σαν τους καλλιτέχνες των δρόμων, που προσφέρουν ένα χαμόγελο στους εκνευρισμένους οδηγούς. Και φυσικά δεν θα λείψουν και οι κριτές των πάντων, που θα βγάλουν τον ιεροεξεταστή από μέσα τους. Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς, ο φίλος μας είναι ένας τρελός του χωριού, που αρνείται να ζήσει λογικά και φυσιολογικά. Πρέπει να ζει και να σκέφτεται σαν όλους τους άλλους, τους φυσιολογικούς. Δεν πρέπει να ξεχωρίσει. Δεν πρέπει να είναι ο εαυτός του. Επιβάλλεται να είναι αρεστός στην κοινωνία, με κάθε τίμημα και με ότι αυτό συνεπάγεται.

Κολοκύθια στη λαδόκολλα!!! Θεωρούν τους πάντες παράλογους, λες και ζούμε σε μια λογική κοινωνία. Απορρίπτουμε τον επιστημονικό ορθολογισμό, προσκυνάμε πεθαμένες ιδέες όπως η ανάγκη για σύνορα και χρήματα, καταστρέφουμε τον πλανήτη μας λες και δεν ζούμε σε αυτόν, προσβάλουμε την ίδια μας τη νοημοσύνη μ' ένα κάρο αηδίες, απαιτούμε απ' όλο το Σύμπαν να περιστρέφεται γύρω απ' τις μίζερες ζωούλες μας, βαριόμαστε που ζούμε και γκρινιάζουμε για ψύλλου πήδημα. Και το χειρότερο απ' όλα; Όλα τα παραπάνω, τα "φυσιολογικά", τα μαθαίνουμε στα παιδιά μας σαν αναπόσπαστα κομμάτια της φύσης μας. "Είναι η φύση του ανθρώπου να τα κάνει όλα σκατά και μετά να κλαίγεται, οπότε ζήστε με αυτό και μη τολμήσετε καν να σκεφτείτε το αντίθετο, γιατί θα είστε τρελοί". Μαλακίες! Γι' αυτό φτάσαμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Γιατί θεωρούσαμε ως φυσιολογικές ότι προϊστορικές αηδίες βρίσκαμε μπροστά μας.

Όλο αυτό μου θύμισε τον Τηλέμαχο Νταλάκα, γνωστότερο ως Αρμάνδο Δελαπατρίδη. Γεννήθηκε στο Αδραμύττι της Μικράς Ασίας το 1895. Με τους διωγμούς του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, η οικογένεια Νταλάκα κατέφυγε στην Μυτιλήνη. Μετά από μερικά χρόνια έρχεται στην Αθήνα σε ηλικία 30 περίπου ετών. Από την πρώτη του εμφάνιση, ένα καλoκαιρινό βράδυ στην πλατεία Συντάγματος, ο Δελαπατρίδης έγινε δεκτός μ' ενθουσιασμό και απέκτησε αμέσως τον τίτλο του "Προέδρου".

 

Ο Δελαπατρίδης παρουσιάστηκε ως αρχηγός του Α’ Αναμορφωτικού Κόμματος, του "κόμματος των κυανόλευκων", αναπτύσσοντας το πολιτικό του πρόγραμμα, τ' οποίο μεταξύ άλλων περιελάμβανε και την σύσταση υπουργείου Έρωτος. Μόλις εμφανιζόταν τα βράδια στο Σύνταγμα, οι θαμώνες των καφενείων ξέσπαγαν σε χειροκροτήματα και κραυγές. "Λόγο! Λόγο, κύριε Πρόεδρε!". Και αφού απολάμβανε για λίγα λεπτά τη δημοτικότητά του, ανέβαινε σε μια καρέκλα και άρχιζε την αγόρευσή του σε άπταιστη καθαρεύουσα. Όταν τον ρωτούσαν τι θα έκανε αν εκλεγόταν πρωθυπουργός, απαντούσε:
 
"Πρώτα απ’ όλα θα βγάλω τα συρματοπλέγματα από το Δαφνί και θα τα βάλω στα ελληνικά σύνορα. Γιατί δεν επιτρέπεται να υπάρχουν Έλληνες διαβιoύντες εκτός συρματοπλέγματος. Αθηναίοι βγάλτε με και θα περνάτε φίνα, φρενοκομεία πάμπολλα θα κτίσω στην Αθήνα".

Όμως το κοινό κάποια στιγμή τον βαρέθηκε. Το 1933 μπαίνει στο δημόσιο ψυχιατρείο στο Δαφνί, όπου και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής τoυ. Πέθανε ξεχασμένος στο Λαϊκό Νοσοκομείο, την 1η Ιουνίου 1960.

Η τραγική αυτό κατάληξη μου θύμισε μια νεότερη "τρελή του χωριού", την τραγουδίστρια Έφη Θώδη. Το 2006 έγινε ευρύτερα γνωστή τραγουδώντας στα αγγλικά το Can't Take My Eyes off You ("I Love You Babe") και το A Far L' amore Comincia Tu της Ραφαέλα Καρά, καθώς και άλλα ξενόγλωσσα τραγούδια. Από τότε δεν υπήρχε περίπτωση να μη την συναντήσεις κάπου στη τηλεόραση. Από το Μάρτιο του 2009 όμως η κατάσταση ξέφυγε για τα καλά. Η Θώδη έκανε αμφιλεγόμενες τηλεοπτικές εμφανίσεις που προξενούσαν αντιδράσεις και σχόλια. Σε αυτές τις εμφανίσεις η Θώδη ισχυριζόταν ότι έχει μεσσιανικές-θεραπευτικές ιδιότητες που ανακάλυψε μέσα της κάποιος πνευματικός οδηγός, καθώς και ότι έχει βιώσει οράματα. Τον Μάιο του ίδιου έτους, η Θώδη μπήκε στην ψυχιατρική κλινική του Σισμανογλείου νοσοκομείου. Την ίδια ώρα, όλο αυτόν τον καιρό, το "φυσιολογικό" κοινό διασκέδασε με τα καμώματα της Θώδη, ως άμεσος συνυπεύθυνος στο φινάλε αυτό.

Έτσι είναι φίλε μου. Έχεις μάθει από μικρό παιδί να είσαι πρόβατο. Να θεωρείς την κοινωνία μας ως "φυσιολογική", παρά την παράνοια στην οποία είναι βουτηγμένη. Έχεις μάθει να θεωρείς "τρελούς" όλους εκείνους που αντιδρούν στο "φυσιολογικό" χάλι που ζούμε. Έχεις μάθει μάλιστα να θεωρείς "τρελούς" όσους απλά δεν είναι σαν τα μούτρα σου, όσους διαφέρουν από εσένα ακόμη και στην ποιο άσχετη λεπτομέρεια. Αυτός που τραγουδάει, αυτός που κοιτάει ψηλά, αυτός που γελάει χωρίς εμφανή λόγο. Όλοι τρελοί, εσύ ο φυσιολογικός. Βγάζεις τον δικαστή από μέσα σου και με ύφος 100 καρδιναλίων τους κατακρίνεις και σχολιάζεις το κάθε τους "σφάλμα". Ακόμη χειρότερα, γελάς με τα "χάλια" τους. Του κοροϊδεύεις. "Αυτός είναι τρελός, οπότε ας σπάσω πλάκα μαζί του". Δεν έχουν συναισθήματα, δεν έχουν νοημοσύνη, δεν έχουν ψυχή. Δεν έχει σημασία αν κάποιοι έχουν νευρολογικά προβλήματα ή αν κατά βάθος έχουν σώας τας φρένας. Είναι παιχνίδια, που υπάρχουν για να γελάς. Και μετά θα τους βαρεθείς και θα τους πετάξεις σαν στημένη λεμονόκουπα. Και θα εξακολουθήσεις να θεωρείς τον εαυτό σου "λογικό" και "φυσιολογικό".

Καλός μαλάκας είσαι κι εσύ!

Πίσω στον πεζόδρομο, πίσω στον φίλο μας. Γιατί άραγε να κάνει αυτές τις παράξενες φωνές; Μήπως επειδή έτσι απλά γούσταρε; Μια όαση αυθορμητισμού στη χωματερή του καθωσπρεπισμού; Ή μήπως άραγε κάτι ήθελε να μας πει; Αν ισχύει η φράση "από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια", μήπως ο φίλος μας έχει μια αλήθεια που θέλει να μοιραστεί μαζί μας;

Θυμήθηκα τον Τρελαντώνη και τον Πουλόπουλο από το Καφέ της Χαράς. Εκ πρώτης όψεως είναι παλαβοί και ζουν στον κόσμο τους. Κι όμως οι 2 τους, μαζί με τον αριστερό γραμματικό του δημάρχου, είναι οι μόνες φωνές λογικής σ' ένα χωριό βουτηγμένο στη παράνοια και την προγονολαγνεία. Τυχαίο; ΟΧΙ!