Terring's Terrible Productions

Ω ρε φίλε, γέμισε σκόνη και αράχνες το blog μου. Τουλάχιστον οι αράχνες χρησιμεύουν σε κάτι. Η σκόνη πάλι που κολλάει; Αμάν, με βάρεσε η ζέστη! Κανονικά μετά από τόσο καιρό απουσίας θα έπρεπε να σχολιάσω όλα τα απίστευτα που συμβαίνουν, αλλά θα γίνει και αυτό. Δεν μου αρέσει να ξεψειρίζω το κάθε θέμα ξεχωριστά, μιας και γνωρίζω ότι το κάθε θέμα δεν είναι παρά ένα απ' τ' αμέτρητα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας. Απ' αυτά δηλαδή που κόβεις ένα και βγαίνουν 2.

Επιτρέψτε μου σήμερα να σας δείξω ορισμένα βίντεο που έχω φτιάξει κατά καιρούς στο YouTube. Έφτιαξα το κανάλι μου στις 5/4/2008, για ν' ανεβάσω δικά μου βίντεο και ν' αποθηκεύω κάπου όσα μου αρέσουν. Το κανάλι μου είναι το Terring's Terrible Channel. Όποιος θέλει, μπορεί να του ρίξει μια ματιά. Θα δούμε μερικά βίντεο που έχω φτιάξει, αυτά που θεωρώ, ίσως, τα σημαντικότερα. Και θα ξεκινήσουμε με το πρώτο μου βίντεο, το οποίο είναι ουσιαστικά μια συλλογή τρισδιάστατων αναπαραστάσεων που βρήκα στο http://www.spacetelescope.org/videos/ . Τίποτα συναρπαστικό, αλλά σίγουρα μια καλή αρχή. Νομίζω...

Αυτό το βίντεο το έφτιαξα λίγο καιρό μετά τον θάνατο του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα Άρθουρ Κλαρκ. Μακάρι να τον είχα παππού μου. Θα μου έλεγε τις καλύτερες ιστορίες.

Δεν είναι λίγα τα βίντεο μου που ξεπέρασαν τις 1.000 προβολές. Πως γίνεται αυτό; Δεν έχω ιδέα. Κανένα όμως δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο το βίντεο που έφτιαξα για το τραγούδι In The Year 2525 των Zager and Evans. Αν και λάτρης της τεχνολογίας, αποφάσισα να φτιάξω βίντεο για αυτό το χίπικο τεχνοφοβικό τραγούδι, αλλάζοντας λιγάκι το νόημα των στίχων χωρίς να τους αλλάξω. Το βίντεο έχει 375.514 προβολές, τις περισσότερες που συγκέντρωσε ποτέ κάποιο βίντεο μου. Παρατήρησα μάλιστα ότι οι προβολές εκτινάχθηκαν αμέσως με την επίσημη έναρξη της οικονομικής κρίσης. Σύμπτωση;

Είναι όμως και το μοναδικό βίντεο στο οποίο αναγκάστηκα να μπλοκάρω τον σχολιασμό. Γιατί;  Επειδή βαρέθηκα την μπουρδολογία του κάθε βλαμμένου γέρου! Το βίντεο αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον του κάθε παπάρα τεχνοφοβικού, κάνοντας κηρύγματα μίσους κατά της τεχνολογίας... μέσω του YouTube!!! Επίσης κάπου στο τραγούδι αναφέρεται η λέξη God 2 φορές. Αυτό ήταν υπεραρκετό για να μαζευτεί ο κάθε ψυχάκιας τραγόπαπας και να κάνει κηρύγματα μίσους κατά των αλλόθρησκων. Ένας μάλιστα που πρότεινε να αποδεχτώ τον Ιησού ως τον σωτήρα που χρειάζομαι, για να με απαλλάξει από τις αμαρτίες με τις οποίες γεννήθηκα. Να γαβγίσω τώρα ή μετά; Πειράζει που θέλω τον Ιησού για φίλο και όχι για μπαμπούλα; Και κάπου εκεί θα βρούμε τους κλασσικούς κλαψιάρηδες, που θεωρούν το μέλλον του ανθρώπου χαμένη υπόθεση. Είναι οι κλασσικοί ξεφτίλες που γλέντησαν τη ζωούλα τους, φόρτωσαν τα χρέη τους στις πλάτες των νέων ανθρώπων και σήμερα γκρινιάζουν για όλα όσα προκάλεσαν οι ίδιοι. ΚΑΙΑΔΑΣ!!!

Αλλά αυτά δεν ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Στο βίντεο υπάρχει και μια εικόνα του George W. Bush με μεγάλη μύτη σαν του Πινόκιο. Αυτή η εικόνα ήταν υπεραρκετή για να γκρινιάξουν μερικοί ηλίθιοι, με επικά σχόλια του τύπου "έπρεπε να βάλεις τον Barack Obama, όχι τον George Bush". Μόνο που το βίντεο αυτό το ανέβασα ΠΡΙΝ τις Αμερικάνικες εκλογές, απ' τις οποίες εκλέχθηκε ο Obama. Αντί λοιπόν να ανοίξουν τα στραβά τους και να κοιτάξουν την ημερομηνία μεταφόρτωσης, προτίμησαν να σχολιάζουν το δάχτυλο μου που τους έδειχνε τη Σελήνη. Ε άι στο διάολο λοιπόν! Έκλεισα τα σχόλια και ηρέμησε το κεφάλι μου.

Επειδή σας ζάλισα με τη γκρίνια μου, πάμε να δούμε το βίντεο. Ίσως ανοίξω τα σχόλια κάποια στιγμή. Μάλλον είμαι μαζόχας και μου έλειψαν οι βλακείες που έγραφαν μερικοί...

Πριν από μερικά χρόνια είχαμε έναν διαγωνισμό στο φόρουμ του Aparadektoi.gr . Ο διαγωνισμός ήταν να πούμε μια ιστορία με εικόνες. Αποφάσισα να πάρω 2 από αυτές και να τις κάνω βίντεο, με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Πρωταγωνιστές των ιστοριών είναι 3 απ' τους καλύτερους ανθρώπους που έχω τη χαρά να γνωρίζω μέσω του διαδικτύου.

Καλή διασκέδαση ;-)

Στο επόμενο βίντεο θα δείτε το Celestia σε δράση, ένα κορυφαίο δωρεάν πρόγραμμα με το οποίο ταξιδεύετε όπου στο Σύμπαν θέλετε. Μπορείτε να κατεβάσετε addons απ' εδώ και να το φτιάξετε όπως θέλετε.

Το επόμενο βίντεο παρουσιάζει μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας με την οποία είχα ασχοληθεί και την παράτησα, αλλά λέω να επιστρέψω. Χρησιμοποιώντας το Simcity 4 και έναν σκασμό mods που έχω κατεβάζει, μπορώ να χτίσω ακόμη και αποικίες στον Άρη! Στην ιστορία μου αναφέρομαι στον αποικισμό του Άρη, την άνοδο μιας νέας κοινωνίας στην επιφάνεια του, τον Τρανσουμανισμό, την ανακάλυψη ζωής και αρχαίων μνημείων στον κόκκινο πλανήτη, καθώς και την γαιωδιαμόρφωση του σε δεύτερη Γη. Ένας πανικός επιστημονικής φαντασίας, που ούτε καν ξεκίνησε. Έχω πολλά ακόμη να γράψω και ίσως επιστρέψω σύντομα. Μπορείτε να της ρίξετε μια ματιά στο Simtropolis.com

Όταν έφτιαχνα το επόμενο βίντεο, είχα κατά νου ένα θέμα που ανέβηκε στο Astrovox.gr με τίτλο
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού. Η συζήτηση μπορεί να κλειδώθηκε λόγο ακραιοτήτων και διαφωνιών, αλλά το βίντεο παραμένει ανοιχτό για όλους. Τις περισσότερες εικόνες τις πήρα απ' το θέμα αυτό. Για όσους αναρωτιούνται, η μουσική είναι από έναν φίλο που γνώρισα στο διαδίκτυο. Χμμ... είμαι ο μόνος άνθρωπος σ' όλο το Υπερσμήνος της Παρθένου που γνωρίζει φοβερούς ανθρώπους μέσω του διαδικτύου και όχι εκτός αυτού;

Θα κλείσουμε με 2 χιουμοριστικά βίντεο που έφτιαξα πρόσφατα. Σας αφήνω να τ' απολαύσετε ;-)

Και έπεται συνέχεια...

Υπάρχει ζωή στις 4 διαστάσεις;

Σύμφωνα με την Γενική Θεωρεία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν, το Σύμπαν στο οποίο ζούμε δεν είναι τρισδιάστατο όπως το αντιλαμβάνουν οι αισθήσεις μας, αλλά τετραδιάστατο. Ζούμε σε ένα σύμπαν με τέσσερεις διαστάσεις οπού εμείς μπορούμε να προσδιορίσουμε μόνο τις τρεις (μήκος, πλάτος και ύψος). Υπάρχουν όμως ζωντανοί οργανισμοί που ζουν σε 4 διαστάσεις; Αν ναι, πώς θα είναι και τι θα μπορούν να κάνουν;

Ας φανταστούμε έναν επίπεδο κόσμο με δύο μόνο διαστάσεις, το μήκος και το πλάτος. Ας φανταστούμε μάλιστα πως υπάρχουν όντα σε αυτόν τον κόσμο που δεν θα αντιλαμβάνουν το ύψος. Εμείς μπορούμε να είμαστε από πάνω τους χωρίς να μας καταλάβουν. Μπορούμε μάλιστα να τους δούμε χωρίς να μας δούνε. Αν τραβήξουμε μία απλή γραμμή στον κόσμο τους, τα όντα θα δουν την γραμμή να εμφανίζεται από το πουθενά, αφού δεν θα μπορούν να δουν το μολύβι ή τον άνθρωπο που το κρατάει. Επίσης δεν θα μπορέσουν να διαπεράσουν την γραμμή αυτή, αλλά θα πρέπει να κάνουν τον γύρω για να την διασχίσουν. Αν κάτι μας φωτίσει και πέσει η σκιά μας πάνω στον κόσμο τους, τα όντα θα δουν μόνο την σκιά και όχι εμάς. Ένας χώρος κλειστός από όλες τις μεριές είναι αδιαπέραστο για τα δυσδιάστατα όντα και δεν θα μπορούν να δουν τι έχει μέσα. Εμείς όμως όχι μόνο μπορούμε να δούμε τι έχει μέσα, αλλά μπορούμε και να πάρουμε αυτό που είναι μέσα.

Τι μπορεί να κάνει τώρα ένα τετρασδιάστατο ον; Θα είναι δίπλα μας χωρίς να το καταλάβουμε, θα μας βλέπει χωρίς να το δούμε, θα μπορεί να διαπεράσει τείχους ενώ εμείς όχι, αν φωτιστεί θα δούμε μόνο την σκιά του και όχι το ίδιο το ον και θα μπορεί να βγάλει τον κρόκο ενός αβγού χωρίς να σπάσει το τσόφλι!

Όλες τις παραπάνω ικανότητες έχουν τα φαντάσματα, οι νεράιδες, τα ξωτικά, οι άγγελοι, οι δαίμονες, οι εξωγήινοι κ.λ.π.. Αυτό σημαίνει πως τα φαντάσματα είναι τετραδιάστατα όντα άρα υπάρχουν, σωστά; Μάλλον όχι. Τετραδιάστατος κόσμος μπορεί να υπάρχει, αλλά όχι και τετραδιάστατα όντα. Γιατί;

Σύμφωνα με τον Βρετανό επιστήμονα Stephen Hawking, δεν υπάρχουν τετραδιάστατα όντα. Αν υπήρχαν 4 ή περισσότερες διαστάσεις η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο αντικειμένων θα αυξάνονταν με ρυθμό πολύ μεγαλύτερο από το κανονικό καθώς θα ερχόντουσαν ποιο κοντά. Έτσι οι τροχιές των πλανητών στο διάστημα και των ηλεκτρονίων στα άτομα δεν θα ήταν σταθερές. Οι πλανήτες ή θα έπεφταν στο άστρο τους ή θα ξέφευγαν από την βαρύτητα του και τα ηλεκτρόνια ή θα έπεφταν στον πυρήνα του ατόμου ή θα ξέφευγαν μακριά. Άντε να εμφανιστεί ζωή σε αυτό το μπάχαλο.

Και τι γίνεται με τη ζωή σε δύο διαστάσεις; Σύμφωνα με τον Stephen Hawking ο πεπτικός σωλήνας και μόνο θα ήταν αρκετός να χωρίζει το πλάσμα στα δύο και να το κομματιάζει. Μια πιθανή λύση στο πρόβλημα θα ήταν η λειτουργία του πεπτικού συστήματος όχι σαν ενιαίος αγωγός, αλλά σαν κανάλι με θυροφράγματα, που ανοίγουν και κλείνουν στο πέρασμα της τροφής. Φανταστείτε το σαν ένα είδος φερμουάρ που αποτρέπει το πλάσμα να κοπεί στα δύο.  Προσωπικά είμαι περίεργος να δω πως θα ήταν αν βάζαμε και τους αναπνευστικούς σωλήνες και το κυκλοφορικό σύστημα κ.λ.π..

Συμπέρασμα: Η χαώδης φυσική των 4 διαστάσεων θα απέτρεπαν την εμφάνιση ζωής στις 4 διαστάσεις, οπότε η ζωή υπάρχει μόνο σε τρεις διαστάσεις. Διαβάστε το βιβλίο «Το Σύμπαν σε ένα καρυδότσουφλο» του Stephen Hawking  και το "Η τέταρτη διάσταση" του Raul Ibanez για επιπλέον πληροφορίες.

Κατασκευάζοντας ένα τεχνητό Σύμπαν

Ας το παραδεχτούμε, όλα έχουν αρχή και τέλος και η ανθρωπότητα δεν αποτελεί εξαίρεση. Αν καταφέρουμε να επιβιώσουμε από τους πολέμους, μετεωρίτες, τη ρύπανση του πλανήτη μας κ.λ.π., θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον θάνατο του Ήλιου μας. Αν δεν έχουμε ήδη ξεχυθεί στο Σύμπαν, θα είμαστε καταδικασμένοι. Όμως ακόμη και το Σύμπαν πιθανόν να μη ζει για πάντα. Σήμερα δεν δημιουργούνται τόσα πολλά αστέρια όπως παλιότερα και στο τέλος όλα τα άστρα θα σβήσουν.

Τότε τι θα κάνουν οι πολύ μακρινοί απόγονοι μας; Ίσως να έχουν τη δυνατότητα να καταφύγουν σε περιοχές γύρω από μαύρες τρύπες που εκλύουν ενέργεια υπό μορφή ακτινοβολίας Hawking. Οι μαύρες τρύπες με τη μεγαλύτερη μάζα μπορούν να ζήσουν για πάνω από 10^100 χρόνια, αλλά κι αυτές θα εξαφανιστούν. Μήπως μπορούμε να κατασκευάσουμε ένα τεχνητό Σύμπαν; Ο Ιάπωνας αστροφυσικός και εισηγητής της Θεωρίας των Υπερχορδών Michio Kaku εξέτασε το κατά πόσον οι γνωστοί φυσικοί νόμοι επιτρέπουν σε έναν τεχνολογικά υπερεξελιγμένο πολιτισμό να δημιουργήσει ένα νέο Σύμπαν και να επιβιώσει για πάντα. Ανακάλυψε πως η δημιουργία τεχνητών Συμπάντων είναι εφικτή, τουλάχιστον θεωρητικά! Ας δούμε πως θα μπορούσε να γίνει εφικτή η κατασκευή τεχνητών Συμπάντων.

Για να μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο Σύμπαν, πρέπει πρώτα να βρούμε έναν τρόπο να χειραγωγήσουμε αποφασιστικά τον χωρόχρονο και την βαρύτητα. Για να το καταφέρουμε όμως, πρέπει πρώτα να αποκρυπτογραφήσουμε τα μυστικά του ίδιου του Σύμπαντος, από την κλίμακα του πολύ μεγάλου ως την κλίμακα του πολύ μικρού. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια Θεωρία των Πάντων. Η θεωρία αυτή πρέπει να εξηγεί τις τέσσερις δυνάμεις της φύσης, την βαρύτητα, τον ηλεκτρομαγνητισμό, την ισχυρή πυρηνική και την ασθενής πυρηνική δύναμη. Η Θεωρία Μ αποτελεί μετεξέλιξη της Θεωρίας των Χορδών και θεωρείται ως ο καλύτερος υποψήφιος για την ανακάλυψη της Θεωρίας των Πάντων. Σύμφωνα μάλιστα με αυτή την θεωρία, το Σύμπαν μας δεν είναι παρά ένα από τα αμέτρητα Σύμπαντα που υπάρχουν, το καθένα με τους δικούς του φυσικούς νόμους, ενώ κάποια από αυτά ίσως να μπορούν να φιλοξενήσουν ζωή.

Για να μετακομίσουμε σε άλλα Σύμπαντα ή να φτιάξουμε ένα δικό μας πρέπει να αναπτύξουμε τον κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό και τις επαρκείς ποσότητες ενέργειας. Αν επεκτείνουμε την παγκόσμια οικονομία και παραγωγή ενέργειας κατά 3% ετησίως, μπορούμε να το καταφέρουμε. Με τον διαστημικό αποικισμό μπορούμε να το καταφέρουμε χωρίς να καταστρέψουμε τη Γη μας. Οι σημερινές ποσότητες ενέργειας που παράγουμε είναι άχρηστες για την δημιουργία τεχνητών Συμπάντων, για αυτό θα χρειαστούμε εξωτικές πηγές ενέργειας.

Αν θέλουμε να κατασκευάσουμε κάτι, πρέπει να ξέρουμε τα πάντα για αυτό. Αυτό ισχύει και για την δημιουργία νέων Συμπάντων. Μέχρι να χρειαστεί να φτιάξουμε νέα Σύμπαντα, ίσως να έχουμε αποικίσει όλο το Σύμπαν (αν βέβαια επιβιώσουμε). Ήδη έχει εξακριβωθεί η ύπαρξη εξωπραγματικών αντικειμένων όπως η αντιύλη, οι μαύρες τρύπες τα νετρίνα, τα σωματίδια W και Z και τα κουάρκ. Φανταστείτε τι θα ξέρουμε στο μακρινό μέλλον. Επιπλέον, θα χρειαστούμε να γνωρίζουμε και τους τρόπους για την μεταφορά μας σε άλλα Σύμπαντα, όπως υπερμαζικές μαύρες τρύπες.

Στο μακρινό μέλλον, αν καταφέρουμε να αναπτύξουμε την τεχνολογία για τη δημιουργία νέων Συμπάντων, φανταστείτε σε τι βαθμό εξέλιξης θα είμαστε. Ίσως με τεχνολογίες όπως η γενετική και η νανοτεχνολογία, αλλά και με τεχνολογίες που σήμερα δεν μπορούμε ούτε καν να φανταστούμε, να μπορέσουμε να ζήσουμε για πάντα και να καλύπτουμε τεράστιες αποστάσεις. Έτσι θα μπορούμε να κατασκευάζουμε τεράστιες εγκαταστάσεις στο διάστημα που θα μας επιτρέπουν να μετακομίζουμε στο Σύμπαν που θέλουμε ή ακόμα και να φτιάξουμε ένα νέο Σύμπαν. Μια από τις εγκαταστάσεις αυτές θα ήταν επιταχυντές σωματιδίων για τη παραγωγή αντιύλης. Τέτοιες κατασκευές θα αποτελούνται από μαγνήτες τοποθετημένους σε δορυφόρους και πλανήτες, για να εκτρέψουν τα σωματίδια.

Βέβαια η ύπαρξη άλλων Συμπάντων δεν προβλέπεται μόνο από την Θεωρία Μ. Πάρτε για παράδειγμα ορισμένες εκδοχές του Πληθωριστικού Μοντέλου του Σύμπαντος, το οποίο προτάθηκε ως απάντηση στα προβλήματα που άφησε άλυτη η Θεωρεία της Μεγάλης Έκρηξης. Το Πληθωριστικό Μοντέλο βασίζεται στην ιδέα ότι το Σύμπαν για ένα απειροελάχιστο χρονικό διάστημα σχεδόν αμέσως μετά την αρχική έκρηξη υπέστη μια απίστευτα επιταχυνόμενη διαστολή. Όμως δεν είναι απαραίτητο να μετακομίσουμε σε ήδη υπάρχοντα Σύμπαντα, μιας και θα μπορούσαμε ακόμη και να φτιάξουμε το δικό μας Σύμπαν. Αν διαβάσετε τις προτάσεις για τεχνητά Σύμπαντα και είστε έτοιμοι να με σκυλοβρίζετε, θα πρέπει να ξέρετε πως πολλές από τις κοσμολογικές θεωρίες που έχουν προταθεί ως τώρα δεν απαγορεύουν σε νοήμονα όντα τη δυνατότητα να δημιουργήσουν τον δικό τους κόσμο! Το αντίθετο μάλιστα!!

Πώς όμως θα μεταφερθούμε στο νέο Σύμπαν; Πολλοί προτείνουν ότι μόνο ύλη πολύ μεγάλης πυκνότητας μπορεί να δημιουργήσει γέφυρες μεταξύ διαφορετικών Συμπάντων. Ίσως με κάποια μορφή σκουληκότρυπας, μιας τετραδιάστατης γέφυρας που ενώνει δύο διαφορετικά σημεία του χώρου, να μας μεταφέρει στη νέα μας πατρίδα. Όμως ο Βρετανός αστροφυσικός Steven Hawking προειδοποιεί πως η σκουληκότρυπα μπορεί άνετα μέσα σε απειροελάχιστο χρόνο να καταρρεύσει. Ίσως χρειαστεί η χρήση αρνητικής μάζας για να σταθεροποιηθεί η σκουληκότρυπα. Για να μην πεθάνουν οι απόγονοι μας από την επίδραση της ακτινοβολίας κατά το ταξίδι, ίσως να αποθηκεύσουν το γενετικό τους υλικό σε σπόρους εξωτικής τεχνολογίας για να αντέξει στο ταξίδι.

Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από το περιοδικό Science Illustrated, τεύχος 18, Σεπτέμβριος 2006. Επιπλέον πληροφορίες θα βρείτε στο http://www.aleph.se/Trans/Global/Omega/baby.txt και στο http://www.droppingknowledge.org/web/thedrop/2006/08/08/creating-a-new-universe/#more-209

Εδώ όμως έχω να κάνω μια απορία. Μήπως και το Σύμπαν στο οποίο ζούμε είναι τεχνητό;

Αρνητική μάζα

Η αρνητική μάζα είναι υποθετική μορφή ύλης τις οποίας η ύπαρξη, αν και δεν αντιτίθεται σε κάποιον νόμο της Φυσικής, δεν έχει αποδειχτεί. Η περίπτωση της ύπαρξης της μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον Herman Bondi με την βοήθεια της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Ιδιότητες

Ο Ισαάκ Νεύτων διατύπωσε στον δεύτερο νόμο τον τύπο F=m·a όπου F η δύναμη που ασκείται σε ένα σώμα αδρανειακής μάζας m μετακινώντας το με επιτάχυνση a. Αντίθετα ο νόμος την βαρυτικής έλξης διατυπώνεται από την εξίσωση F=G·M·m/d2, όπου F η δύναμη που ασκείται μεταξύ δύο σωμάτων βαρυτικής μάζας M και m από απόσταση d και G η σταθερά της παγκόσμιας έλξης. Και στις δύο περιπτώσεις η μάζα είναι θετική. Τι θα γινόταν όμως αν η τιμή της μάζας είχε αρνητικό πρόσημο; Εδώ ξεκινάνε και τα παράδοξα τις αρνητικής μάζας.

Με χρήση του τύπου F=(-m)·a μπορεί κάποιος να παρατηρήσει πως κάθε φορά η δύναμη που ασκείται στο σώμα και η επιτάχυνση δεν θα έχουν την ίδια φορά αλλά αντίθετη. Αυτό σημαίνει πως αν σπρώξουμε ένα σώμα αρνητικής μάζας, αυτό θα πλησιάζει προς το μέρος μας. Αν το τραβήξουμε προς το μέρος μας, αυτό θα απομακρυνθεί!

Με την εφαρμογή του τύπου F=G·M·(-m)/d2 παρατηρούμε πως η δύναμη F έχει αντίθετη κατεύθυνση από τον πραγματικό τύπο, τείνοντας να απομακρύνει τα δύο σώματα και η δύναμη M πάνω στην μάζα -m θα είναι απωστική. Ωστόσο σύμφωνα με τα συμπεράσματα του δεύτερου νόμου του Νεύτωνα, αν ασκήσουμε μια απωστική δύναμη σε ένα σώμα αρνητικής μάζας, θα κινηθεί προς το μέρος μας. Έτσι ένα σώμα αρνητικής μάζας δεν θα απομακρυνθεί από τη Γη αλλά θα την πλησιάζει.

Στην περίπτωση F=G·(-M)·m/d2 η F έχει αρνητικό πρόσημο και το σώμα μάζας m θα απομακρύνεται από σώμα -M. Αντίθετα στην περίπτωση F=G·(-M)·(-m)/d2 η F έχει θετικό πρόσημο αλλά και πάλι θα έχουμε απομάκρυνση του σώματος -m από το σώμα -M.

Ο μαθηματικός τύπος που υπολογίσει την ορμή ενός κινούμενου σώματος είναι p=m·u όπου m η μάζα του σώματος και u η ταχύτητα του. Ας υποθέσουμε πως ισχύει ο τύπος p=(-m)·u. Τότε μία σφαίρα θετικής μάζας θα έλξει μια σφαίρα αρνητικής μάζας, ενώ αντίθετα η σφαίρα αρνητικής μάζας θα απωθεί την σφαίρα θετικής μάζας. Οι δυνάμεις πάνω στις σφαίρες θα προς μια κατεύθυνση, όπως επίσης και οι επιταχύνσεις των σφαιρών. Τότε η σφαίρα αρνητικής μάζας θα κυνηγάει την σφαίρα θετικής μάζας και οι ταχύτητες τους θα αυξάνοντας συνέχεια!

Που μπορούμε να εντοπίσουμε αρνητική μάζα;

Η ύπαρξη της αρνητικής μάζας δεν έχει επιβεβαιωθεί, αν και δεν παραβιάζει κανέναν νόμο της Φυσικής. Αν υπάρχει, που μπορούμε να βρούμε ποσότητες αρνητικής μάζας; Ο Robert Forward αναφέρει πως ίσως να υπάρχει σε περιοχές του Σύμπαντος που ονομάζονται Φυσαλίδες, κενές περιοχές οι οποίες έχουν διάμετρο τουλάχιστον 100 εκατομμύρια έτη φωτός. Μία ομάδα επιστημόνων στην Ρωσία μελέτησε την πιθανότητα ύπαρξης σωματιδίων αρνητικής ύλης τα οποία έλκονται από τον Ήλιο. Αν όντως ίσχυε αυτό, τότε οι αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων αρνητικής ύλης με τον Ήλιο θα τον έκανε να λάμπει για πάντα, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Ο φυσικός Paul Wesson προτείνει την ύπαρξη αρνητικής μάζας στο κέντρο μιας μαύρης τρύπας ή ενός άστρου νετρονίων καθώς καταρρέει.

Χρήση της αρνητικής μάζας για διαστρικά ταξίδια

Η χρήση των ιδιοτήτων της αρνητικής μάζας (αν υπάρχει) για διαστρικά ταξίδια, εξάπτει την φαντασία των επιστημόνων. Ένα διαστημόπλοιο το οποίο εφαρμόσει τον τύπο p=(-m)·u θα χρησιμοποιεί θετική και αρνητική μάζα για να επιταχύνει συνεχώς. Ο Banesh Hoffman απέδειξε πως ένα σώμα μπορεί να μεταβάλει την μάζα του από θετική σε αρνητική και από αρνητική σε θετική αν εκπέμψει ποσά ενέργειας με την μορφή βαρυτικών κυμάτων. Έτσι το διαστημόπλοιο θα μπορεί να μειώσει ταχύτητα.

Ωστόσο το διαστημόπλοιο δεν μπορεί να φτάσει ή ακόμα και να ξεπεράσει την ταχύτητα του φωτός, σύμφωνα με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Όμως το 1994 ο Μεξικανός φυσικός Miguel Alcubierre, βασισμένος στους υπολογισμούς του Αϊνστάιν, ανακοίνωσε πως ένα διαστημόπλοιο περιτριγυρισμένο από φυσαλίδα αρνητικής μάζας μπορεί να χρησιμοποιήσει τον χωρόχρονο, για να πραγματοποιήσει ταξίδια που ξεπερνάνε την ταχύτητα του φωτός.

(Τις πληροφορίες τις πήρα από τεύχος του περιοδικού "Περισκόπιο της Επιστήμης" αλλά δεν θυμάμαι το τεύχος. Για επιπλέον πληροφορίες μπείτε στο www.daviddarling.info/encyclopedia/N/negative_mass.html)

Έχουμε διαστημικό πρόγραμμα;

Σήμερα είναι Παρασκευή 15/1/2013. Ένας αστεροειδής με διάμετρο 50 μέτρων πλησιάσει τη Γη στα 27.700 χιλιόμετρα. Δεν υπάρχει κίνδυνος πτώσης, ακόμη κι αν βρίσκεται ποιο κοντά σε εμάς απ' ότι οι τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι που έχουμε στην Γεωστατική τροχιά.

Την ίδια μέρα ένας μετεωρίτης συγκρούστηκε στη Ρωσία, 1.500 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας στην περιοχή των Ουραλίων ορών. 500 άνθρωποι τραυματίστηκαν και προκλήθηκαν ζημιές σε κτήρια 6 πόλεων.

Υποψιάζομαι ότι όλο αυτό είναι ουσιαστικά η μητέρα Φύση να μας ρωτά "αναπτύξατε το διαστημικό σας πρόγραμμα;". Και η απάντηση ήταν ΟΧΙ! Κανονικά θα έπρεπε να είχαμε δορυφόρους εντοπισμού και αναχαίτισης επικινδύνων δορυφόρων, καθώς και συστήματα προειδοποίησης και καταφύγια για τους ανθρώπους στη Γη. Κανονικά θα έπρεπε να είχαμε καθαρίσει το Ηλιακό Σύστημα από τους αστεροειδείς, μετατρέποντας τους σε οικοδομικά υλικά, ορυχεία και εξέδρες διαστημικών σκαφών. Ο.Κ., το πήγα λιγάκι μακριά. Κανονικά θα έπρεπε να είχαμε χρήματα και υπευθυνότητα για την προστασία της Γης από αστεροειδείς και κομήτες που τυχών απειλήσουν εμάς (ανθρώπους και μη). Τα έχουμε; ΟΧΙ! Αντίθετα έχουμε άχρηστους πολιτικούς που δίνουν το φιλί της ζωής σε ήδη πεθαμένες αντιλήψεις, ενώ πετάνε τα λεφτά σε πολέμους και να στηρίζουν το ήδη πεθαμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Μήπως τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας;

Άγιο Βαλεντίνος τώρα και τ' αφτιά μας κουνιούνται

Μου αρέσει να γίνομαι δικαστής των άλλων και να κατακρίνω τους άπαντες, χωρίς να κοιτάω τη δική μου καμπούρα μου. Σήμερα λοιπόν ως μίζερος που είμαι, θα σχολιάζω την μανία του Άγιου Βαλεντίνου. Ήρθε λοιπόν η μέρα αυτή και κλασσικά γίνεται της τρελής. Αρκουδάκια, καρδούλες, γλυκανάλατα τραγουδάκια, σέξι εσώρουχα, προφυλακτικά με ανοιχτήρι κονσέρβας και γεύση χοιρινό με σέλινο, αφιερώματα, ευχές και κάθε άλλη μπουρδίτσα που γίνεται μόδα της μιας ημέρας. Ναι, μπούρδα! Μ' εκνευρίζει η θεοποίηση της "γιορτής" αυτής, και ακόμη περισσότερο οι λοβοτομημένοι που γιορτάζουν την ημέρα αυτή και μόνο. Άνθρωποι που περιμένουν μια συγκεκριμένη μέρα για να τιμήσουν και να αναζωπυρώσουν τον έρωτα τους, ο οποίος στο μεταξύ είναι έτσι κι αλλιώς ποιο τραγικά βυθισμένος και απ' τον Τιτανικό, θα έπρεπε να βαφτούν μπλε και να πέσουν στη θάλασσα. Όχι άλλη υποκρισία γαμώτο μου!!!

Νομίζετε ότι τελειώσαμε; Όχι βέβαια! Μη ξεχνάμε μερικούς σκοταδόψυχους, που έχουν κηρύξει πόλεμο στην αγάπη και θέλουν τους πάντες δυστυχισμένους. Σαν τα μούτρα τους δηλαδή, μιζέρια και κατάθλιψη. Και φυσικά δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν την μανία να ψάχνουν τον οικουμενικά τέλειο έρωτα (άσχετα αν δεν υπάρχει) και μάλιστα μέσα σε περιοδικά, εκπομπές και ιστοσελίδες. Προβατάκια του κάθε άσχετου δηλαδή. Και μη ξεχνάμε μερικούς "προχωρημένους" που με την επική και βαθυστόχαστη φιλοσοφία "κάθε μέρα μακαρόνια;" κάνουν ότι γουστάρουν, παίζουν με τα συναισθήματα των συνανθρώπων τους και μετά τους πετάνε σαν στημένη λεμονόκουπα. Κλασσικοί παρτάκιδες που εξισώσουν ένα όμορφο συναίσθημα... μ' ένα πιάτο φαΐ. Και κλείνουμε με τους "κριτές των πάντων" που όχι μόνο νομίζουν ότι ξέρουν πως θα έπρεπε να αγαπάνε οι ερωτευμένοι, αλλά μας σπάνε και τα νεύρα με το να μας επισυνάπτουν οτιδήποτε θεωρούν "ελαττωματικό" σ' εμάς. "Δεν αγαπάτε σωστά γιατί μπλα μπλα μπλα, ενώ θα έπρεπε να αγαπάτε αλλιώς δηλαδή μπλα μπλα μπλα", με ύφος 100 καρδιναλίων να προσβάλει την νοημοσύνη μας.

Κολοκύθια τούμπανα! Εγώ προσωπικά γουστάρω αγνή, πραγματική, ειλικρινή αγάπη. Η αγάπη είναι ελευθερία και η ελευθερία είναι αγάπη. Όλα τα υπόλοιπα είναι μαλακίες...

2 πλευρές στο ίδιο νόμισμα

Τα φαινόμενα απατούν. Μια φράση που έχουμε βαρεθεί να την ακούμε αλλά ποτέ δεν την εφαρμόζουμε. Αν την εφαρμόζαμε, θα βλέπαμε ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Αν ίσχυε το "what you see is what you get", θα πιστεύαμε ακόμη ότι η Γη είναι επίπεδη και ότι οι ασθένειες είναι κατάρες του πανάγαθου Θεού. Κολοκύθια τούμπανα δηλαδή! Κι αν πιστεύετε ότι τα παραπάνω αποτελούν παραδείγματα που αφορούν παλιότερες εποχές, ξανασκεφτείτε το. Μια ποιο προσεκτική ματιά να ρίξετε και θα βρείτε ουκ ολίγα κατάλοιπα του παρελθόντος να παρασιτούν στην εποχή μας. Ένα από αυτά είναι η αντιμετώπιση της πραγματικότητας από την "κοινή γνώμη".

Καταρχάς πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσουμε ότι η "κοινή γνώμη" δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της κοινωνία (στην οποία είσαι τμήμα της) να σου διδάσκει τον "σωστό" τρόπο σκέψης, από το σχολείο και τους γονείς ως τον εργοδότη και την κυβέρνηση. Ο μεγάλος συγγραφέας και επιστήμονας Ισαάκ Ασίμοφ είχε πει πως η συγκέντρωση γνώσεων από την επιστήμη είναι πολύ ταχύτερη από την συγκέντρωση σοφίας απ' την κοινωνία. Και έχει δίκιο. Την ίδια ώρα που η επιστήμη ξεκλειδώνει τα μυστικά του Σύμπαντος γρηγορότερα απ' το φως, το εκπαιδευτικό σύστημα ενημερώνεται ποιο αργά και από μισοπεθαμένο σαλιγκάρι. Αποτέλεσμα είναι η επιβίωση προϊστορικών αντιλήψεων, όπως ο διπολικός τρόπος αντιμετώπισης της πραγματικότητας.

Τι εννοώ "διπολικός"; Η επιστήμη απέδειξε ότι ο άνθρωπος, η κοινωνία, το φυσικό περιβάλλον, ο πλανήτης και το υπόλοιπο Σύμπαν μπορούν να περιγραφούν σαν ένα πλέγμα, όπου τα πάντα αλληλοσυνδέονται και αλληλοσυμπληρώνονται. Λόγο λοιπόν της εκπληκτικής πολυπλοκότητας του Σύμπαντος, δεν υπάρχουν όρια και περιορισμοί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η πολυπλοκότητα του Σύμπαντος να γεννά μια επική ποικιλία μεταβλητών, ιδεών, παραγόντων, λύσεων. Η καθημερινότητα δεν διαφέρει καθόλου. Στο ίδιο Σύμπαν ζούμε όλοι μας άλλωστε. Θέματα της επικαιρότητας όπως η υπερθέρμανση της Γης δεν έχουν πάντα απλές λύσεις, μιας και θα συναντήσουμε μια τρελή πληθώρα μεταβλητών. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι το ν' αντιμετωπίσεις ένα πολύπλοκο Σύμπαν και μια πολύπλοκη κοινωνία με περιορισμένο τρόπο σε κάθε θέμα, αποκόπτοντας μάλιστα πολύ περισσότερες υπαρκτές επιλογές, δεν είναι καθόλου καλή ιδέα.

Κι όμως η κοινή γνώμη το κάνει. Σύμφωνα με αυτήν, στα πάντα επικρατούν μόνο 2 ιδέες-μεταβλητές-σκέψεις-λύσεις-οτιδήποτε. 2 πόλοι ακραίοι και εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Τρίτες εναλλακτικές δεν υπάρχουν καν, 2 και μόνο 2. Αυτό ονομάζω "διπολική αντιμετώπιση της πραγματικότητας". Το αποτέλεσμα είναι ηλίθια ψευτοδιλήμματα της φάπας όπως "άσπρο ή μαύρο", "εξερεύνηση του διαστήματος ή φροντίδα στα φτωχά παιδάκια", "ευρώ ή δραχμή", "Χρυσή Αυγή ή Συ.Ριζ.Α", "Έλληνας ή Αλβανός", "Χίτλερ ή Στάλιν", "δεξιός ή αριστερός", "Χριστιανός ή 12θεϊστής", "Justin Bieber ή σκυλάδικα". Η τρίτη επιλογή (και τέταρτη και πέμπτη και έκτη και...) πήγε βόλτα. 2 μόνο λύσεις. Το να μην επιλέξεις τίποτα δεν υφίσταται. Πρέπει να επιλέξεις ένα από τα 2 πράγματα, ακόμη κι αν είναι τα ίδια σκατά και τα 2 τους.

Ένας άνθρωπος που βλέπει τα προβλήματα ως “άσπρο ή μαύρο”, “κόκκινοι ή μπλε”, “φιλελεύθεροι ή συντηρητικοί”, “ρεπουμπλικάνοι ή δημοκρατικοί”, είναι ένας άνθρωπος με δισδιάστατο νου, διπολικό νου, ηλίθιο νου, διχοτομημένο νου. Ένας άνθρωπος που σκέφτεται έτσι πάντα θα κοιτάει τα κοινωνικά προβλήματα σαν “εγώ ή εσύ” και όχι “εμείς ή το πρόβλημα”. Αυτά τα άτομα θα διαλέξουν στρατόπεδο και θα κάνουν τα πάντα για να δαιμονοποιήσουν και να ταμπελοποιήσουν τους αντίδικους τους. Θα έχουν φτωχές ικανότητες επικοινωνίας, θα είναι αυθάδεις, αγενείς, είρωνες και θα τσουβαλοποιήσουν όλους τους υπόλοιπους που απλά δεν σκέφτονται όπως αυτοί. Είναι πραγματικά θλιβερό. Αυτά τα άτομα δεν καταλαβαίνουν ότι με την συμπεριφορά τους δεν βοηθούν στο να λυθούν τα προβλήματα της Ανθρωπότητας, μα αντιθέτως δημιουργούν περισσότερα! Ω ρε γέλια...

Περισσότερο γέλιο όμως πέφτει όταν 2 φαινομενικά διαφορετικές προτάσεις έχουν την ίδια βάση. Όπως οι 2 πλευρές του ίδιου νομίσματος, έτσι και 2 ιδεολογίες μπορεί να μοιάζουν καταπληκτικά μεταξύ τους και να τσακώνονται επειδή διαφέρουν σε λεπτομέρειες. Ίδιο ιδεολογικό υπόβαθρο, ίδια συμπεριφορά, διαφορετικό αποτέλεσμα. Μα είναι δυνατόν 2 εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις να είναι στην πραγματικότητα ίδιες; Κι όμως γίνεται! Ακολουθούν μερικά παραδείγματα, κάποια σοβαρά και κάποια λιγότερο σοβαρά.

Καφέ - σκούροι πράσινοι. Καφέ θεωρούνται οι άνθρωποι που θεωρούν ότι ο άνθρωπος είναι αποκομμένος από το φυσικό περιβάλλον, άρα έχει το δικαίωμα να βιάζει τον πλανήτη του στο όνομα της προόδου. Από την άλλη πλευρά έχουμε τους σκούρους πράσινους, που θεωρούν ότι ο άνθρωπος είναι αποκομμένος από το φυσικό περιβάλλον, άρα είναι ένα τερατούργημα που πρέπει να αφανιστεί... ή έστω να επιστρέψει στα δέντρα. Προσέξατε κάτι; Και οι 2 τους κάνουν το ίδιο ακριβώς απαράδεκτο λάθος, να αποκόβουν τον άνθρωπο από το υπόλοιπο Σύμπαν. Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος είναι κομμάτι του φυσικού περιβάλλοντος και πολίτης του Σύμπαντος! Ακολουθεί τους νόμους της φύσης που ισχύουν παντού, αποτελείται από άτομα και μόρια που δημιουργηθήκαν από κατεστραμμένα αστέρια, έχει την ίδια οργανική χημεία που έχει κάθε ζωντανός οργανισμός στη Γη, επηρεάζεται από φυσικά φαινόμενα, αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα της εξέλιξης της ζωής. ΖΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΗ ΓΗ!!! Πως είναι δυνατόν να θεωρείται ξεκάρφωτος απ' το υπόλοιπο φυσικό περιβάλλον;

Καπιταλιστές - κομμουνιστές, μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί, λάτρεις του ευρώ - λάτρεις της δραχμής κ.λ.π.. Δεν θα πω πολλά. Οι μεν θέλουν να συνεχιστεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα όπως είναι, οι δε θέλουν προσαρμογή του χρηματοπιστωτικού συστήματος μήπως γίνει ποιο ανθρώπινο. Και οι 2 όμως δέχονται την ύπαρξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος σαν κάτι το αυτονόητο και ορθολογικό, με ότι φυσικά συνεπάγεται αυτό. Και οι 2 βέβαια θα στηρίξουν τις απόψεις τους μέχρι εσχάτων, ακόμη κι αν χρειαστεί να διαδώσουν και οι 2 τους ελεεινά ψέματα που προσβάλουν την νοημοσύνη μας. Αν όμως τους προτείνεις την ολοκληρωτική κατάργηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την διακήρυξη των φυσικών πόρων του πλανήτη ως παγκόσμια κοινή κληρονομιά, καθώς και την αξιοποίηση του επιστημονικού ορθολογικού τρόπου σκέψης για την ανακάλυψη της αλήθειας, θ' ακούσεις μπινελίκια και από τα 2 στρατόπεδα.

Και για όσους αναρωτιούνται τι εννοώ, ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω ντοκιμαντέρ :-)

Μηδενιστές - ψευτοψαχμένοι. Οι μηδενιστές είναι εκείνοι που θεωρούν τους εαυτούς τους ανθρώπους της επιστήμης, αλλά απορρίπτουν κάθε νέα ιδέα και γνώση απλά και μόνο επειδή "δεν είναι ρεαλιστική και σύμφωνη με όσα ξέρουμε". Από την άλλοι και οι ψευτοψαχμένοι θεωρούν τους εαυτούς τους ανθρώπους της επιστήμης, αλλά αναμεταδίδουν κάθε άκυρη ραδιοαρβύλα που βρίσκουν απλά και μόνο επειδή είναι "ανατρεπτική και κουλ". Αποτέλεσμα είναι, για παράδειγμα, οι μεν να είναι σίγουροι ότι δεν υπάρχει ζωή και στο υπόλοιπο Σύμπαν, ενώ οι δε να είναι σίγουροι ότι υπάρχουν εξωγήινοι και κάνουν μυστικές συμφωνίες με κυβερνήσεις για την Νέα Τάξη Πραγμάτων κ.λ.π.. Κολοκύθια τούμπανα και οι 2 τους! Ένας πραγματικός άνθρωπος της επιστήμης κάνει αντικειμενική έρευνα και φροντίσει να είναι ουδέτερος. Δεν υπάρχει λοιπόν αποδοχή χωρίς μελέτη, ούτε απόρριψη χωρίς μελέτη. Και δυστυχώς το θέμα αυτό είναι σοβαρό, γιατί μηδενιστές και ψευτοψαχμένους θα βρούμε στα σχολεία, στην τηλεόραση και οπουδήποτε αλλού, να κάνουν τα μυαλά των ανθρώπων κομπόστα με τις βλακείες τους.

Μοδάτοι - αντιμοδάτοι. Πάμε τώρα σε περιπτώσεις λιγότερο σοβαρές μα εξίσου διαδεδομένες. Οι μοδάτοι τρώνε ότι επιτάσσει η μόδα, φοράνε ότι επιτάσσει η μόδα, βλέπουν στην τηλεόραση ότι επιτάσσει η μόδα, γράφουν στο Facebook ότι μπούρδα επιτάσσει η μόδα και σκέφτονται όπως επιτάσσει η μόδα. Δεν έχουν δική τους προσωπικότητα και κάνουν τα πάντα για να είναι μέσα στη μόδα. Από την άλλη πλευρά οι αντιμοδάτοι κάνουν τα πάντα για να μην τους πουν μοδάτους, ακόμη κι αν χρειαστεί να καταφύγουν σε υπερβολές. Αν για παράδειγμα είναι της μόδας να τρως ακρίδες, οι αντιμοδάτοι θα τρώνε κατσαρίδες απλά για να μην τους πουν μοδάτους. Και στις 2 περιπτώσεις όμως έχεις ανθρώπους που κάνουν ότι τους πει η μόδα, είτε εναλλακτική είτε mainstream. Ναρκισσισμός, γκλαμουριά, εγωκεντρισμός και επιδειξιομανεία χαρακτηρίσουν και τους μεν και τους δε. Οι μοδάτοι είναι τα λευκά πρόβατα, ενώ οι αντιμοδάτοι τα μαύρα πρόβατα. Μόνο στο χρώμα αλλάζουν, γιατί και οι 2 τους πρόβατα είναι!

Μη σας πω ότι και το να κράζεις την μόδα είναι πλέον μόδα ;-)

Χίτλερ - Στάλιν ή Κεμάλ. Αυτή η αντίθεση είναι τόσο ηλίθια που δεν θα έπρεπε καν να την αναφέρω, είναι όμως και τόσο επίκαιρη πλέον που μ' έτρωγαν τα χέρια μου. Σύμφωνα λοιπόν με μερικούς πατριώτες, όποιος δεν είναι Χιτλερικός είναι Σταλινιστής ή Κεμαλικός. Και φυσικά υπάρχουν και οπαδοί του Στάλιν που βλέπουν παντού Χιτλερικούς. Μάλιστα, φοβερή λογική. Το ενδεχόμενο να μη στηρίζουμε κανέναν μισάνθρωπο κωλοφασίστα δεν υπάρχει; Τρελοί όλοι σας!

Beliebers - Haters. Κλείνω με το ποιο ηλίθιο παράδειγμα που μπορούσα να σκεφτώ. Οι beliebers είναι κοριτσάκια που λατρεύουν τον Justin Bieber, αλλά δεν τον αγαπούν απλά. Μας σπάνε τ' αρχίδια κάθε γαμημένη φορά με τον κούκλο τους, πόσο ωραίος είναι, πόσο ταλαντούχος είναι, πόσο φιλάνθρωπος είναι, πόσο ποιο διάσημος και σημαντικός ακόμη κι απ' τον Michael Jackson είναι και ότι όλο το Σύμπαν οφείλει να περιστρέφεται γύρο απ' αυτόν. Από την άλλη έχουμε τους haters που αντιπαθούν τον Justin Bieber, αλλά δεν του αντιπαθούν απλά. Μας σπάνε τ' αρχίδια κάθε γαμημένη φορά για το πόσο πούστης είναι, πόσο ηλίθιος είναι, πόσο ατάλαντος είναι και ότι όλο το Σύμπαν οφείλει να του ρίξει μια κλωτσιά και να πάει από εκεί που ήρθε. Και φυσικά και οι 2 τους ασχολούνται κάθε γαμημένη φορά με το ίδιο πρόσωπο, έναν ατάλαντο σκατόφλωρο που σε λίγα χρόνια θα έχει ξεχαστεί. Μη μου τα πρήζετε και οι 2 σας γιατί καταντάτε το ίδιο ηλίθιοι!!

2 πλευρές, ίδιο νόμισμα λοιπόν. Και φυσικά δεν τελειώσαμε εδώ, μιας και με μια ποιο προσεκτική ματιά θα βρούμε ακόμη περισσότερα παραδείγματα. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι όταν είσαι στην μια πλευρά του νομίσματος και αυτό έχει αρπάξει φωτιά, η λύση δεν είναι να πας στην άλλη πλευρά. Απλά πήδα απ' το νόμισμα! Φοβάμαι όμως ότι το "διαιρεί και βασίλευε" καλά κρατεί :-(

Η δικτατορία του "ρεαλισμού"

Κακά τα ψέματα, όλοι μας ζούμε σε μια μπαλίτσα πεταμένη κάπου στο Σύμπαν. Αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος. Από τη στιγμή που ζούμε σ' αυτόν, οφείλουμε οι σκέψεις και οι κινήσεις μας να είμαι άμεσα συνυφασμένες σ' αυτόν. Αυτό λέγεται "προσαρμοστικότητα", "επιβίωση", ή ακόμη καλύτερα, "ορθολογική σκέψη". Αυτό σημαίνει ότι σκεφτόμαστε με βάση τα δεδομένα που έχουμε, ώστε να προτείνουμε λύσεις και ιδέες που "στέκουν κάπου". Η αποδοχή όμως της πραγματικότητας και η ανάλυση της αφορά το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου μας. Το δεξί ημισφαίριο αφορά την δημιουργικότητα και την γέννηση και ανάλυση νέων ιδεών, όχι απαραίτητα βασισμένες στην πραγματικότητα. Μέσα στο κεφάλι μας έχουμε έναν ρεαλιστή ερευνητή κι έναν σουρεαλιστή καλλιτέχνη. Ο υπέρτατος συνδυασμός και των 2 είναι ο επιστημονικός τρόπος σκέψης, μιας και αναλύει το Σύμπαν όπως είναι, χωρίς ωστόσο να καταφεύγει σε καλούπια και δογματισμούς. Κάθε νέα ιδέα γίνεται ευπρόσδεκτη, αρκεί να είναι βασισμένη σε αυτά που γνωρίζουμε.

Δεν έχουν όμως όλοι οι άνθρωποι ισορροπημένο τρόπο σκέψης, με αποτέλεσμα ή να δίνουν έμφαση μόνο σε ότι υπάρχει, ή να βλέπουν το Σύμπαν όπως θέλουν. Στην δεύτερη περίπτωση βλέπουμε πυροβολημένους που στ' αλήθεια πιστεύουν ότι η Γη είναι επίπεδη, πράσινοι ιπτάμενοι πίθηκοι εξουσιάσουν τους ανθρώπους με μικροτσίπ στον δεξί γλουτό και ότι άλλη ασυναρτησία μπορείτε να φανταστείτε. Π.χ. ...

Εδώ όμως θ' αναφερθούμε στην πρώτη περίπτωση, σε ανθρώπους που πέταξαν την φαντασία απ' το παράθυρο και αρνούνται την αλλαγή. Ακόμη και η ίδια η επιστήμη απέδειξε το αυτονόητο, ότι τα πάντα ρει. Το μόνο πράγμα στο Σύμπαν που παραμένει αμετάβλητο είναι η αλλαγή. Αυτό το συναντάμε παντού, από την εξέλιξη της ζωής πάνω στη Γη ως τις καθημερινές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές. Δεν μπορείς ν' απορρίψεις κάτι εξ αρχής μόνο και μόνο επειδή "δεν είναι ρεαλιστικό". Τι κόλλημα είναι αυτό με τον "ρεαλισμό"; Όλοι μας οφείλουμε να έχουμε τα πόδια μας στο έδαφος, αλλά τίποτα δεν μας υποχρεώνει να έχουμε τα μάτια μας καρφωμένα σ' αυτό! Αντ' αυτού, έχεις μερικούς βλαμμένους ν' απορρίπτουν το νέο, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να το μελετήσουν και να δουν αν πράγματι ισχύει!! Άνθρωποι με καλούπια, που τσακώθηκαν με την φαντασία και απαιτούν τα πάντα να είναι "ρεαλιστικά" (απ' την δική τους μεριά φυσικά). Και το κακό είναι ότι αυτούς τους ανθρώπους τους συναντάς παντού, ιδίως εκεί που η δημιουργικότητα είναι απαραίτητη.

Οι χειρότεροι είναι στην επιστημονική έρευνα. Δεν είναι λίγες οι φορές που μια νέα επιστημονική θεωρία χλευάζεται επειδή "δεν είναι ρεαλιστική". Γιατί το λένε αυτό; Την μελετήσανε; Όχι! Απλά ότι τους φαίνεται "τρελό", δεν είναι άξιο επιπλέον έρευνας. Το πίστευε και μη ερεύνα δεν έχει καμία θέση στην επιστήμη, κι όμως υπάρχει ακόμη και σήμερα. Σαν τους αστρονόμους στις αρχές του 20ου αιώνα, που δήλωναν κατηγορηματικά ότι η αεροναυπηγική δεν έχει μέλλον και ότι τα ταξίδια στη Σελήνη είναι ανέφικτα. Σήμερα θα τους συναντήσουμε σε πανεπιστήμια να δηλώνουν παντογνώστες και ν' απορρίπτουν κάθε τι καινούριο. Πριν από μερικά χρόνια οι "ρεαλιστές" κορόιδευαν όσους ονειρεύονταν μαθήματα πληροφορικής στα σχολεία. Σήμερα θα τους δούμε να παρασιτούν εκεί που έφτυναν, κάνοντας Like στις κλανιές τους. Με τόσες γνώσεις που έχουν, απορώ γιατί δεν γνωρίσουν ότι τα μισά πράγματα που έμαθαν όταν ήταν 20 δεν ισχύουν πλέον στα 40 τους.

"Όταν ένας διακεκριμένος, αλλά ηλικιωμένος, επιστήμονας δηλώνει ότι κάτι είναι δυνατό να γίνει, είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχει δίκιο. Όταν δηλώνει ότι κάτι είναι αδύνατο, πιθανότατα κάνει λάθος."
Άρθουρ Κλαρκ

Μια παραλλαγή αυτών των ανθρώπων την συναντάμε καθημερινά, από τους παππούδες στο λεωφορείο ως τον πιτσιρίκο στο Facebook. Άνθρωποι με παρωπίδες, που "προστατεύουν" τον εγκέφαλο τους από "επικίνδυνες" ιδέες με το να χτίσουν μια φυλακή για το μυαλό τους. Οτιδήποτε υπάρχει εκτός συνόρων θεωρείται απαράδεκτο γιατί "δεν είναι ρεαλιστικό". Με σοβαροφάνεια 100 καρδιναλίων στηρίζουν το γενικό αίσχος στ' οποίο ζούμε και κλείνουν τ' αφτιά τους σε "μη ρεαλιστικές" ιδέες. Τα τέλεια θύματα των κάθε λογής απατεώνων. Καμιά φορά αναρωτιέμαι μήπως το φαινόμενο αυτό δεν υπάρχει έτσι απλά, μα ενθαρρύνεται από το εμετικό σύστημα στο οποίο ζούμε. Φανατισμένοι με πολιτικές, θρησκευτικές, οικονομικές, φιλοσοφικές και κοινωνικές παραδόσεις περασμένων αιώνων, εξαρτημένοι από την "ρεαλιστική" μορφή της καθημερινότητας που ζούμε. Σύμφωνα με αυτούς, αυτά...

... πρέπει να υπάρχουν γιατί "είναι ρεαλιστικά" και "τίποτα δεν μπορεί ν' αλλάξει γιατί έτσι είμαστε εμείς, πάει και τελείωσε". Αντιθέτως αυτά...

... δεν είναι παρά "ανέφικτες ανωριμότητες ονειροπόλων". Συγνώμη που σας ξύπνησα, συνεχίστε τον ύπνο σας.

Στο μεταξύ αυτό το φαινόμενο της αρτηριοσκλήρωσης στο μυαλό δεν κάνει διακρίσεις, ούτε στην ηλικία, ούτε στις απόψεις. Πάνω στην ίδια ξεπερασμένη βάση θα χτίσει τις αηδίες του και ο φανατισμένος Χριστιανός που θέλει να κάψει βιβλία και ομοφυλόφιλους, και ο φανατισμένος πατριώτης που θέλει να κάψει Γερμανούς και μαύρους, και ο φανατισμένος βάζελος που θέλει να κάψει γαύρους και αεκτζήδες. Και το χειρότερο είναι ότι το φαινόμενο του ευνουχισμού της ελεύθερης σκέψης δεν συναντάται μόνο σε μεγάλους ενήλικες και ηλικιωμένους, μα και σε μικρά παιδιά και σε εφήβους. Τι διάολο μαθαίνουν στα παιδιά μας οι γονείς και τα σχολεία; Πως να είναι δουλάκια της μιζέριας και του καθωσπρεπισμού; Καιάδας!!! (όχι ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής)

Αν οι χειρότεροι "ρεαλιστές" είναι στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, οι ποιο εκνευριστικοί είναι αυτοί που κράζουν θέματα στα οποία ο ρεαλισμός κι επισήμως παίρνει πόδι. Ταινίες, βιβλία, κόμικς, ποιήματα, τραγούδια, μουσικές, ζωγραφιές, γλυπτά, φωτογραφίες, κτήρια, βιντεοπαιχνίδια, δημιουργίες σε βιντεοπαιχνίδια... Πάντα θα υπάρχει και ο κλασσικός ηλίθιος ν' αποδοκιμάζει οτιδήποτε "δεν είναι ρεαλιστικό" (για εκείνον). Όλοι έχουν το δικαίωμα να πουν την άποψη τους, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να βάζει όρια στην φαντασία των συνανθρώπων του. Αν εγώ γράψω ένα τραγούδι για μια σουρεαλιστική κατάσταση εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, μη τολμήσεις να με βρίζεις επειδή "οι στίχοι δεν είναι ρεαλιστικοί". Αυτό είναι τέχνη! Που κολλάει ο "ρεαλισμός";

Εγώ προσωπικά αποβλακώνομαι στο Simcity 4 και χτίζω παπάδες. Μου αρέσει να φτιάχνω φουτουριστικές πόλεις στη Γη ή στον Άρη, με cyberpunk κτήρια περιτριγυρισμένα από καταπράσινους κήπους. Για παράδειγμα...

(η πόλη στην δεύτερη εικόνα μου πήρε σχεδόν μισό χρόνο για να τη χτίσω. και ναι, έβγαινα κι έξω. οπότε τα get a life να τα πείτε αλλού)

Σαν μικρό ενθουσιώδες παιδάκι που είμαι, ανεβάζω τις εικόνες στο διαδίκτυο. Τα σχόλια πολλά και διάφορα. Επιδοκιμαστικά σχόλια, συμβουλές που μου δίνουν φρέσκες ιδέες... και οι κλασσικοί κωλορεαλιστές με σχόλια όπως "έβαλες πολύ πράσινο, ξέρεις πολλές πόλεις με τόσο πράσινο;", "πολύ μακριά απ' την πραγματικότητα", "πανάκριβο και χαζό", "πολύ ουτοπικό", "δεν είναι ρεαλιστικό".

Για να καταλάβω...

Ζω σε μια γκρίζα κοινωνία μιζέριας και κατάθλιψης, με λίγα ψήγματα ομορφιάς και καλοσύνης (εκτός κι αν είναι περισσότερα μα καλά κρυμμένα) τα οποία αποτελούν τον λόγο για τον οποία δεν πήδηξα από κανένα μπαλκόνι και δεν σκοπεύω να το κάνω. Ένα αισχρότατο Matrix, χειρότερο από το αντίστοιχο της ομώνυμης ταινίας. Αρνητικές ειδήσεις, απαισιοδοξία για όλα, καταστροφή του περιβάλλοντος, εξαθλίωση, πόλεμοι, ρατσισμός. Για να μην τρελαθώ και δεθώ μ' εκρηκτικά, χρειάζομαι κάτι για να δραπετεύω απ' την πραγματικότητα. Η κατασκευή ιδανικών πολιτειών σ' ένα παιχνίδι, με τα δικά μου χρώματα και την δική μου φιλοσοφία, είναι μια διέξοδος απ' το αίσχος που τρώω στη μούρη καθημερινά. Μια όαση για το μυαλό και την ψυχή μου.

Κι εσύ θες να τα πετάξω όλα επειδή "δεν συμβαδίσουν με την πραγματικότητα"; Άντε και γαμήσου μαλάκα! Γιατί δεν κάνεις εγχείρηση στον εγκέφαλο σου και ν' αφαιρέσεις το δεξιό ημισφαίριο; Αν είσαι τόσο στόκος σ' ένα μέσο ψυχαγωγίας, τρέμω να φανταστώ πόσο στόκος είσαι στην πραγματικότητα. Αν όλοι οι άνθρωποι ήταν σαν τα μούτρα σου, θα ζούσαμε ακόμη στα δέντρα,θα ζούσαμε το πολύ μέχρι τα 20, θα φοβόμασταν τον ίσκιο μας και θα ήμασταν κολατσιό για τους αετούς. Πάρ' τ' αρχίδια μου λοιπόν και πήδα από ταράτσα!

Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ εκείνου που έχει τα πόδια του στη Γη και τα μάτια του στο Σύμπαν, κι εκείνου που αρνείται την εξέλιξη. Κι ευτυχώς ή δυστυχώς (βασικά ευτυχώς) η εξέλιξη δεν σταματά. Μπορεί να καθυστερήσει λιγάκι αλλά τίποτα δεν την σταματά. Ο ανθρώπινος πολιτισμός οφείλει να το καταλάβει αυτό και να μάθει να εξελίσσεται. Ο χειρότερος αναλφάβητος δεν είναι αυτός που δεν ξέρει ανάγνωση, γραφή, αγγλικά και υπολογιστές. Είναι αυτός που δεν έμαθε να σκέφτεται, αυτός που δεν ξεκλείδωσε τις δυνάμεις του μυαλού του, αυτός που δεν έμαθε να μαθαίνει, να ξεμαθαίνει και να ξαναμαθαίνει. Οπότε τι είναι όσοι απορρίπτουν μια νέα ιδέα ή προσέγγιση, μόνο και μόνο επειδή "δεν είναι ρεαλιστική", αντιδρώντας μηχανικά επειδή έτσι έμαθαν και χωρίς καν να μπουν στον κόπο να την μελετήσουν; Σωστά μαντέψατε... ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΙ!

Και φτάνει ποια με τον "ρεαλισμό"! Τον τρώω κάθε μέρα στη μούρη και καταντάει βαρετός. Στην "ρεαλιστική" πραγματικότητα δεν υπάρχουν καταπράσινες φουτουριστικές πόλεις, ούτε γενναίοι υπερήρωες να δίνουν επικές μάχες με επικίνδυνους δικτάτορες, ούτε μπορείς να εξερευνήσεις νέους κόσμους, ούτε να κλέψεις οχήματα και να τρέξεις στους αυτοκινητόδρομους με την ταχύτητα του φωτός, ούτε φυσικά να πάρεις ένα Apocalypse Tank και να τα διαλύσεις όλα επειδή έτσι γουστάρεις. Η ζωή είναι έτσι κι αλλιώς ξενέρωτη, αλλά ρε πούστη μου μη μου την κάνετε ακόμη ποιο ξενέρωτη!!!

Το χρώμα των άστρων

Όταν βλέπουμε τα αστέρια κάθε βράδυ στον ουρανό, τα βλέπουμε ως λευκές κουκκίδες. Είναι όμως λευκές; Όχι, αφού ανάλογα με τη θερμοκρασία τους έχουν και αντίστοιχο χρώμα. Ανάλογα με τη θερμοκρασία και το χρώμα τους, τα αστέρια χωρίζονται σε κατηγορίες.

Τα άστρα σαν το 10 Σαύρας είναι ομάδας Ο και είναι ελάχιστα, με μπλε χρωματισμό και επιφανειακή θερμοκρασία που ξεπερνά τους 25.000 βαθμούς Κελσίου.
Τα άστρα σαν τον Ρίγγελ του Ωρίωνα είναι ομάδας Β, με γαλάζιο χρώμα και θερμοκρασία από τους 25.000 ως τους 11.000 βαθμούς Κελσίου.
Άστρα σαν τον Σείριο του Μεγάλου Σκύλου και τον Βέγα της Λύρας είναι άστρα τύπου Α, με λευκό χρώμα και θερμοκρασία από 11.000 εως 7.500 βαθμούς Κελσίου.
Άστρα σαν τον Προκύωνα του Μικρού Σκύλου ανήκουν στη κατηγορία F, με λευκό χρωματισμό και θερμοκρασία από 7.500 ως 6.000 βαθμούς Κελσίου.
Άστρα σαν τον Ήλιο μας, που είναι τύπου G, έχουν θερμοκρασία από 6.000 ως 5.000 βαθμών Κελσίου και κιτρινωπό χρωματισμό.
Τα άστρα τύπου Κ όπως ο Λαμπαδίας του Ταύρου και ο Αρκτούρος του Βοώτη αποτελούν το 10% των άστρων του Γαλαξία μας, έχουν πορτοκαλί χρωματισμό και θερμοκρασία από 5.000 ως 3.500 βαθμούς Κελσίου.
Τέλος άστρα σαν τον Μπετελγκέζ του Ωρίωνα και τον Αντάρη του Σκορπιού είναι τύπου Μ με κόκκινο χρώμα και θερμοκρασία από 3.500 ως 2.000 βαθμούς Κελσίου.

Θα μπορούσαν όμως να υπάρχουν πράσινα αστέρια; Ένα άστρο εκπέμπει σε ένα ευρύ μήκος κύματος και έτσι τα "πράσινα" άστρα εκπέμπουν επίσης πολύ μπλε και κίτρινο φως. Το οπτικό μας σύστημα αντιλαμβάνεται αυτή την ανάμειξη χρωμάτων ως άσπρο και όχι πράσινο. Είναι τα άστρα τύπου Α που θα φαίνονταν πράσινα αν η όραση μας το επέτρεπε.

Καφέ άστρα; Μπορούν να υπάρχουν άστρα καφέ χρώματος; Υπάρχουν και ονομάζονται καφέ νάνοι. Οι καφέ νάνοι δεν είναι ακριβώς άστρα. Είναι υποαστρικά αντικείμενα που η μάζα τους είναι τόσο μικρή, που δεν επιτρέπει την διαδικασία των θερμοπυρηνικών αντιδράσεων  ώστε να ακτινοβολούν όμως αστέρια σαν τον Ήλιο. Οι καφέ νάνοι είναι πολύ μικροί για να θεωρούνται αστέρια, μα και πολύ μεγάλοι για να θεωρούνται πλανήτες. Ποιος ξέρει όμως; Ίσως κάπου στο Σύμπαν λοιπόν βρούμε και μοβ ή μαύρα άστρα.

Το νεφέλωμα της Καρδιάς

Ώρα για ένα σύντομο ταξιδάκι στην απεραντοσύνη του Διαστήματος. Σήμερα θα εξερευνήσουμε το πανέμορφο Νεφελώματος της Καρδιάς (Heart Nebula), γνωστό επίσης και ως IC 1805 ή Sh2-190. Πρόκειται για ένα νεφέλωμα εκπομπής, δηλαδή για νέφος ιονισμένου αερίου που εκπέμπει φως σε διάφορα χρώματα. Το νεφέλωμα αυτό βρίσκεται 7.500 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό της Κασσιόπης και έχει διάμετρο 200 ετών φωτός. Όπως μπορούμε να δούμε, το νεφέλωμα αυτό παρουσιάζει λαμπυρίζουσα αέρια και σκοτεινές γραμμές σκόνης, ενώ το ίδιο το νεφέλωμα σχηματίζεται από πλάσμα ιονισμένου υδρογόνου και ελευθέρων ηλεκτρονίων.

Το λαμπρότερο τμήμα του νεφελώματος ονομάζεται NGC 896 και είναι η κάτω κορυφή της "καρδιάς". Έχει ξεχωριστό όνομα επειδή ήταν το πρώτο τμήμα του νεφελώματος που ανακαλύφθηκε. Το κόκκινο χρώμα του Νεφελώματος της Καρδιάς προκαλείται από ένα σμήνος άστρων που βρίσκεται στο κέντρο του. Το σμήνος αυτό είναι το Melotte 15 και αποτελείται από μερικά λαμπρά άστρα, τα οποία έχουν μάζα 50 φορές μεγαλύτερη απ' του Ήλιου, καθώς και από περισσότερα αμυδρά άστρα.

Αν το Ηλιακό Σύστημα ήταν κάπου εκεί κοντά, τα βράδια θα ήταν άκρως ρομαντικά :-D